Strife In Tagalog の小説・ストーリー

JANIYA'S P. O. V "VINCENCIO! ANO 'TO? ANONG NANGYAYARI? NIA, OKAY KA LANG BA?” Napahagulhol na lang ako habang hawak-hawak ang pisngi ko na mahapding-mahapdi bunga ng pagsampal ni Strike. May nalasahan na rin akong dugo na nanggagaling marahil sa gilid ng labi ko na tinamaan din ng palad niya. Parang nahihilo rin ako.

Pagkatapos ay umatras para makalayo sa kotse niya dahil baka sa inis ay sipain ko pa ito at magasgasan. “Mukhang may galit ‘yung isa,” ang rinig kong bulungan ng dalawang nasa waiting shed. “Lovers quarrel ata bakla.” Lovers quarrel?! Saan banda? Mukha ba kaming nagmamahalan ni Caleb? Baka ang tamang term ay ‘Enemy’s quarrel’ dahil kulang na lang ay magpatayan kami. “Rinig mo ‘yun? ‘Lovers quarrel daw tayo,” ani Caleb habang may nakakairitang ngiti sa labi. Sampalin ko labi niya, e!

biglang banggit nito. "H-ha? Wala naman. Okay naman kami. Friends." Sabay iwas ko at tago ang ngiti. "Friends? Friends lang ba talaga?" usisa nitong may kasamang nakakalokang ngiti. "Friends lang kami." pag-uulit ko.

Or should I say gangsters. At dahil narito ako, isa ako sa kanila. Yes. I love trouble. Madaming tao ang nandirito. Iba't ibang amoy ang iyong malalanghap, usok, sigarilyo, dugo, chemicals. Ang lugar na ito ay tago. Tago sa mata ng bawat nilalang na labas sa mundo naming mga naririto. "Boo!" diretso akong tumitig sa kaniya nang walang anumang emosyon.

"Seryoso, Aria? Sampal at kalmot sa leeg? Girl, hindi ba siya nagmukhang biktima ng domestic violence? Pero sa bagay... bagay naman kay Roigie 'yung may kaunting sugat. Mukha siyang bad boy na galing sa fraternity war, very wild!" "Fraternity war mo mukha mo!" asik ko, ramdam ko ang biglang pag-init ng mukha ko habang naaalala kung gaano kalapit ang mukha ni Roigie sa akin. "Nangangatog na nga ako rito sa kaba dahil naniningil na ng utang, tapos kayo puro kamunduhan ang iniisip niyo!"

Santiago's voice was roaring, filled with intense anger, animo ay handang pumatay. Ang marinig ang boses ng asawa, nais ng humagulgol ng iyak ni Fae. She wanted to speak, but her mouth was covered tightly, almost suffocating her, let alone making a sound. She seemed to see a fire slowly dying out in the darkness. May pag-asa na sana siyang matagpuan ng mga naghahanap sa kanya kung naging totoo lang sa mga kasama niya si Odessa.

tanong bigla ni Troy sa kanya habang nakasakay ng elevator “Laro?” “Oo! Hide and seek! In tagalog, taguan! Taguan ng feelings!” natatawang sabi ni Troy kaya hinampas ni Freeshia ang dibdib nito “Alam mo ikaw, hindi naman halatang kakampi mo si Lance ano?” usig ni Freeshia sa kaibigan

Ugh, I can’t tell! Patrice looked at me with disbelief. “I think you should get your brain together. Matinding bagok ata ang nangyari sa’yo,” sambit niya at napailing-iling. Si Truce naman na kanina pa tahimik habang nagkukwento ako ay biglang nagsalita. “Yukue Fumei No Ei is the title of the book that means missing home,” Truce said out of nowhere that made me stand from where I sitted.

Nanghihina akong naupo sa kama at tinalikuran na sila. I felt so hollow. Wala na ang mga magulang na tinitingala ko. Ang nasa harap ko ngayon ay dalawang taong estranghero na handang isakripisyo ang sarili nilang dugo at laman para lang sa sariling kapakanan. "Umalis na kayo," malamig kong sabi. "Hinding-hindi ako babalik sa lalaking 'yon. Harapin niyo ang kasalanan niyo, 'wag niyo na akong idamay."