So Bad

คำว่า 'ยอมแพ้' ไม่เคยอยู่ในพจนานุกรมของเธอ ก็พี่ชายเพื่อนหล่อขนาดนี้...ใครจะไปอดใจไหว

Rara, yang hidupnya tidak pernah bisa seperti hidup orang lain. Keluarganya gagal, kisah cintanya tidak pernah berhasil. Lalu apa yang dilakukan Rara setelah itu? Akankah dia dapat melanjutkan hidup dengan baik? Atau dia menyerah begitu saja?

เธอ…คือน้องสาวของอริที่เขาอยากเหยียบให้จมดิน เขา…คือผู้ชายที่มีพร้อมทุกอย่าง ยกเว้นหัวใจ เมื่อเงินคือสิ่งเดียวที่เธอต้องการ และเขาเสนอให้แลกกับจ่าย ‘ร่างกาย’ เป็น ‘ดอกเบี้ย’

“ถ้าจะทำหน้าแบบนี้ ก็ไม่ควรเสนอตัวให้กูตั้งแต่แรกสิวะ!” “ขอ ขอโทษ” “เงียบซะไวท์! แม้แต่เสียงร้องไห้ ก็อย่าให้มันเล็ดลอดออกมา” เพราะเหล้าผสมยาปลุกเซ็กส์ ที่บาร์เทนเดอร์ของผับแห่งหนึ่ง ใส่มันเพื่อหวังเคลมฉันตอนเมา ทำให้ฉันเสนอตัวให้เขา ไลน์เนอร์ เดือนสุดโหดจากคณะวิศวะ เขาเป็นคู่อริของน้องชาย ซ้ำยังเคยถูกเขาลากไปเพราะความเข้าใจผิด แต่ฉันก็ยังให้เขากินเล่น ทั้งยังรู้ผลลัพธ์ของความสัมพันธ์นี้ดีเขามี ‘คนของเขา’ อยู่แล้ว หลังจากจบคืนนั้น ตั้งใจจะลบเขาออกไป แต่ …. “ฉันนึกว่าเธอจะเปลี่ยนไปจากคืนนั้น แต่ก็ยังง่ายเหมือนเดิม เป็นฉันก็ได้ เป็นพี่ชายฉันก็ดีล่ะสิ” “เลือกซะไวท์ จะเป็นของฉัน หรือของเขา” “เลือกมันสินะ! ก่อนที่จะเป็นของมัน มึงต้องเป็นของกูก่อน” “เหมือนเธอจะชอบควยของฉันนะไวท์” “อึก ไลน์! ฉัน ฉัน จะ เสร็จแล้ว อ๊า!” ความสัมพันธ์ที่ไร้สถานะ ดำเนินต่อไปพร้อมกับความยุ่งเหยิง บางครั้งเจ็บปวดจนอยากวิ่งหนี บางทีก็หอมหวานเสียจนต้องวิ่งเข้าใส่ จะจากไปก็ไม่กล้า จะอยู่ข้างๆก็หน้าด้านไม่พอ

เพื่อนสนิทพี่ชายxน้องสาวเพื่อนสนิท ความสัมพันธ์แบบต้องห้าม มันเกิดขึ้นเมื่อทั้งคู่ได้อยู่ด้วยกันมากขึ้น และเธอก็คิดว่าเขานั้นจริงจัง แต่ความจริงเขาไม่ได้จริงจังอะไรเลย ก็แค่ความสัมพันธ์แบบฉาบฉวยสนุกชั่วครั้งชั่วคราว แต่เธอกลับจริงจังกับความสัมพันธ์ในครั้งนี้มาก จนมันกลายเป็นความรัก วันหนึ่งเธอยอมอ้อนวอนขอความรักจากเขา แต่สิ่งที่ได้คือความว่างเปล่า เพราะเขาไม่คิดที่จะรักแต่แรกอยู่แล้ว

"เฮียคะ....อย่านะอื้อ....เนียอายค่ะ" ดาเนียยกมือปิดหน้าเพราะขาของเธอกำลังถูกแยกกว้าง "เนียเองก็ทั้งสวยและเซ็กซี่" เสียงทุ้มนุ่มกล่าว ตวัดส่งนัยน์ตาพราวระยับมาให้ ร่างแกร่งนอนคว่ำหน้าลงให้แผงอกชิดวางแนบกับพื้นเตียงเพื่อทำให้คนตรงหน้าสุขสมจนถึงสวรรค์ให้มากที่สุด ใบหน้าคมบิดเบี้ยวเล็กน้อยเพราะเจ็บแปลบที่บาดแผล แต่เพราะความต้องการหลอมรวมกับดาเนียนั้นมีมากกว่า ความเจ็บที่ทวีคูณเข้ามาก็เป็นเพียงฝุ่นละอองที่พัดผ่านไป

"ถ้าไม่อยากโดนล่ามเชือกแล้วจูงเหมือนหมาก็เลิกทำตัวน่ารำคาญ" "พี่ก็รู้ว่าหนูไม่เต็มใจมา" "แล้วไง ฉันจำเป็นต้องแคร์ความรู้สึกเธอ?" "คนอย่างพี่จะแคร์ความรู้สึกใครเป็น.." "รู้แล้วก็ดี..จะได้จำใส่สมอง"

On my fifth birthday with Zachary Murdock, I sit once again in front of a full table of cold food, just like every year before. Zachary had promised, as always, to spend the day with me. And, as always, he breaks that promise. This year, it's because his childhood sweetheart wanted to shoot a set of "artistic photos". She invited him and a few of his close buddies to be part of it. Without hesitation, he ditches me again and runs straight into her arms. At 11:00 pm, his childhood sweetheart posts a photo to her social media and sets it so that only I can see it. In the picture, four men are in nothing but black briefs and Windsor-knotted ties. They kneel around her while she is draped in sheer fabric like a goddess. The caption reads, "Some people beg for crumbs, but I own the entire bakery." I take a screenshot. Then, I send it to the girlfriends of all three of Zachary’s best buddies. If they all look down on me this much, let's hope they don't end up on their knees begging me someday.

เมื่อตอนที่ เธอ รัก เขา กลับไม่สนใจ แต่พอเธอห่างออกไปเขากลับเป็นฝ่ายวิ่งเข้าหาเธอ ครั้งหนึ่งเขาเคยปฏิเสธความรักของเพื่อนร่วมห้องยัยแว่นอย่างเธอ แต่พอเธอเริ่มตัดใจจากเขา..เขากลับไม่ยอมปล่อยเธอไป

เมื่อคำสัญญามาถึง… เขาต้องแต่งงานกับลูกสาวเพื่อนพ่อ เพื่อรักษาตระกูลตามความเชื่อของพ่อที่ดูเหมือนจะงมงายสิ้นดี ภายในระยะเวลาหนึ่งปีที่เขาอยู่ต้องในฐานะ ‘สามี’ ของยัยเด็กอ้วนฟันเหยินที่ตอนนี้…โตเป็นสาวสวยสะพรั่งแล้ว