Spanish Filipinos Novels & Stories

sagot ko pabalik. “Gusto mo akong paniwalaan doon—” “Totoo iyon, kung tiningnan mo ang school chat malalaman mo sana iyon.” Isang tao mula sa likod ang sumagot. Ang accent... walang kamalian, Amerikanong-Amerikano. “Plus, hindi niya kailangan ang perang iyon. Ang dad niya ay isang billionaire.”

I offer, nang nage-effort silang mag selfie na dalawa. "Oh, really?" Tanong ng lalaki sa akin. "Oho, I—I mean yes." Nakangiti kong sagot sa dalawa na hula ko nasa 40's na. "You are a Filipina?" Tanong ng babae. "Yes. Pure, Filipina, Madam." "Oh, same here. And my husband is Filipino American." Sagot nito sa akin na nakangiti. "Hay, salamat, kahit papaano pala ay magkakaintindihan ho tayo. Sige, kuhanan ko ho kayo ng picture ni husband mo po."

Nagtatagalog naman pala ito, hirap pa naman ako mag English jusmeyo naman. "Nakakaintindi ka po nang Tagalog?" pagkumpirma ko agad din itong tumawa. "¡Por Dios! Sí, lo entiendo. Kalahating Pilipina ako at Kalahating Espanyol." Jusmeyo Marimar, Pilipins din naman pala ito "Yown. Buti nalang ubos na kasi yung baon Kong English. Mamaya pa mag rerestock" pabiro ko sa kanya agad din itong napatawa dahil sa naging reaksyon ko.

pagkaklaro pa niya. “Limang milyon. Five million. Cinque milioni. Cinco milhões.” “Cinco… milhões… Cinco milhões?!” nanlalaki ang mga mata na tanong niya. “Is that P-Portuguese?” I nodded. So Delphi remembers how to use the language as that was her mother tongue. Ferreiras are Portuguese-speaking people. They are multilingual, but that’s how they are raised. Muli ay nakita ko ang kaguluhan sa mga mata niya. I kissed her again, and she reciprocated my kisses, but she pushed me away next and walked to sit on the couch.

Sobrang awkward! "Nationality?" Tanong ulit ni Señorito Halex na alam ko na ako na naman ang kinakausap nito. "Filipino." Maikling sagot nito at tinapunan ko lang ito ng tingin at ibinalik ko rin kaagad sa daan. Fuck, filipino sinabi ko eh halata naman sa itsura ko na half ako. "Half Irish." Pahabol ko na lang rito.

Turo niya sa likuran. "Nakakahiya naman," I giggled. "But okay. I wanna appreciate his products." "Naka... Nakakahiya? What's that?" "Oh, it's just a Filipino expression," iling ko. "Don't worry. I'm not bad-mouthing you." "So you're a Filipino as well? What a coincidece! He's a Filipino too! You two could get along pretty well," ngiti niya. Eh? Pilipino rin? May mga Pilipino din palang nakikipagsalaparan dito for pastries? I mean, if you're a Filipino then you are probably good at something. We excel in our passions because we are known to be hardworking individuals.

Sobrang awkward! "Nationality?" Tanong ulit ni Señorito Halex na alam ko na ako na naman ang kinakausap nito. "Filipino." Maikling sagot nito at tinapunan ko lang ito ng tingin at ibinalik ko rin kaagad sa daan. Fuck, filipino sinabi ko eh halata naman sa itsura ko na half ako. "Half Irish." Pahabol ko na lang rito.

Half Italian, half Spanish ang lahi nito, ngunit bihasa ito sa wikang Pilipino at nakakapagsalita ito ng limang native language ng Pilipinas. Nagkakilala sila sa isang entrapment operation ng military sa mga bandidong grupo sa southern part of the Philippines. Kasapi ito ng mga naturang grupo at s'ya ang nakasapote sa lalaki. Ang order sa kanila ay patayin ang lahat ng membro ng naturang grupo, ngunit hindi n'ya tinuluyan si Orris.

“Nagtatampo ka pa rin ba dahil umuwi tayo rito sa Pilipinas?” “Sí!” [Yes!] sagot ko bago malakas na napabuntong-hininga. “I-I just can’t understand your decision, ‘My. Why divorce Papá? Why left Spain for this… this...” I paused. Ni hindi ko nga alam kung ano ang tamang salitang idudugtong ko para lang ma-i-describe ko ang bansang ito. “This is also your country, Sasha. You are a Filipina, like me. Hindi ba’t marapat lamang na malaman mo ang isang parte ng pagkatao mo?”

Maddox's point of view Jasper and Jhovel Messina are Sicilians, and I don't know why they're here in the Philippines—maybe to hide. The Sicilian is in chaos. Taguan nga ata ng mga criminals ang Pilipinas. Well, it's vice versa, though.