Grumpy Care Bear Novels & Stories

"Narinig mo naman ang sinabi ng anak ko. Nagugustuhan kana niya bilang Caregiver niya.." Blangko parin ang ekspresyon ng mukha ni Zarina ng oras na iyon.

Gary tried to smile kahit napakahirap sa kaniyang huminga. He heard her talking but could barely understand anything. Gary's thoughts took him back to when he first met her in university. Matindi ang sikat ng araw noon at sa dami ng babae sa campus na walang pakialam sa init, may isang babaeng nakapayong. It was the umbrella that caught his attention first— it was an image of a panda. May tainga at dahon pa ng kawayan sa gilid. It was so cute it made Gary smile. Pero nang makita niya ang babaeng may hawak ng payong, he felt like the world stood still.

umiiyak kong sagot at agad nga niya itong sinuot sa daliri ko saka ako niyakap ng mahigpit. “Thank you, Coleen, I love you too.” Then he kisses me with an honesty I’ve never felt before. The kiss is sweet and tender. Our lips meet once, twice, and then I move in closer― Until an angry little meow brings us back to the present. ‘Mrrr.’ “Ooh! Grumpy, are you hungry?” natatawang sabi ko. “He’s just trying to get your attention. The little tyke feels left out.” Tyler complains, but he crouches down and taps Grumpy’s nose fondly. “You should learn from your sister. She’s purring so loudly just because she’s happy to be here.”

It was Mommy-bear! ***

Pero bago pa man ako makalapit sa pintuan ng kwarto niya, bigla akong napatigil. Nasalubong ko si Mr. Grumpy Himself — si Zephyr. Nakasuot pa siya ng kulay gray na dress shirt, nakatupi ang manggas hanggang siko, at parang hindi man lang ginulo ng tulog ang hitsura niya. Samantalang ako? Mukhang bagong gising na may misyon sa buhay. "Good morning po," bati ko agad, medyo paatras pa ako. Baka pagalitan na naman ako.

Lumapit naman ito sa'kin tsaka tumitig na may pagtataka. "What?!" I hissed at her. Para kasing tanga. Ayaw akong tantanan. Umiral na naman Ang kakulitan niya. "Miss. Grumpy, Ang init ng ulo mo, ah? If wala ka sa mood, you can go home and take some rest. Ako ng bahala dito," aniya. "I'm fine. Don't worry," "Parang may bago sa'yo. What's bothering you ba? You can't focus Kasi," kulit na Naman nito.

Suot lang niya ang puting t-shirt at pajama pants, at kahit gano’n, hindi ko pa rin mapigilang mapatingin sa kaniya. Ngumiti siya, ‘yong tipong parang sobrang tuwang-tuwa lang. “Wow. Ito pala ‘yong amoy na gumising sa akin. Ikaw pala ang dahilan ng masarap na amoy na ‘yan.” Napatawa ako ng mahina. “Aba, maagang nagising si Mr. Grumpy.” Nilapitan niya ako at bahagyang yumuko para silipin kung ano ang niluluto ko. “You’re cooking breakfast for me? Ang sweet naman.”

Anito at ngumisi sa akin. There is something I need to know. Mukhang may problema talaga siya. Baka may malaman ako tungkol sa kanya. Ngumiti ako sa kanya at nang makalabas na kami ng barn ay dahan-dahan kong hinila si Grumpy. "Be a good boy, Grumpy." Ani ko bago sumakay sa kanya. Nakasakay naman ako ng maayos kay Grumpy. Mukhang komportable naman siya sa akin.

Ramdam ko ang lamig ng aircon sa balat ko habang kinukuha ang box ng stuffies sa closet. "Look, buddy." Inilabas ko si Grumpy Bear at ibinigay kay Liam. "I think this is your dad. Kamukha niya, 'di ba?" Natawa ako nang maisip si Oliver kapag galit. Definitely him. Inilabas ko rin si Daydream Bear. "And this is Damian. Because he gives the best hugs... yung tipong mapapa-cuddle ka na lang hanggang makatulog."

sabi nito sa akin. "O-okay sir" sagot ko dito, s***a ang aga aga naman stress na naman ako, kailangan bang six thirty ng umaga siya tumawag jusko. binaba na nito ang tawag, "Nakakagigil ka" sigaw ko at pinagsusuntok ko yung pobreng unan iniimage ko na si grumpy monster yung binubugbog ko. "Hay kainis" matapos ko bugbugin yung unan tumayo na lang ako, baka pag bumalik pa ako ng tulog ma-late ako bugahan pa ako ng apoy nun.