Novel & Cerita Spoken Poetry Tagalog Wag Ako

“Stop it! Fine, I’ll shut up!” “Hindi na. Go ahead and say something. May gustong kang sabihin, hindi ba?” Nakangisi nitong hamon kaya nakasimangot akong sunod-sunod na umiling. “Wala! Manahimik na tayo parehas at hintayin ang meryenda!” “Ano nga ‘yon, Mal? Go ahead, I won’t judge. Ako lang ‘to, ano ka ba?” At parang tanga siyang nag-pogi sign.

Hinubad ko ang nakapatong na cardigan sa katawan at inihagis iyon sa buhanginan bago tuluyang nagtampisaw sa dagat. The water is clean and clear. Halos wala ring alon ng umagang iyon kaya’t mabilis akong nakalangoy sa mas malalim na parte. I was professionally taught how to dive and swim kaya hindi ako takot na sumuong sa kailaliman ng dagat. Pero nang makita ang barrier na nilagay ng beach ay hindi na ako sumubok na lumayo pang tuluyan.

“Miss byutipol, ‘wag ka maniwala ha iya. Ay sa kanya.” Natawa ‘ko nang mahina sa broken Tagalog nito. Ginugulo ko ang buhok nito nang maramdamang may isang butlto ang tumabi sa ’kin. I know it's him without even sparing him a glance. The tingle on my arms and the butterflies on my stomach are the giveaways. “Boys, hala. Pag liwan na kamo. Stop na hit pang-gagarbo. Bata pa kamo ngan dire ini hiya available, intiende?”

sagot ko "Ah ganon ba" sabi nya at bigla akong inakbayan na parang sinasakal ng bahagya Hinampas hampas ko braso nya, "G*go! Tumigil ka nga! Pag ako natuluyan, sige ka!" Tumawa naman sya at binitawan ako. Nung nakikita ko na ang walo ay umayos na kami ng paglalakad. Walang nangyaring ganon, cous

sigaw ko dito "Syempre mag sasalita ako lalo nat hindi kita kilala malay ko bang mamamatay tao ka pala please lang pakawalan mo na ako wala akong alam na atraso sayo at mas lalong wala akong kaalam alam sayo ang gusto ko lang naman ay umuwi ng pilipinas para makita ko na si ate at makapagpahinga" agad kong pinunasan ang luha ko. "PLEASE-"

"Ayoko. Ikaw na lang." "Sayang. Sayang na sayang. Pag nakita mo ang mga lalaking nagkikisigan. Ang babango na parang sanggol, nako! Baka tumulo ang laway mo. Ang sarap kagatin, ang sarap panggigilan." sunud-sunod na himig ni Annica na kinikilig pa. "At pag yumakap sayo, akala mo mababali ang tulatod mo. Pag humalik, aray ko! Kasarap!"

“Get rid of that There’s-no-forever whining voice in your head. You know what the perfect battle cry would be?” “What?” “I’m going to teach you a new word: Laumlayag.” “Laun… Is that a Visayan word?” “Nope. It’s an encanto word. Mathias taught it to me.” Kate’s eyes widened. “It’s one of their common greetings, sort of like farewell. First, they touch their forehead lightly and then wave like this.” As mother and daughter lay on their backs staring up at the ceiling, at the glow-in-the-dark star stickers, Mrs. Lapuz demonstrated the greeting.

" He answered while trying to hide his tears, but he failed. Then he kissed her eyes, maybe to stop her tears, then her forehead. And the last is his lips. Only the four corners of their small apartment were there to witness their exchange of vows. But it is a magical moment and a promise they will both keep in their hearts. 🎶 Ang aking pangako Na ang pag-ibig ko'y laging sa'yo Kahit maputi na ang buhok ko 🎶 NOTES: (1) Mahal - Literally means "expensive", or in Tagalog means "LOVE". It was also used sometimes as an endearment to someone you love.

napalingon ako sakanya ng kalabitin niya ako "Ako ba kinakausap mo?" Takang tanong ko "Kakalabitin ba kita kung hindi?" "Bakit ba?" I tried to look pissed. Natamaan kasi ang ego ko nung nalaman ko na mas matalino siya kesa sakin. "You're cursing the rain, ba't ka galit sa ulan?" "Napakaingay" sagot ko. "Sino?" "Both of you. Ikaw at ang ulan. Napakaingay niyo"

" Verse 2 Ito ba'y isang panaginip? Ito na ba ang simula? Ang puso ko'y iyong binihag Ilaw na nga ang siyang hinihintay. Refrain Gusto kitang lapitan, Gusto kitang hagkan, Gusto kitang halikan. Huwag magalala, hindi kita iiwan. Sa tuwing ika'y nalulumbay Hinding hindi kita IIWAN. MAGPAKAILANMAN.