Solo Travel Quotes นิยาย & เรื่องราว

Pinagdikit pa niya ang mga palad niya na parang nagdadasal kaya kumunot ang noo ko. “Ano ba ang hiniling mo?” I asked her. “A vacation trip to Paris with someone!” Napanguso naman ako sa narinig. I also want to go to Paris kaso hindi naman matuloy-tuloy. Minsan na rin akong nag-solo travel pero hanggang pilipinas lang. Nakalabas na naman na ako ng bansa kaso kasama si Jacques. Nagkaroon na rin ako ng out of the country travel with Sheen at Dave. Matagal-tagal na rin iyon, itong taon wala pa akong gala ulit dahil maraming ginagawa. Paris is my dream travel place! Kailan kaya ako makakapunta roon?

Sana, makahanap sila ng maayos na masisilungan kapag bumagsak na ang ulan. I chose to travel via bus because it made me feel that I was responsible in taking care of myself. Sa totoo lang, ayaw ng mga kapatid ko na bumiyahe ako mag-isa, pero hindi ko pa rin sila sinunod. Pakiramdam ko kasi kailangan ko ang pagkakataong ito para sa sarili ko. This would be the last time that I’ll be alone. Dahil paniguradong pagdating ko sa bahay ay pepestehin na ako ng mga kapatid ko.

“Ang ibon na yon ay parang tao lang. Kapag masyado na pong toxic ang kapaligid sa ‘tin, magkakasakit tayo. Kung hindi man physically, pwedeng mentally at emotionally. It could be draining. Kaya mas mainam na umalis sa environment na ‘yon kaysa magkasakit ka.” That made her smile even more. “Ang dami niyo pong alam na words of wisdom, Manong.” Mahina itong natawa. “Marami na rin po kasi akong naging pasahero. ‘Yung iba, umiiyak at kinakausap ako lalo na kapag mahaba ang biyahe kaya marami na rin akong napapayuhan.” “Ganon po ba,” she said and nodded. “Can I ask another question?”

You don't own it. You don't finish it. You just keep finding your way through it—together—until even the darkest nights start making sense because someone is there beside you, pointing at the same stars, saying: "Look. We're still here." Imagine yourself beneath a vast, silent sky, holding the timeless wisdom of Socrates—urging you to truly examine your soul. Feel the gentle encouragement of Confucius' words: "It does not matter how slowly you go, as long as you do not stop." These truths invite you to start your own journey of discovery, patience, and resilience. No matter how slow your steps seem, each one brings you closer to understanding what truly matters. So, are you ready to take tha

Habang iniisip kong baguhan ako sa lugar at mag-isa—bigla akong nakaramdam ng takot. "Me too, bago lang pumunta sa lugar na ito. Actually, it was my first time traveling alone. Gusto kong takasan ang buhay sa siyudad..." Muli akong bumaling sa lalake. I sensed sadness on his tone. Pero hindi na ako muling nagsalita para pagaanin ang loob niya. I just listened to him. Makuwento siya sa totoo lang.

Mukha din itong mabait pero hanep kapag nakikipag-one on one ito sa iba naming mga tauhan. "Wala na sa isip ko ang bagay na iyan. Mas mabuti ng ganito ako habang buhay. Solo flight at walang ibang iisipin." nakangiti nitong sagot. Agad ko naman itong tinaasan ng kilay. "Walang iisipin? Eh damay ka nga sa pagluluksa ko noon sa pagkawala ni Luther." tanong ko. May bahid na lungkot sa boses kong tanong. Hindi ito nakaimik.

Sabi niya ng nakatalikod pa rin sa akin dahil na uuna siyang maglakad. "Why? Have you travelled the country? Napuntahan mo na ba ang bawat sulok ng Pilipinas? Can you tour me? I've always wanted to travel alone but I won't mind traveling with you though. It's a new experience for me." "You seem to have gained your energy." I smiled. "Oo eh. I'm not really used to being quiet so I talk a lot." "Figures." He said in a blunt tone.

Naroon rin ang mapa at ruta ng mga lugar na nais niyang isa-isahing puntahan. -Travel with your BFF -Learn to cook -Face one of your biggest fear -Live alone -Accomplish a goal -Find your drink of choice -Challenge yourself -Make a first move -Take a road trip -Try a nice restaurant by yourself -Live somewhere else -Learn to drive manual -Build something with your own hands -Stay up until sunrise -Learn to fight -Volunteer -Try a new hobby -Apply for your dream job -Have a long conversation with a stranger

Sabay punas ko sa luha ko. "Hmmm...." Habang nag-iisip ng sasabihin sa'kin. Hindi na rin ako nagsalita at hinintay ko lang ang sasabihin niya sa'kin. "Ah, ito Adi maganda 'to." Sabay ngiti ng malapad sa akin. "Cry, forgive, learn, move on, and let your tears water the seed of your future happiness it was quoted by Steve Maraboli." Somewhat it made me calm.

Nakakalungkot pala talaga kung hindi nagkaroon ng pamilya, I feel bad for her, pero iyon ang desisyon n`ya. Lumayo ako at nanakbo papasok sa gubat, may mga kasamahan ako na naglalakad na at team ang halos lahat sa kanila, ako lang ang nag-iisa, wala ako naging kaibigan dahil ayoko na makisama sa tao. Masaya ako na solo ako, walang kailangan na pakisamahan sa kanila, that is what Marshall said, madami itong bilin noong bago ako umalis sa piling n`ya.