Spending Time Quotes Novels & Stories

saad nito at ito naman ako panay ngisi dahil sa totoo naman ang sinasabi niya. Sabi nga nila time is gold kaya hindi pwede na sasayangin ko lang sa walang kwentang bagay pero iba na ang usapan kapag minsan kailangan mo ring mag-enjoy sa buhay. "Akala ko nga hihinto na kayo sa kakatanong sa akin tungkol sa bagay na yan. Akala ko nga na ako na lang kaya ang magyaya sa inyo kapag hindi niyo pa ako tinanong ulit." sabi ko.

Doon pa lang, tapos na ang usapan. “Kung sobrang busy ka, mas mabuti sigurong tigilan mo na ang pagbabadya dito sa trabaho ko. Nakakaperwisyo ka lang.” Diretso kong binaba ang tawag. Walang pasintabi, walang pag-aalinlangan. Hindi ko kailanman ugali ang magpaikot-ikot kapag malinaw naman ang sagot. At kung may isang bagay akong natutunan sa mundo ng negosyo at pera, ito ‘yon: oras ang pinaka-luxury na hindi mo kayang ibalik. Ayoko itong sayangin sa mga taong hindi marunong mag-prioritize.

"Hindi ko inaasahan na magiging ganito ang lahat, pero masaya ako na ikaw ang kasama ko sa bawat hakbang." --- Kinabukasan, nagpasya silang maglaan ng oras para sa sarili nila. Hindi nila iniisip ang trabaho, hindi rin ang mga pressures mula sa kanilang pamilya. Nais nilang maranasan ang mga simpleng bagay—mga bagay na hindi nila madalas magawa dahil sa busy nilang schedule. Naglakad sila sa parke, nagkumustahan tungkol sa kanilang mga pangarap, at pinagusapan ang mga plano sa hinaharap. Habang nagsisimula silang magtulungan upang bumuo ng mas maliwanag na bukas, natutunan nilang mas mahalaga ang pagkakaroon ng oras para sa mga mahahalagang tao sa kanilang buhay.

Hindi niya inaasahan na si Sophie, sobrang bata pa, ay marami nang karanasan sa kabila ng edad niya, at kahit na may asset siya na trilyong-trilyong dolyar, sobrang talas niya at hindi siya nagpapakita ng karaniwang magastos na ugali. Sa puntong ito, sinabi ni Sophie, “Bakit hindi na lang ganito, Mr. Levatt? Mahalaga ang oras para sa lahat. Pwede mo ulit sabihin ang presyo mo, at kung tapat ito, itutuloy natin ang usapan. Kung hindi, hindi na nating sasayangin ang oras ng isa’t isa. Para sa akin, ayoko ng tuloy-tuloy na pakikipagtawaran. Hindi lang ito nagsasayang ng oras, ngunit nagsasayang din ito ng emosyon.”

"You need a break? Alam mong may presentation ka pa bukas, instead of having fun in this damn place ni hindi mo binigyan ng oras ang presentation mo for tomorrow afternoon? Ano bang nais mo, Ms. Del Fuego?! "At wala na ba akong pakialam para magsaya kahit ilang oras lang?!" naiinis kong tugon. "Anytime you can do bar hopping, woman. But for pete's sake learn to manage your own time. That's how business minded people think. Do you get it?"

Ang artikulo ay nagtapos sa isang quote mula sa kanya: "Ang tunay na kayamanan ay hindi ang halaga ng iyong bank account. Ito ay ang kakayahang maging kuntento sa kung ano ang mayroon ka. Ang totoong yaman ay ang pag-ibig, pamilya, at kapayapaan sa puso." Sa sandaling iyon, pumasok ang kanyang secretary at sinabi, "Mr. Lawrence, may isang kabataang lalaki sa labas na gustong makausap ka. Wala siyang appointment, pero sabi niya, 'Kilala niya ako.'"

Ang langit ay kulay soft pastels habang nagsisimulang mag-set ang araw, at ang malamig na hangin ay welcome relief mula sa init ng araw. "Alam mo," sabi ni Adon habang naglalakad kami sa tabi ng isang maliit na pond, "palagi kong gusto na mag-spend ng time sa mga simpleng bagay na ganito. Pero laging nauubos sa trabaho." Tumingin ako sa kanya, "Masarap din namang mag-break mula sa lahat. Minsan, ang maliliit na moments ang pinaka-importante."

Please, please. Ilang oras pa akong naghintay. Hindi muna ako nagpahinga kasi mas gusto ko siyang hintayin. I'm sketching and already finished my new artwork. Lahat ng iginuhit ko ay para sa kanya. Lahat din ng iyon ay may lagda ko sa gilid at may personal inspirational quotes about life and sacrifices. It's already midnight but there's no mark of him. Wala. May bukas pa naman Klara. You can wait for him until tomorrow. It's your day, right? So you can keep on smiling and be thankful for this another year of your life.

Pahina 1 Throwback Please all, and you will please none. A quote that mark inside my mind. I always do my best to be one of them. I always give to those who have nothing. I give even though I don't have anything left for myself. Just to gain friends. But anything that I did is nothing for them. And I am aware that they were just using me for their convenienced.

One of the most challenging difficulties we might face in life is realizing how little time we frequently have to spend in some of life's greatest moments. It's at times like this that you wish your train was delayed, or that his grin might last just a little longer, or that he would reconsider going after all.