Spanish Filipinos Novels & Stories

"Pero grabe no? May mga kalahi silang nakarating na outer space. Pang ilang Filipino kaya silang napasama doon?" "Filipino?" anito at napapaisip. "Kaya lang naman siguro sila Filipino kasi nagsalin-lahi na sila. Alam mo iyon? Both pinoy ang parents nila, pero parang hindi rin. Kasi isipin mo, Sansmith." Kumuhit ito ng kung ano sa hangin. "Parang hindi Filipino surname, di ba?" Naintindihan niya ang ibig nitong sabihin. Nagpatuloy ito, "Malay natin, may ibang lahi pa pala itong sila Ace at talagang foreigner ang mga dating lolo nila, iyong matatagal na."

"You? Half ka ba?" "Oo. half pinoy, half pinay!" biro kung sabi. Napailing kaagad ito, mukang di inaasahan ang isasagot ko. Para rin n'yang sineryoso ang pagsagot ko ng, Oo. Napaisip na man ako ng kalukuhan. "Alam mo ba? Trespassing ka dito sa bansang pilipinas, dahil kayong mga español ang sumakop sa bansang pilipinas dati."

Ngiti niyang abot sa kamay ni anika “Nice meeting you sir. Can you understand tagalog sir? Tanong niya kay mr ling “Of course i can understand mrs. monterico, i live in malaysia and there are lot of filipino there that’s why i know how to speak and i understand your language.” Sagot ni mr ling “That’s good. Mabuti po kung ganon, i really appreciate those who are not filipino pero natututong mana galog.”She smiled cheerfully to mr.ling

Q: “What is a personal quality that most people remember about you?” A: “One word that can describe me is I’m unstoppable. Everything that I wanted in life, I did it, even if I didn’t have permission from people around me. If I know that what I want to do is right and good for me, I will do it. Thank you.” Host: Next question is for candidate number 6, Miss Mia Angelique Hernandez. Q: “Complete this sentence: The ideal Filipino is…” A: “Thank you. The ideal Filipino is proud and happy people. We love Philippines so much that we are willing to come back here every year, we’re always willing to spend holidays every year just to be here in the Philippines. We’re always proud of being a Pilipino

Parang nasa kasuluk-sulukan na ako ng bansa. I don't have enough time to think because my life is in line. I ran going to that cart behind of that cow. May mga laman pala itong gamit at may malaki at makapal na tela na nakacover dito. Pumasok ako sa bagon at nagtalukbong ng tela. Pumikit ako nang mariin habang nagdadasal na sana hindi nila ako makita kung sino man sila. O kung nananaginip man ako, ayoko sa bangungut na ito! Okay na ako dun sa babaeng sumisigaw ng hustisya. At least siya, hindi niya ako sinasaktan. Ilang minuto pa ang lumipas ay nakarinig na ako ng ingay ng mga lalaki. Noong una, hindi ko maintindihan ang sinasabi nila but after a moment, nalaman kong Spanish language iyon. A

Itinutok niyang muli ang mga mata sa daan habang hinihintay ang aking isasagot. Napakurap-kurap ako habang mariing nakatitig sa kanya. Hindi maipagkakaila na gwapo si Christian at mestiso. Half -Spanish daw ang mama niya kaya siguro sobrang tangos ng ilong niya. Middle child siya sa tatlong magkakapatid. Sa Pilipinas daw sila lumaki pero minsan nagbabakasyon sila ng family niya sa Spain. “Yeah, pwede naman ako sa Friday.”

"Ako pa ba? You can always count on me! I'm your buddy, aren't I? Kaya nga ako lumipad ng Spain para r'yan!" Tumayo ako at nilingon si Russell. "Did you get any information?" His face soured. "Wala nga e. Ayaw magsalita kaya hinintay talaga kita para ikaw na ang humatol sa dalawang 'yan." "S...peak eng...lish," sabi ng isa sa mga bihag, halata sa boses ang panghihina. That's right. They were from Spain, they couldn't understand us.

It's so pleasing and relaxing on the eyes. Nang makapasok kami ay hindi magkamayaw ang pagbati ng mga empleyado dahil sa aking pagdating. Hindi naman ako nagsasawa na batiin sila pabalik dahil sa taos-pusong pagtanggap nila sa akin dito. Akala ko pa noong una na mas lamang ang Spanish citizens na nagtatrabaho sa hotel pero mukhang halos Filipino workers ang naririto.

Biglaang tanong ko sa Ginoo sa kalagitnaan ng paglalakad naming dalawa papalabas ng Hardin. Tumigil siya sa kaniyang paglalakad at humarap sa akin. "Sa Espanya pa lang ay pinag-aaralan ko na ang salita ninyo." Namangha ako sa naging sagot niya. Iilan ang mga taong gaya niya na pursigidong pag-aralan ang wikang Filipino at kilalanin ito. Nagpatuloy kami sa paglalakad.

Samantalang si Drew naman ay araw-araw ang pagbisita sa amin ni Sunny, at sa araw ng Sabado at Linggo naman ay lumalabas kaming tatlo, minsan kaming buong pamilya sa side ni Drew at sa side ko. Sa loob ng dalawang buwan, masasabi kong ako na 'yong pinakamasayang tao sa buong mundo dahil sa daming blessings na natanggap ko sa kabila ng mga paghihirap na pinagdaanan ko sa mga nagdaang taon. God is really good! Si Tita Fely naman ay nananatili sa kalungan, at ang asawa naman nito ay ipina-deport sa Pilipinas. Tinanggalan ito ng karapatan para hindi na muling makapasok ng bansa.