Static Crime Novels & Stories

Mukhang kanina pa ito dito sa loob at sinisilip ang buong kabahayan. “Ang ganda ng bahay.” hindi mapigilang isatinig ni Mommy habang nililibot ng kanyang paningin ang paligid. Narinig yun ng pulis at tumango ito. “Coordinated po ito sa isang non-profit organization na tumutulong sa mga witness at mga biktima ng krimen. Sa kanila galing ang pondo para sa renta para masigurong ligtas at may maayos kayong matutuluyan habang dinidinig ang kaso.”

Karamihan sa mga kaso ay murder at homicide, may ilan din ang sangkot sa droga at rape. Hindi makapaniwala si Cassandra na ang kanyang ama ay nagkopkop ng mga kriminal. Nagtataka siya kung ang kanyang ama ay mayroon ding kaso, at kung ito ba ang dahilan kung bakit siya pinapatay at nadamay pati ang kanyang mommy.

Mukhang pare-pareho kami ng iniisip. "Anong tungkol sa PC, boss?" tanong ni Crys. "May naganap na ambush kagabi, napapabalita ngayon. Lahat ng pinatay nila ay may marka sa leeg. Flakes symbol. At may nakasulat pa sa isang pader sa mismong pinangyarihan ng krimen ang dalawang salitang pinaka ayaw nating marinig o mabasa. Polar Clan."

Ni isang butil ng luha ay walang natulo sa kanilang pisngi. Kahit anong palusot ng apat ay hindi na talaga ito gumana sa mga kapulisan. Sino ba naman ang taong tangang magpapaniwala sa kanila na kahit nakalaya na ay patuloy pa ring gumagawa ng krimen. Pabalik-balik na sila sa selda kung kaya’t kilala na sila ng mga ito. Sila ang mga taong walang pagbabago sa buhay. Mga hindi na natuto sa nakaraang nangyari sa kanila.

Agad siyang nag-isip ng ibang paraan upang mapabagsak ito. Pinatid niya patalikod ang kriminal dahilan upang magawa niyang maihagis ito palayo. Patalikod namang bumagsak ang kriminal sa buhangin at mabilis na dinaganan ni Marcus sabay ganti ng sakal gamit ang braso. Kailangan niya itong patulugin bago dalhin sa ‘Heaven’. “Sa dami ng kriminal na na-encounter ko ay hindi iisang beses na may kagaya mong magaling umarte. Sa madaling salita, hindi mo ako maloloko ng pagbabait-baitan mo.”

Kampate naman akong hindi nakita ng mga criminal ang pagmumukha ko kagabi, pero maigi nang nag-iingat. Pagkarating ko sa Goldstar ay napansin ko kaagad ang napakaraming sasakyan na nakaparada sa paligid, mga taong nakikibalita, at ibat-ibang media network na inuulat ng live ang pinangyarihan ng krimen. Naglagay na ng crime scene tape ang mga pulis sa paligid kaya hindi na puweding lumapit pa ng husto sa gusali.

CHIRP. Agad na tumunog ang gray sedan ni Anne nang pindutin ni Lauren ang key fob na palihim na iniwan sa kaniya. Mabilis siyang sumakay sa passenger seat at isinara ang pinto, tuluyang pinuputol ang nakabububinging katahimikan ng basement.

Ininom ng lahat ang kanilang mga inumin. Sa sandaling iyon, ang telebisyon sa private room ay naglalaro ng isang balita. Ang host, na may hawak na mikropono, ay nag-anunsyo. "Ngayon ay arestado namin ang isang kriminal dahil sa panghihimasok sa bata at pagtatangkang panggigipit. Hinuli rin namin ang isang suspek na kinasasangkutan ng krimen."

Dahil sa utos ni Merlin, nanatiling tahimik ang AI nang isa pang minuto hanggang sa bigla itong nag-anunsyo: [Naidagdag na sa databanks ang mga textbook sa criminology at iba’t ibang kilalang criminal cases sa buong mundo. Kasama na ngayon sa analysis ang limampung porsyento ng criminal mind parameter.]

Sabi ni Phoebe, “Hindi lahat ay nawawalan ng konsensya. Maraming mga kriminal ang nagsisisi pagkatapos nilang gumawa ng mga krimen, at nakakaramdam sila ng sakit, pati na rin ang pakikibaka, para sa kanilang buong buhay. Ang ilang mga kriminal ay maaaring masasama sa simula, ngunit pagkatapos ng ilang karanasan sa buhay, sila ay nagising sa katotohanan, at gusto nilang magsisi sa kanilang mga pagkakamali. “Susubukan ng mga taong ito na tubusin ang kanilang sarili. "Siguro hindi ka naniniwala dito, pero maraming mga kriminal ang talagang pupunta sa tribo at hihilingin na masunog hanggang mamatay sa pamamagitan ng sagradong apoy. Sa ganoong paraan, mababayaran nila ang kanilang mga kasalanan.”