Travel Adventure Quotes Novels & Stories

At sa gitna ng malawak na dagat, malamig na hangin, at kumikislap na mga bituin sa langit, pakiramdam ko ay posible nga ang lahat. Nagpatuloy ang gabi sa masayang kwentuhan, lambingan, at mga pangakong pareho naming gustong tuparin. At habang dahan-dahang umaalon ang yate sa gitna ng karagatan, alam kong isa ito sa mga gabing hinding-hindi ko makakalimutan. Isang gabi ng adventure. Isang gabi ng saya. At isang gabi na nagpapaalala sa akin na ang pinakamagandang paglalakbay ay hindi tungkol sa lugar na pupuntahan—

mahina ang tinig na wika nito sa kanya. "Bakit? Sa tingin mo ba ay bubuhayin pa kami ng taong iyan kapag natagpuan na niya ang hinahanap niyang kayamanan?" nakaismid niyang sagot dito. Napahugot ng marahas na buntong-hininga si Alex. " I promise I will let all of you go home safe and sound after this journey," ani Alex pagkatapos ay bigla na siyang tinalikuran. Naiwan siyang naguguluhan sa mga mga inaakto nito. Bakit parang concern ito sa kanila? Hindi ba't isa ito sa mga taong dumukot at nagdala sa kanila sa lugar na iyon?

Marami siyang kwento na mga adventures niya, kalokohan ng college days, at higit sa lahat, mga paglalakbay niya sa iba't ibang lugar. “I like traveling dahil doon ako nakakakuha ng magagandang shots. Lalo na sa nature. Hay naku, hindi ko talaga ma-explain ang nararamdaman ko sa tuwing dine-develop ko ang mga pictures,” kuwento niya habang sinasandok ang cream sa ibabaw ng kape niya. Kita ko sa kanyang mukha ang ningning habang nagsasalita. Halatang mahal na mahal niya ang ginagawa niya.

“Ang ibon na yon ay parang tao lang. Kapag masyado na pong toxic ang kapaligid sa ‘tin, magkakasakit tayo. Kung hindi man physically, pwedeng mentally at emotionally. It could be draining. Kaya mas mainam na umalis sa environment na ‘yon kaysa magkasakit ka.” That made her smile even more. “Ang dami niyo pong alam na words of wisdom, Manong.” Mahina itong natawa. “Marami na rin po kasi akong naging pasahero. ‘Yung iba, umiiyak at kinakausap ako lalo na kapag mahaba ang biyahe kaya marami na rin akong napapayuhan.” “Ganon po ba,” she said and nodded. “Can I ask another question?”

Hindi pa naman ako nakapag search kagabi ng something motivational and inspiring quote puro cheesy pick-up lines lang. Buti na lang at nakita ko 'yong quotes for life na nakadikit sa pader. Hindi ko pinahalata na binabasa ko 'yon at dahil do'n, pinuri nila ako kahit na medyo nandaya ako kaya umamin na lang ako at natawa sila. "Pero if words of wisdom para kay Jaq..." this time, I really think hard to form words that could satisfy him to keep living. "Nothing is permanent in this wicked world. Not even our troubles. Kaya cheer up, Jaq. God doesn't give us what we can handle, God helps us handle what we are given." I said straight into his eyes then gave him a bright smile after.

Yuan, with her infectious laughter, chimed in, "Indeed! We heard about your impromptu road trip. Tell us, what incredible tales do you have to share?" As we settled into our seats, we regaled our friends with stories of the carnival we stumbled upon and the exhilarating experiences we had encountered along the way. Napuno ng tawanan at mga animated na pag-uusap ang maaliwalas na restaurant, na lumikha ng kapaligiran ng pakikipagkaibigan at kagalakan. Jacob, the ever-curious explorer, leaned forward, his eyes sparkling with excitement. "You know, sometimes the most memorable moments in life come from unexpected encounters and spontaneous decisions. It's these unplanned adventures that truly e

Kung masakit yung sugat mas masakit ata itong sinabi ng lalaking 'to. "Tol naman, minsan na nga lang ako makaranas ng adventure sa buhay sisitahin mo pa. Ang ganda kaya roon sa bundok, angas nga hindi ako naligaw." natatawang sabi ko pa. "Sigurado kang sa bundok ka galing?" nagulat ako nang magtagalog ito. "Nagtatagalog ka?" parang batang tanong ko rito. Hindi ito umimik. Napakamot naman ako sa batok.

sabi ni Lauren, ang kasamang travel blogger na isa rin sa kanyang mga kaibigan. "Yeah," sagot ni Jal, na may bahagyang ngiti habang tinatanaw ang papalubog na araw. "Minsan, kailangan lang talaga nating tumigil at huminga. Hindi lahat ng bagay sa mundo ay tungkol sa paghahanap ng pagmamahal."

Alam niyang sobra itong nasiyahan sa kanyang kayabangan. Kaya kong panindigan ang sinabi ko, inis niyang sabi sa kanyang sarili. “Baka kapag nag-travel tayo sa moon, hindi na tayo makabalik.” Natatawa nitong sabi. Bigla tuloy siyang natigilan.”Hindi ba safe ang mag-travel doon?” “Mag around the world na lang tayo.” “Payag ka na?” naniniguradong tanong niya.

“Alam ko naman na kung ano ang gusto ko. Hindi ko kailangang maglibot kung saan-saan para malaman iyon. Para sa akin, ang saya ng tao hindi nakabase sa lugar. Nasa tao mismo iyon.” Napangiti siya nang kaunti. “Kapag mas marami kang nakilalang tao, magbabago rin ang pananaw mo. Gugustuhin mong mag-travel, mag-explore, at makakita ng iba pang bagay. Hindi mo gugustuhing manatili sa iisang lugar habambuhay.” “Hindi naman,” sagot ko agad. “Ang gusto ko lang talaga ay kapayapaan. Isang bahay na matatawag kong tahanan. Isang pamilya. Mga taong hindi ako iiwan.”