Novel & Cerita Spencer

Mag-syota palang kami pero parang regalo na niya sa akin ito na para bang kinasal na kami. Magkatabi kami habang iniikot ko ang sasakyan. Hinaplos ko ang hood, ramdam ko ang lamig ng pintura sa palad ko. Para akong batang nakatanggap ng unang laruan—pero mas matinding laruan ito. “So, payag ka ba sa naisip kong pangalan niyan?” tanong niya sa akin habang nakataas ang kilay. “Ayon na nga, Spicy green para bagay kay Sassy Ube,” mabilis kong sagot sa kaniya.

Ang hininging kapalit ng lalaki ay ang kanyang bunsong anak. Si Marcus Alanday, kuwarenta taong gulang, isang bilyonaryo at nagmamay-ari ng iba't ibang negosyo sa bansa. Dahil sa pagiging abala sa kanyang mga negosyo ay napag-iwanan ito ng panahon. Iyon lamang dinig niyang isang babaero at may pagka-masama ang ugali nito. Umaasa si Pat na magbabago ang ugali ni Marcus sa oras na maikasal sa kanyang bunsong anak. "No! Magpapakasal ka kay Marcus. And that's final!" Bulyaw na sabat ni Sheena.

Plano kung ipasyal sa bahay nila phyton,dahil alam kung matutuwa si Misty nito. At isa pa kaya ako nandito, naghihintay ng tawag mula sa isa ko pang kaibigan-si Lance Montemayor.Si Lance Montemayor,isang tanyag na Surgeon Doctor,pareho silang dalawa ni Tristan, at businessman rin sa Italy,na kung saan siya kasalukuyang nakatira ngayon.Kaya hindi namin siya nakakasama sa gimik. At kami nila phyton, Jordan,Jax ,at Marco ay mga purong businessman sa buong bansa.Magkasosyo rin sa negosyo.

Isang live video feed ang bumukas. Ipinapakita roon si Garrick Hawthorne na nakatali sa isang upuan sa loob ng isang abandonadong vault sa Zurich. Ngunit ang lalaking nakatayo sa likod niya na may hawak na syringe ay hindi si Caspian. It was Dr. Julian Vance—ang kaniyang pinagkakatiwalaang personal physician na naging utak pala ng pagpapadala ng pekeng medical report ni Elena.

Kabanata 16 Bata pa ang cashier sa convenience store. Mukhang college student pa lang ito na naka-part-time shift. Kanina, habang ini-scan ang biniling tubig ni Athena, nakayuko lang ito at abala sa phone niya. Pero nang marinig nito ang mababang boses ni Wade, agad itong napatingin. At nang makita ang mukha ng lalaki, literal na lumiwanag ang expression nito.

Inangat ko siya at pinagpagan ang damit niya. “Pasensya na po, Ma’am! Hindi ko po sinasadya!” tarantang sabi ng lalaking waiter. “Sorry po talaga.” “No, okay lang. It was an accident,” I said with a smile. “Continue working.” Nakarinig ako ng bulungan sa paligid. “Siya ba ‘yong may-ari ng designer bags? ‘Yong sikat ngayon? NC Collection?” “Siya nga! Oh my God! Ang bait pala niya, ‘no?”

At sa gabi na lang talaga kami nagkakasama-sama. “Parang kailan lang. Dalaga na si Angel, ang bilis niyang lumaki. Nakakagulat talaga,” sabi ni uncle ninong habang nagsisimula na kaming kumain. Angel talaga ang tawag niya sa akin kahit noon pa. Rora ang tawag ng lahat sa akin pero siya lang ang bukod tangi na angel ang tawag sa akin. May times na Aurora at kung ano na lang ang maisip niya na itawag sa akin. Pero most of the time ay angel talaga lalo na kapag nasa harap ng pamilya ko.