Sunset Caption Instagram Novels & Stories

Humakbang siya palapit roon at dinampot ang maliit na aparato. It was an I* notification from Vesper’s story. It was the second photo from the photo booth. At ang caption, ‘For the kids’ at may hashtag na ‘CharityGala, BagayKayo. Mayroon pa iyong smiley na ang mga mata ay hugis puso. The photo was posted nineteen minutes ago. And she knew he'd see it.

Nasa isang rooftop kami na puno ng mga fairy lights, nakalatag ang mesa na may mga bulaklak at kandila, parang eksena sa pelikula. "Wilbert..." mahina kong sabi, hindi makapaniwala. "Do you like it?" tanong niya habang nakangiti. "I wanted to celebrate our second chance. You survived, Daphne. We survived. And I want every moment from now on to be special."

Kasama ng message ang isang larawan. "Maganda rin ang view ko. Sharing it with Mrs. Ferrer." Agad napangiti si Nevaeh. Ngunit nang i-zoom niya ang larawan, bahagya siyang natigilan. Bumilis ang tibok ng kanyang puso. Ang sunset sa litrato ni Sven ay halos kapareho ng ipinadala niya. Maging ang hugis ng mga ulap, kulay ng kalangitan, at lokasyon ng ilang gusali sa background ay tila magkatugma.

Idagdag pa ang matipuno nitong katawan na tiyak niyang bunga ng regular nitong pag-eehersisyo. “I like sun sets because of the relaxing feeling it gives me. Hindi lang pagsikat ng araw ang sumisimbolo ng bagong simula para sa akin. Sunset gives me chances everyday to make it better the next day. I like watching the sunset over the sea,” Sylvan cleared his throat when Eliana moved closer to his side. The close distance between them distracted him. “What are you doing?”

May times na hindi sila nagpapakita but still you can still enjoy the beautiful sunset in Marina del Ray just in case wala kang makitang dolphins. After the sightseeing ay masaya naming pinanuod ang ipinagmamalaking oceanic sunset dito sa Marina del Ray. It was so beautiful and breathtaking! “I hope and pray that I will withess more sunsets with you Hon!” malambing na sabi ni Lucian habang nakayakap siya sa bewang ko. He even carressed my tummy habang pinapatakan ng halik ang ulo ko. “Me too, Hon! I can’t imagine my life without you!” sabi ko naman sa kanya

Minsan tumatambay kami sa tabing dagat para maligo at hintayin ang paglubog ng araw ang ganda kasi ng sunset dito hindi nakakasawang tignan tuwing hapon. Tulad ngayon andito kami hinihintay ang paglubog ng araw. "Sunset. Kuya, ang ganda," ngiting ngiti siya sa nakikita niya, parang nawala lahat ng pagod ko sa nakikita ko sa kanya. "Yeah, kapag titignan mo na papalubog ang araw, parang nagpapahiwatig ito ng pagpapaalam," saad ko habang nakatingin sa kanya.

wika ni Zandro na ikinalingon niya. Nakakunot noo niya naman itong tinignan. "What is it?" Pasimple nitong itinaas ang hawak na camera. "Can I took a photo of you and the sunset? Don't worry, silhouette effect lang." anito. Zhairiyah think a bit, but ended up nodding. "Okay lang naman sakin." aniya, na mas ikinalawak ng ngiti ni Zandro. "Sige, harap ka lang sa sunset. Duon lang ako." anito, kaya naman iyon ang sinunod niya.

Tanong ni Wilden. “Siyempre, kahit pagod Ako punong-puno Naman ng memories ang phone ko.” Saad ni Selene sabay ipinakita nag cellphone nito. Puro Kasi ito picture at pagvi-video habang namamasyal sila kanina. Nakabalik na rin pala sila sa Salathip para dito mag dinner. At Tama nga si Selene dahil mas maganda ang view kapag maggagabi na. Sobrang Ganda ng sunset. “Ang Ganda.” Saad ni Selene habang kinukunan ng picture ‘yong sunset.

Hindi nagtagal ay nasilayan na nila ang napakagandang sunset mula sa kinauupuan nila. "Wow, ang ganda pala talaga ng sunset kapag nasa gitna ka ng dagat." "Nagustuhan mo ba?" "Oo, sobra. It's so relaxing." Hinalikan siya ni Samuel na tinugon niya rin. Nagbitaw rin naman sila agad at ipinagpatuloy ang panonood ng sunset. Alam niyang nagre-relax din ang baby niya sa kanyang tiyan kaya naman sobrang saya niya.

OBSERVATION DECK. Bumungad ang malawak na tanawin—ang kabuuan ng bulkan taal, ang ginintuang liwanag ng dapithapon. Unti-unting lumulubog ang pulang araw, pinapainit ang malamig na hangin at pinapakinang ang mga ngiting napapasilay. “Wow… ang ganda ng sunset,” manghang-mangha si Wendy habang sunod-sunod ang kuha ng camera.