Novel & Cerita Stories About Friendship

There are already a few people in the living room, chattering with each other and drinking champagne. "Mom, I thought this will be a party? Bakit ang konti lang ng tao?" Tanong ko ngayon kay mom habang humahawak sa kanyang braso. She turned her attention to me. "The real party will starts in the evening but she invited her close friends earlier. Kaya naman kaunti lang ang tao ngayon at mamayang gabi pa magdadagsaan." "I see." What I remembered about my mom and Trevor's mom started their friendship during their high school days so I guess their friendship is too deep. I want a friendship like that too. A friendship that will run for too long.

Inunahan na niya. Kaagad namang tinanggap ni Patrick ang kamay ni Mitch. "Patrick," pakilala niya. Saka humalik sa kamay ni Mitch. Kita ko ang pagsalubong ng mga kilay ng kaibigan ko. Bakas ang inis at selos nito. Pinsan nga kasi niya itong si Patrick, kaya malamang ay alam niya ang hilatsa ng kukuti nito. "Pinsan, hawak mo na nga ang kamay ng best friend ko kanina, pati ba naman girlfriend ko?" inis na sabi ni Fred, pero may bakas na biro naman sa boses niya.

I let my guard down at hindi ko na pinansin ang pangungulit niya. Maybe because I know that de doesn’t have an ill intention to me. Paglabas namin ng room no’ng dismissal, kinakausap pa rin ako ni Charles. Kinu-kwento niya sa akin ang friendship nila ni Mica which is similar sa amin ni Sandro. Ang sa kanila lang, they grew up together kaya parang kapatid na ang turingan nila sa paningin ng iba. Kami kasi ni Sandro ay hindi kami sabay lumaki.

' tanong ni Ysa sa isipan. "Bes, hayaan mong si Kim Chui na lang ang may pabatas huh. Wag ka ng sumabay pa," pang-aasar ni Lea. "Anong Batas ng Friendship ka dyan? May ganun ba?" nagtatakang tanong ni Ysa. Unang beses niya yatang narinig iyon. "Oo naman, bes," sagot ni Chloe; huminga ito nang malalim. "Sa Friendship may batas: Bawal bumuka, oh bawal bumuka...Pero, pag sinabing pag, Pero pag sinabing pag...Nag-comply ka na bawal bumuk-----"

But maybe, maybe I was the most coward person in the universe because it has been a decade now but here I am still afraid to confess her feelings. Ikaw ba naman kasi mahulog sa matalik na kaibigan hindi ka ba matatakot sumugal? Nasa real world kami at wala sa mga kuwento sa w*****d na laging nauuwi sa happy ending. My life isn't fictional. Bwisit!

Pilit inaaninag sa mga mata ang katotohnan ng sinasabi. “Totoo. Magkababata kami, Miks.” Disbelief ang mababasa sa mukha ng kaibigan. How in the world did she end up being friends with a prominent person in the business? Ang nababasa niyang katanungan rito. Wala naman kasi siyang kinikwentuhan tungkol sa buhay niya. “Bakit ang damot mo sa kwento ng buhay mo? So, he was the one you cried over with?”

That's how they keep their friendship stay alive for long years since they are in secondary education. "Kung noon pa sana nagising si Pareng Tommy at niyakap ang tunay na siya baka hindi niya narasan ang hirap na dinanas niya mula pagkabata," sabi ni Rommy habang nakatanaw sa kaibigan.

masayang sabi niya. I know, she's mom's bestfriend. Mom never failed na mag kwento tungkol sakanya. Like how they shared their childhoods, how they became friends, and how they loved the same guy. But despite of everything, mom never failed to smile or laugh while talking about her one and only friend, which is her. I pity my mom, because he loved the wrong guy, and befriend with the wrong friend. "Sa tuwing nakikita kita hindi ko maiwasang mapangiti."

paninigurado niya. Tumango-tango ako. "G, Sabi mo yan ah," sabi niya na may bakas pa ng halakhak. Napailing ako habang nakangiti. I'm almost convinced that unexpected situations really do form the most genuine type of friendships.

Kung hindi ko lang alam na may gusto siya sakin siguro ang iisipin ko nagseselos siya dahil may naging kaibigan ako bukod sa kaniya. Pero ngayon na alam ko na ang nararamdaman niya para sakin. Marahil, nagseselos siya sa kaalamang naging kami ng kaibigan ko. Kailangan ko na talaga ipagtapat sa kaniya ang naging samahan namin ni Adrian Ruiz, ang aking Best Friend noong Kolehiyo, para mapanatag na rin ang loob niya.