Spanish Instagram Captions Mga Nobela at Kwento

* Mi vida— My life Que te Jodan— Fuck you

Pakialam niyo. Inilahad niya ang kamay sakin na agad ko din tinanggap. “Bienvenidas mi amor.” Ngiti-ngiti niyang sambit. Napanganga naman ako. “Spanyol ka na niyan? Magspanish na ba ako?”

I want to hold you and kiss you. I miss you so bad. Ganoon ang mga caption isa isa sa mga pictures. Napatakip naman ako sa aking bibig. Wala akong ideya kung sino man pontio pilato ang gumawa nito. Hindi ko alam na may stalker pala ako! "Papa, this is not good. They are taking my pictures without my consent! This is a violation of—"

Hindi siya gumawa ng mahabang caption. Isang simpleng larawan lang ang ipinost niya. Isang tasa ng kape. Isang notebook. At isang maikling linya. “Peace is expensive. Kaya piliin mong huwag sayangin sa mga taong ingay lang ang ambag.” Makalipas ang ilang minuto ay nagsimula nang dumami ang likes. May mga empleyado ring nakakita. “Parang may pinapatamaan…”

Napaismid si Senyora Celeste, " No me importa. ( Wala akong pakialam.). " " Patay na daw po yung babae bago pa man magsimula ang sunog, Senyora . Hindi naman po masyadong nasunog ang bangkay niya dahil may napadaan na grupo ng mga magsasaka. Malapit lang naman ang batis kaya naapula nila agad ang apoy bago tuluyang maabo ang lahat."

Ravenna Ylianna Ocampo’s Point of View Mabilis lumipas ang araw, at hindi ko naman mapigilang makaramdam ng lungkot lalo pa’t ngayon ang huling araw namin dito. Kahit papaano ay aaminin ko namang nag-enjoy ako rito sa Spain. Hindi ko pa man napupuntahan lahat ng magagandang lugar dito, aaminin kong kahit papaano ay nagkaroon ng puwang sa puso ko ang Spain.

Nang mahinto ang palakpakan ay saka ako nagsalita. "Thank you so much for your heart-melting welcome," I started. "I didn't expect this kind of welcoming. I'm so happy that I wholeheartedly chose this country. And, I hope to have more interactions with you all during our future works. Thank you so much, The Neri Spain!"

Nakangiti itong naglalakad papalapit sa kan'ya at sinalubong ng yakap, “De repente nos volvimos a encontrar, Amigo. ¿Tú también vas a España? ( Sadyang hindi inaasahang muli tayong nagkita, Kaibigan. Papunta ka rin bang Espanya?)” “Oo, Ikaw? Kamusta ka na nga pala, wala na akong balitang narinig tungkol sa iyo mula nang lumisan ka ng Oriente.” Bahagyang mataas na rin ang sikat ng araw kung kaya’t napakagandang pagmasdan ang dagat, kalmado ang alon nito at may mga isdang tila nagpapakitang-gilas sa pagtalon-talon mula sa tubig. Sa itaas naman ay nag-aabang ang mga ibon, nagbabakasakaling makadagit ng isdang magkakamali ng galaw.

Magkatabi kaming dalawa habang nasa harapan naman namin si Esteban. " How are you Esteban? How's Spain?" Nangingiting tanong nito habang nagniningning ang kanyang mga mata. Tipid itong tumango. " Good." Tipid din nitong sagot. Napangiwi si Kat sa sagot nito. " Ikaw Kat ano pinagkakaabalahan mo ngayon?" balik na tanong ko.

Hanggang tuluyan silang mapunta sa lugar na halos kakaunti nalang ang dumadaan. “Uh I guess we must go back kuya. This place seems creepy to me!” Narealize naman ni Zayne ang sinasabi ng kambal niya dahil maging siya ay nakakaramdam na ng papalapit na gulo kung magpapatuloy pa sila sa paglalakad. “Okay, let’s go back—” “And where do you think your two going?” (P.S. in Spanish language po ang salita ng bawat makakasalamuha nilang taga-Spain. Gagawin ko nalang English para less hassle sa translation)