So Much For My Happy Ending นิยาย & เรื่องราว

pagkasabi ko nun ay nagtawanan kami. "Come on let's go masyado ng malalim ang gabi." napatingin ako sa taong pinanggalingan ng malalim na boses na yon. It's from Ace. Sa lahat ng kaibigan ni Chance sa kaniya ako pinaka ilag. Sobrang seryoso kasi niya kaya parang ang hirap biru biruin baka biglang manapak. Ang laki pa naman ng kamao niya baka isang suntok lang tulog agad ako at may bonus pa, baka basag na muka ko paggising ko. Tsaka everytime na mapapatingin ako sa kaniya nahuhuli ko siyang nakatitig sakin gaya ngayon. At imbes na mahiya or umiwas dahil nahuli ko, mas lalo lang niya kong tititigan sa mata. At dahil nakakailang nga at hindi ko kayang makipag sabayan ng titigan kaya ako na lang

Ito na ba ang sinasabi nilang HAPPY? ENDING...

May nagpaiyak pa sa akin nang bigla nilang ipakita ang isang short video message mula kay Mishon. “Ada, love, I hope you’re having a great time. Bukas na ang araw natin. I can’t wait to see you walking down the aisle. I love you so much.” Siyempre, ang ending, naiyak tuloy ako. Pero higit sa lahat, punong-puno ng saya ang huling gabi ko bilang isang dalaga. Ito ang gabing hinding-hindi ko makakalimutan.

“The part of me that still believes in happy endings.” “Why?” tanong ni Jarred, may halong pag-aalala sa tinig. “What’s so wrong with that?” Napangiti si Veronica, mapait. “Because happy endings only happen to people who are brave enough to love. And I’m not sure if I’m one of them.” Hindi alam ni Jarred kung anong tumulak sa kanya, pero marahan niyang hinawakan ang kamay ni Veronica. Mainit, marupok, totoo.

Hindi ko ipupusta sa kawalang katiyakan ang ating Happy Ending. Baby, buhay tayo, tinalo natin sina Jack at Rose ng Titanic, napahiya sina Romeo at Juliet. Napapangiti pa rin ako sa tuwing naaalala ko ang sinabi mo bago ka nawalan ng malay. Naisip mo pa rin iyon kahit nasa bingit na tayo ng kamatayan? Iba ka!

Don't forget to be happy because our life is short. May isang taong nakalaan sa atin at siguro eto na 'yon. Let's grab all the chances to make our self happy. And I'm happy to be with my boy. And I guess, I'm Meggay Minx Foreister and this is the end of my journey.

I'll remember this moment forever. END OF CHAPTER 20

“Maswerte pa rin kayo, Jyrone. Hindi lahat may happy ending gaya ng kuwento n’yo.” Tumango siya at saka humugot ng malalim na buntong-hininga. Parang lahat ng sama ng loob na inipon niya, inilabas niya sa hingang ’yon. “Hindi gaya namin. Mula umpisa, walang happy ending.” Siya naman ang napatitig sa akin. Katulad ko kanina, halos hindi na rin niya magawang kumurap.

If I did the same… will I also find that happiness? ──────⊹⊱✫⊰⊹────── —END OF SIDE STORY: 22ND EGO—

Hinawakan naman ni Jaden ang isang kamay ko at pinunasan ang mga luha ko. "I know that there's no perfect happy ending in my story. May namatay at nagsakripisyo, may nagkamali, may mga nabigo at may umaasa pa rin pero sa kabila nun hanggang ngayon ay matatag pa rin tayo. Salamat sa TREASURE guys dahil tinanggap niyo pa rin ang relasyon namin ni Jaden sa kabila ng lahat ng mga pinagdaanan natin. Sa mga kaibigan ko na walang sawang sumusuporta sa akin at pati na rin sa pamilya ko na laging nandyan sa tabi ko sa oras na kailangan ko ng tulong. Maraming salamat sa inyo."