Novel & Cerita Son Quotes From Mom

Her mother looked sincere. Tumango si Alicia. "You're working for Ben so it was easy to track you. I saw you walking with the kids. Nasa stroller sila at maliit pa. I wanted to say hello, but I didn't. I was content watching you from afar. Naisip ko, ganoon rin naman ang mangyayari kapag wala na ako. I'll be watching you from heaven-- kung doon nga ang punta ko." Pagak na tumawa ang kaniyang ina. Alicia cupped her daughter's cheeks and planted a soft kiss on her forehead. "Kahit wala na ako, alam kong kaya mong mag-isa. You are an amazing mother, Aria. And I am so proud that you're my daughter. Mahal na mahal kita."

Punong-puno ng galit ang expression ng bata at pagkamuhi sa mga mata. "Sana ikaw na lang namatay! Sana ikaw na lang!" sigaw ng batang si Sonia habang umiiyak at tinatawag ang mommy niya. Naaalala ni Sonia ang mukha ng batang lalaki dahil meron itong photographic memory at nakita niya din kung paano iniwasan ng dad niya ang bata kaya naaksidente sila. Habang tulog siya narinig niya ang pagkakagulo ng nga doctor at sinabing siya lang ang nakaligtas.

JAYSON'S POV (PAST TO PRESENT) "Jayson, gumising kana diyan. Diba may pasok ka pa?" Niyugyog ako ni Mommy. "Mom, five more minutes." "Tigilan mo ako, panay ka kasi punta sa bar. Alam mo naman na may pasok ka pa pero naglasing ka kagabi!" Sigaw niya sa akin. Kaagad ko naman niyakap si mommy. She's super maingay pero siya ang pinaka- the best mommy. Malambing siya at maalaga sa amin.

“Don't use your genius on me, Son.” “I'm not using it, mom,”Jackson said sarcastically. Ngumuwi ang ginang at tumingin sa akin. “Kung pera ang habol mo sa anak ko kaya kitang bigyan higit pa sa binayad niya sa iyo para magpanggap ngayon layuan mo lang siya. Hindi ka nababagay sa anak ko.” Kumunot ang noo ko. Wala naman akong sinabi na nababagay ako sa anak niya. I don't even like your son in the first place so why would I listen to you?

“West agreed. And I’m free, so kung patapos ka na, we should go back together.” Hihindian pa sana ni Amber ang babae nang bigla siyang hawakan ng kanyang anak sa braso. Amber paused, her breath catching in her throat at the sound of her son’s soft plea. “Please, Mommy?” That simple word—Mommy—uttered in such tenderness, nearly cracked the walls she built around her heart. She had prepared herself for many things today, but not this. Not her son begging for time with her—with them.

Hindi niya tiningnan si Mason upang hindi tuluyang sumabog ang tawa niya. ‘Tang Ina mo, Mason! Hindi mo pa rin ba alam na mag-ama sila? Mamatay ka diyan!’ Sa isip ni Sid. “Did you just say that they're your sons? Why the hell he call me Mom? It's crazy!” Lance chuckle. “Suit you to be a mother of my son.”

"Enjoy kayo. Congratulate Lucas for me." "Yes, Mom."

“Kaya sinabi ko na sayo ngayon. Sa harap ng lahat. Para wala nang sikreto. Para wala nang takot.” “Hindi ako galit,” sabi ko. “Salamat. Sa katotohanan.” “Salamat din,” sagot niya. “Sa paninindigan mo sakin. Kahit marumi laban.” Tumunog phone ko. Message galing kay Mom. *“Anak, panood ko hearing. Proud ako sayo. Proud ako sa inyo. Umuwi kayo. Nagluto ako.”* Ngumiti ako. “Uwi tayo, Luke. Sabi ni Mom may luto.”

Mag sasalita sana ako ng naunahan ako ng mom niya. "Ethan? Hey? Son? Are you partying?... Okay fine, just listen to mommy you don't need to talk." hindi ko alam kung ibaba ko ba, alam kung mali pero di ko mapigilan sarili ko. "I know you haven't decided about it, but son it's a great opportunity. I just want the best for you son. I know you don't want to leave because of Anastacia, but son you're still young. Don't take it so seriously, You'll find someone better than her here or you can just-