Story Endings Novels & Stories

I nodded and smiled. I checked my phone too, sobrang bored at tahimik kami buong biyahe. "Nabasa mo na 'yung libro?" Tanong nito. I nodded. "Yes, maganda. Muntik na kong matruma." "Ganda nga ng ending, they ended up with each other." I nodded. "But there's not enough time for them." "At least, they got back together and enjoy each others company." Mmm, make sense. "Every one should deserve a happy ending." Saad ko.

Tawa ng taong walang pakialam kung may mamatay. “At ngayon na nakuha namin,” sabi nito, “oras na pag-usapan kung paano ito matatapos.” Sinalubong ni Samuel ang tingin nila, hindi umatras. “There’s only one ending,” sagot niya. “Hindi kayo makakalapit sa kanila. Hindi habang humihinga pa ako.” Ang "kanila" na iyon— hindi nakaligtas sa pandinig ng dalawang anino.

Marami silang magagandang alaala ni Angela , ang pamamasyal nila ni Angela sa dagat ang pinakamasaya nilang karanasan at kahit kailan hindi na malilimutan ni Rafael ang mga eksenang minsa'y inangkin niya ng buong buo ang pagkababae ni Angela bago pa man nangyari ang pagkamatay nito. Pinagsaluhan nila minsan ang malulutong na mga halik, ang bawat hagod ng mga katawang hubad na sabik na sabik sa isa't isa, pag-ibig na ipinangako nila Hanggang sa dulo ng walang hanggan o kamatayan man. Pero sino ba ang nakalimot sa mga pangakong iyon? Sino ba ang nang-iwan at iniwan?

Dahan-dahang pinakalma ni Serene ang sarili at pinunasan pa ang mga mata dahil sa sobrang pagtawa niya ay muntikan na siyang lumuha. They are really total opposites, masiyahin at madaldal si Serene habang si Calista naman ay tahimik at hindi madaldal sa iba kapag hindi niya ito kaibigan. Nagkakilala lang naman sila noong first day of class nila as freshmen in architecture, parehas silang late at hindi alam kung saan ang room 13, Serene approached her first at tinanong siya about dito at nagulat na lamang sila parehas nang malaman na same pala sila ng room, kaya ang ending sabay nilang hinanap iyon, at kalaunan ay naging magkaibigan.

i said habang paunti-unti akong nanghihina dahil sa kaba na ano mang oras mawawala na ako at di ko na makikita mga anak ko, pati si nick alam ko dati hinihiling ko na mawala ako pero ngayon ayoko nang mawala, may anak ako at nagmamahal ako kaya alam ko deserve ko pang mabuhay "Magpaalam kana" he said saka tinanggal ang piring ko at tali sa kamay, nakaupo lang ako sa sahig at hinintay ang pagkalabit nya sa gatilyo i closed my eyes habang inaalala ang mga panahon na binigay saakin, eto naba talaga ang dulo? eto naba talaga ang katapusan ko? tapos ba neto mawawala na sya at hahayaan nya bang mabuhay si nick

Raven will now be a distant memory of the past that he will never ever forget. Hindi sila ni Raven De Ocampo ang end game sa kuwento nila. Masakit man tanggapin pero gano’n talaga ang buhay, may mga tao na dumaraan lamang para bigyan tayo ng pinakamagandang memorya at pinakamasakit na alaala, at para kay Trey si Raven lamang iyon at walang iba pa.

"Ganda..ganito kasi Yun..sa pagitan ng 'theylivehappilyeverafter' at 'happy ending' ay ang katotohanan.. katotohanan na hindi lahat ng Love story masaya ang nagiging wakas" Tulala ako sa loob ng kwarto.. Natigil narin ako sa pag-iyak at unti unting tinatangap ang naging wakas ng story nila.. 'Hindi naman lahat ng Love story, nagtatapos sa happy ending' Naalala ko ang sinabi ni Ate Shane sa kin..she's right.. siguro masyado lang akong nag expect.. Hayss be matured enough Yanna.. *Beep beep*

Noong mga bata pa tayo, paborito natin ang mga kwentong may masayang katapusan. Iyong nagkatuluyan ang dalawang bida sa huli at masayang nagsama hanggang dulo. Pero hindi iyon ang gusto ko. Hindi ko gustong magkaroon ng katapusan ang kwento namin ni Arc. Gusto kong maging masaya kami at wala nang katapusan. Happy lang walang ending. Dahil aanhin ko pa ang masayang kwento kung may hangganan naman?

Kahit pa sa totoo lang ay gusto ko na silang bulayawan. Ipinagpasalamat kong konti pa lang ang nainom ko kanina, kung hindi ay baka may maging eksena na naman sa pelikula ang ending ng gabi ko ngayon. "What are you doing here? Ikaw lang ba mag-isa?" Muli akong kinausap ni Kim sabay angkla ng braso nito kay Ryan, abat talagang nanadya pa ang bruha. I stay calm, pinilit kong huwag pansinin inis at pang-aasar na dala ng pagmumukha nilang dalawa. I have to look okay, I have to be okay.

But just like a book, we need to close this page not because our story is over, but because we’re happy and content with our lives. And if new problems come into our lives, we will make sure to stay together and hold on to each other. THE ENDDDD.......