Solo Travel Quotes Mga Nobela at Kwento

'no voice is as mean as our own voices are to ourselves'. Lagay ko sa caption at inupload ang picture. Isa yan sa mga quotation na sinabi nang isa sa mga iniidolo kong singer at kahit papaano ay maiiugnay ko yon sa nararamdaman ko ngayon. Sa kabila ng gutom ay mas pinili kong magscroll sa newsfeed ko at umabot na rin ng halos 300 reactions ang inupload kong picture sa loob lamang ng limang minuto. Kakatuwang sa dami ng mga iyon ay wala man lang nangamusta sa akin. I let out a deep sigh.

Ranz's mom commented. "I think we should travel together sometimes," segunda ng ginang na sa pagkakarinig niya ay mula sa pamilya Ferrer. "Why not? It's a little bit lonely when I'm travelling alone. Set a date. I'm always free and ready," Mariana replied. Nagpatuloy ang mga ito sa pagku-kuwentuhan. Yamirah is thankful that Mariana doesn't seem to notice her. Dahan-dahan siyang tumayo.

Sabay punas ko sa luha ko. "Hmmm...." Habang nag-iisip ng sasabihin sa'kin. Hindi na rin ako nagsalita at hinintay ko lang ang sasabihin niya sa'kin. "Ah, ito Adi maganda 'to." Sabay ngiti ng malapad sa akin. "Cry, forgive, learn, move on, and let your tears water the seed of your future happiness it was quoted by Steve Maraboli." Somewhat it made me calm.

Nakakalungkot pala talaga kung hindi nagkaroon ng pamilya, I feel bad for her, pero iyon ang desisyon n`ya. Lumayo ako at nanakbo papasok sa gubat, may mga kasamahan ako na naglalakad na at team ang halos lahat sa kanila, ako lang ang nag-iisa, wala ako naging kaibigan dahil ayoko na makisama sa tao. Masaya ako na solo ako, walang kailangan na pakisamahan sa kanila, that is what Marshall said, madami itong bilin noong bago ako umalis sa piling n`ya.

Habang nasa byahe nag sountrip ako sa luma kong cellphone para hindi ako mainip sa mahabang byahe ko. "The Journey Lyrics by LEA SALONGA" Half the world is sleeping. Half the world's awake. Half can hear their hearts beat. Half just hear them break I am but a traveler, in most every way. Ask me what you want to know What a journey it has been. And the end is not in sight. But the stars are out tonight. And they're bound to guide my way. When they're shining on my life. I can see a better day. I won't let the darkness in. What a journey it has been.

Biro pa nito sa akin. Natawa naman ako. "Wala po hahaha. Wala nga po akong oras para bumisita dito, mag-abroad pa kaya." Natatawang sagot ko rito at kumawala na kami sa pagkakayakap sa isa't-isa. "Baka nagiging emosyonal lang ako masyado. Sige mag-ingat ka sa biyahe at sa susunod wag ka ng magmotor. Napakadelikado niyan." Sita pa nito sa akin at napapailing na lang ako.

Pero hindi pwedeng malusaw ang inis ko sa kanya. "I want to travel alone," mabilis kong dagdag. Ngumiti siya. Pero pakshet—hindi ito ngiting nagpapakawala. Ngumiti siya na parang hawak na niya ako sa leeg. "Go." Napapikit ako nang bigkasin niya iyon. "I'll just monitor your whereabouts." PUTANGINA! "Gusto ko mapag-isa, Smith!" "Pwede naman. Ngayon na? Aalis muna ako at iwan kita dito."

narinig ko ang pagbuntong hininga niya. Sometimes we need to travel our path by our own, kahit ayaw natin.kahit takot tayong magisa.. kailangan it's not because you want and it's needed but because the person you want to travel beside you doesn't want to walk with you..Kung hindi rin lang siya ang makakasama ko mas pipiliin ko nalang maglakbay magisa. "Don't forget to call if your arrived" I nodded.. __________________

I sighed. "Hindi ako inaantok.. May naiisip ako." sabi ko. "Ano na naman?" aniya sa matabang na boses. "May nabasa akong quotes kay pareng g****e. At sa tingin ko bagay iyon sa'yo?" saad ko. Tumango siya. "Then, share it with me." aniya na agad kong sinunod. "Lahat ba ng Single, malungkot na? Bakit lahat ba ng taken masaya?

Habang nagdi-discuss sa amin si Amy para sa schedule namin sa Kazakhstan, walang pumapasok sa utak ko kahit isang salita, isang letra. Pangalawang stop pa lang namin ito pero suko na agad ako. I would rather travel only by myself, walang commitment, walang iisiping responsibilidad. Just me and the adventure. Hindi pa ako mapapagod. Actually, hindi naman siguro nakakapagod kung hindi ako magkukunwari bilang asawa ng tagapagmana ng isang kilalang traveling company.