Speech Of Bullying の小説・ストーリー

sagot ng guro sa principal at bumaling ang tingin nito sa akin. "Mrs., hindi ako humihingi ng pasensiya sa nangyaring away ng mga bata pero alisin nyo na lang ang mga anak mo sa school namin para hindi sila ma-bully ma-trauma sila kung paulit-ulit sila aasarin hindi mo kasalanan ang ganitong nangyayari, Mrs., ina ako kaya alam ko ang mararamdaman nyo dahil ito sa sitwasyon ng pamilya nyo kaya sila binu-bully." sabat ng principal sa akin natahimik naman ako bigla sa sinabi ng principal.

Humugot ng malalim na hininga si Irish. "Hindi ko po alam kung saan magsisimula" wika ni Irish. "yang puso mo ang mag tuturo sayo siya mismo ang gagawa ng paraan para masabi mo ang lahat. sabi nga action speak louder than words, kahit hindi mo sabihin anak puso nyo ang mag uusap."paliwanag ng ina ni Irish. Sabay silang napalingon sa pinto ng bumukas ito.

"--enough?! Eh dahil sayo nabu-bully 'to si Rookie-" "-that's not my fault!" pabalik kong sigaw sa kaniya. "Ha! Then why they bullying him? I thought you and him were friends?" "It's none of your business!" Everyone in the room shocked because of what i said. Even me myself i didn't expect i said it with a cold voice, tinalo pa ang snow sa ibang bansa sa lamig. "I know it's none of my business pero respeto naman. And kayong tatlong ulupong, alam niyo pala yung word na normal eh hindi nga kayo normal!"

Ngayon nga lang kasi nangyari sa paaralang ‘to na napaluhod ng isang nerd ang mga high class bully. “Tumayo na kayo! Kahit sa simpleng sorry at pag-amin lang sa ginawa n’yo, okay na sana sa akin, basta lang sincere at hindi palabas ang sinasabi n’yo,” ayon nagawa ko ring magsalita, pero mas lumakas naman ang bulungan sa paligid nang marinig ng mga tao ang sinabi ko. Kaya imbes na tumayo ang tatlo, lalo pang yumuko at halos humalik na naman sa sahig, matakpan lang ang mukha nila. Alam kong hiyang-hiya sila sa pinagagawa ni Justin sa kanila.

Nag si hiyawan ang mga school mates namin nasa canteen ngayon. Nakita ko kong paano nanlisik ang mga mata nila sa ‘kin. Ningisihan ko sila. “Iyan ang bagay sa inyo mga masasama ang ugali! Mga bully!” “Ah talaga? Mabait ka?” sarkistong tanong ng pandak. “Hindi, kaya nga sinampal ko sa ‘yo ang spaghetti diba? Pasalamat ka ‘yan lang ang nasampal ko sa ‘yo hindi cellphone…” binulong ko sa ‘kanila at huli at ngumiti.

Napalingon ako sa kaniya bago umiling. "It is my duty to protect you when you need my help. I'm your bestfriend, Zari," sambit ko pero umiling lang siya. Hindi ko na inintindi iyon at muling bumaling sa mga babae sa harapan namin at masama ulit silang tiningnan. "I swear... After this event, I will make sure that you be kicked out of my school. We don’t need students who have a trashy behavior. I’ve given you a lot of chances, but you haven’t changed. Now, you're also bullying innocent students. I had enough... you used up all my patience. Let's wait until this event ends. I will use all the connections that I have just to get you expelled from our school. You are just a big disappointment t

Ikinuyom ko ang kamao at masama silang tiningnan. “Hindi ko alam na uso pa pala ang bullying sa college? So childish,” I said. “Mas okay naman ang childish kaysa sa prostitute katulad mo.” Natawa ako. “Sige na nga, prostitute na ako. Sabi n’yo e. Baka magsumbong pa kayo sa mama n’yo kapag hindi ako sumang-ayon. Umuwi na kayo, baka basa na ang mga diapers n’yo.”

wika ko sa teacher ng anak ko. “A-ah..” nauutal nitong wika at tumango ito bago lumingon sa mga estudyante nito at nag salita. “Class walang lalabas okay..” bilin nito at ako naman ay dinala ko ito sa end ng hallway na ito. Humarap ako dito. “Stop bullying my son, he love playing chess. Stop pestering my son wants..” tiningnan ko ito ng malamig.

Problema na naman ito panigurado. Okay.Just this once. Lumapit ako sa kanila.Hindi nila naririnig ang mga lakad ko sapagkat salita ng salita yung isang babae. "Don't you know that bullying is bad?"Paninimula ko.Hindi naman ako pumapatol sa mga babae. "At sino ka naman para maki---"Napatigil ito sa pagsasalita at nanlalaki ang mga mata ng mapatingin ito sa gawi ko.Ganun na rin ang kasamahan nito.

"Parang gusto mo ng maging superhero sa mga pinagsasasabi mo Ada a.Pero tama ka naman kulang nga sa pansin ang ganito ,kikilos lang yata sila kapag may nababalitaan na silang nag-suicide dahil sa bullying" "Maybe they will hear us kapag mas naging malakas na ang group kung saan pinapakinggan sila.I'll be the one to lead"Hindi ko alam kung bakit ako napangiti ako sa sinabi niya na sinang-ayunan din naman ni Krystal.Alam ko isa ang BULLYING sa mga hindi nabibigyan ng pansin,verbal man 'yan o non-verbal ,cyber or what .Ginagawa na nilang entertainment ang ganoon at nakakalungkot ngang isipin na mas marami ang mga walang pakialam. ~