Grumpy Bear Romane & Geschichten

Hindi madalas umaatake ang mga grizzly bear, not unless they feel threatened. Mabilis na tumalon si Sushi kaya mahigpit ang pagkakahawak ko sa kanya. Agad na lumapag si Sushi at dinaganan niya ang grizzly bear na siyang ikinatumba nito sa lupa, gamit ang mga paa ni Sushi na ngayon ay nasa leeg ng oso. Umatungal ito ng malakas na naging sanhi upang magsiliparan ang mga ibon sa paligid. Nanlaban ang grizzly bear gamit ang kanyang matutulis na kuko, pero tila kumalmot ito sa isang bakal. Hindi tinatablan si Sushi.

Gulat kong sabi sa kanya. "Samantha tigilan mo ako sa kahibangan mo ha! May papu papu bear ka pa, bakit hindi mo na lang yakapin si Rex!" Galit niyang sabi. Napaawang ang aking bibig sa kanyang biglaang galit. Huli na nung marealise ko kung anu ang sinabi ko. Si papu bear ko nga pala ay si Rex!. Kasing laki ko lang naman si papu bear ko sa bahay at kulay dark brown na parang si Rex lang. Ang kasangga ko tuwing nasasaktan ako.

Natutuwa kasi ako sa mga memes and posts ng mga famous celebrities na I followed. Narinig kong nagsara ang pinto ng kotse at nakita kong wala na ang dalawa sa harap kaya lumabas na rin ako. Bumungad sakin ang kamay ni Kim na nakapulupot sa kamay ni Lach na akala mo'y maliligaw siya kung hindi pupulupot. I heaved a deep sigh habang pinagmamasdan sila. I'm not mad. I'm not mad.

Natigilan naman si Darryl nang marinig niya ito. Huminga naman nang malalim si Thea habang sinasabi na, “Ang Giant Bear Mountain ay isang kumplikadong lupain na tinitirhan ng maraming mga higanteng oso kaya naging mapanganib para sa kahit na sino ang pagpunta rito!”

Unti unti akong tumingin dito, nagtama ang mga mata namin, gusto kong bawiin ang tingin ko pero di ko magawa, nakatitig ito sa akin napalunok ako. Gumising ka Florence, gusto niyang sampalin ang sarili para lang magising, "Why grumpy monster?" tanong nito sa akin, napakurap ako. "Because you're always grumpy" deretsong sagot ko dito, napakagat ako ng labi at yumuko, mga ilang segundo tumahimik it, bumukas ang pinto ng elevator lumabas ito, sinilip ko ito, pero nilingon ako nito, this time his smiling widely, that's a cute smile though.

Gusto niya sanang tuksuhin ito na marunong palang mag-joke si Wulf, kaya lang walang bahid ng kahit anong pagbibiro sa boses nito. Masyadong seryoso si Montiner. Kung sabagay, ganon talaga yata kapag matanda na. Grumpy old man with white hair. Napahagikhik siya sa naisip. “What’s funny?” he asked—grumpily. “Wala!” mabilis niyang sagot at umiling-iling pa. “You sound so defensive.” “Wala nga po, Boss. Masyado kang seryoso. Dadami ang uban mo niyan.”

Argh. Napapitlag naman ako nang marinig kong tumunog ang cellphone ko na nasa bulsa. Agad ko tinignan ang nag-text at napasimangot na lamang nang makita kung sino ito. From Beast: Baby, where are you? I don't like people who have problems in tardiness. Might as well punish you huh? What do you want? Smacking your--- Hindi ko na tinapos basahin ang mensahe niya at gigil ko na lang iyon binura tsaka muling nilagay sa bulsa ang telepono.

"The golden branch." Once upon a time there was a King who was so morose and disagreeable that he was feared by all his subjects, and with good reason, as for the most trifling offences he would have them punished, This King Grumpy, as he was called, had one son, who was as different from his father as he could possibly be. No prince equalled him in cleverness and kindness of heart, but unfortunately he was most terribly ugly.

Tumalikod, pero bago umalis, sinabi niya nang hindi lumilingon, “Bawasan mo lang. Nakakaubos ka ng energy.” At dun ako tumawa. “Sorry na, Ninong Grumpy.”

dagundong! Tuwang-tuwang tumakbo ang mutated black tiger at mutated gorilla. Nang makita nila ang kanilang panginoon, si Mike Baylor, tuwang-tuwa sila. Hinaplos sila ni Mike Baylor nang buong pagmamahal at sinabing, "Halika at tapusin ang labanang ito!"