Speech Of Bullying Mga Nobela at Kwento

Nanlilisik ang mga mata niya habang isa-isang tinititigan ang mga kaibigan niyang bumaliktad na sa kanya. “Bago kayo pumunta dito, dapat alam niyong ayaw ko ng bully, di ba? Kahit sino pa ‘yan, kahit hindi pa si Crystal ‘yan. Bullying is bad. At hindi ko tinotolerate na sinisiraan niyo ang ibang tao para umangat kayo.” “Pasensya na po talaga, Miss Jenna.” nakayukong sabi ng mga kaibigan nya. Sabay-sabay pa magsalita ang mga ito.

F stands for fearless. Lahat ng sumusubok na banggain ako o ang samahan , dalawa lamang ang napupuntahan--- crippled in fear or going home battered. Bullying is not my problem; instead, it was my weapon. I used it to take advantage of my foes on campus and those who dared to challenge me. That’s why my life doesn’t end well at boring. My early life taught me to fight- not just for the right- but to become this one feared man of campus whose name was known by all.

Napatingin naman ako sa kanya. "Lolo ko ang dean. Pasensiya ka na kay Blaire, she's a brat and a bully. Iwasan mo na lang siya." "Tsk, ganyan ba ang disiplina rito? Imbis na ang pagsabihan ay ang bully, yung naaagrabyado pa ang mag aadjust? " Nakakunot na noong tanong ko. Isa rin sa pinaka ayoko ay iyong ganoong klase ng pamamalakad. Noong nasa highschool pa ako ay may nakaaway na rin akong bully, hindi naman ako noon palaaway pero ayokong nakakakita ng mga ganoon.

Tulala silang dalawa na parang hindi matanggap ang katotohanan na lumabas sa amazing mouth ko. "I don't tolerate bullying, isusumbong ko kayo sa guidance office later after ko rito. And please lang, bago kayo mag maganda, tignan nyo muna sa salamin mga itsura nyo. Sabi nga nila, umasta ng naaayon sa kalidad ng itsura."

Kinatakutan ako ng lahat, natatakot na baka magaya sila sa estudyanteng nagpatiwakal dahil sa pambu-bully ko. I admit it, I am not a good students. I bully sometimes pero hindi umabot sa punto na kailangan kong makapanakit ng tao para isiping kitlin niya ang sariling buhay. All I do is trash talk pero mabilis akong nako-kontrol ni Riel kaya hindi ko 'rin nasasabi ang mga bagay na 'yun.

tanong ko naman sa dalawang pamangkin ko hindi ako naniniwala sa sinabi ni tito kanina. "Nothing, auntie, we behave at school even if someone bullies us, If Ash and I respond with words and not with fists, we might get expelled." wika ni Aisha nagtataka naman ako may nang bubully pa sa kanila? Marami talaga kabataan ngayon grabe kung mang-bully. "Bakit kayo binubully?" tanong ko naman sa dalawang pamangkin ko. May dumaan sa tabi namin na binati ang dalawang pamangkin ko kinausap nila saglit at sinagot nila ako kaagad.

the guidance counselor uttered. “Of course,” I scoffed. “Pangalan ng anak ko ang nakasalalay at ano hong ganitong kaso ang sinasabi niyo? Kung nagsasabi ng totoo ang anak ko, edi bullying ang ginagawa ng pamangkin nitong guro ninyo.” “My niece can’t bully anyone, Ryann,” mariing sabi ni Leizhe. “And my daughter won't lie,” tugon ko. Tinaas ko ang isang kilay ko saka ako ngumisi, “Tanungin mo rin yung pamangkin mo kung magagawa niya nga bang masinungaling sa’yo."

"We're trying, Fhey. We're trying to stop them, pero masiyadon madami ang bully sa school." Natawa ako sa sinabi niya. Anong klaseng joke ang sinasabi nito. "Trying to stop them? Talaga ba? So, you're trying to stop yourself, your friends and your girlfriend? I doubt that. Kasi diyan pa lang o, sa mga kaibigan mo pa lang, matitigil niyo na ang lahat. Malalakas kapit sa school niyan diba? O, ano ginagawa niyan?"

"Simula noon, kung lalaki o babae, lahat ay tinitingnan ako ng kakaiba. Pag kumakain ako sa cafeteria, ang mga babae ay tumatawa sa akin. Hindi ko maintindihan kung bakit ako minamaliit nila, kahit na malinaw naman na wala silang karanasan." Tumingin si Beatrice kay George na may halong kalungkutan at nagsalita ng mahinahon, "Ito ay verbal bullying, verbal na karahasan. Naiintindihan ko kung gaano ka nasaktan noon." Ang mga mata ni George ay kumurap, at parang may nangyaring pagbabago sa kanyang mga mata.

Masyadong maraming tao sa paligid, may isa lang na makarinig sa kaniya ay tiyak na kakalat na sa buong school. “Manahimik ka nga, kung hindi ay lagot ka sa ‘kin.” bulong ko sa kaniya. Sa hitsura namin na mukha akong isang bully na pinagbabantaan ang kaniyang buhay. “Nagagalit ka, totoo naman. Sana hindi mo ginawa.”