Struggle Tagalog Novels & Stories

“I want to fuck you all night till your pussy cry!” Napakapit ako nang mahigpit sa mga unan nang maramdaman ko ang dulo ng kaniyang matigas na pagkalalaki na pumupursigi na naman sa aking pasukan. It was so big and stretching me to my limits. I let out a loud, shameless moan. “Ahhh! Sir—Carlton... please...” I gasped for air, mixing English and Tagalog as my mind completely melted. “Huwag niyo po akong tiisin... bilisan mo na, please...”

I said while eating some chips that is on our table "Sige nga, bro. How sure you are that Enna is happy with someone else? Can't you see that ikaw ang mahal ni Enna at wala ng iba, bakit ba hindi maiintindihan 'yun? Alam ko na mahal mo rin siya, bakit mo pa ba pinapahirapan ang sarili mo?"

And Hector would always scold me whenever the news reached his ears. Malapit nang mag-eleven, it means malapit na akong ma-late. Wala pa akong tulog at pagod ang buo kong katawan. Sana lang hindi ako antukin habang kinakausap ang mga pasyente.

"Madame andito na po tayo" Napalingon naman siya at nagtaka. Dahil isang malaking gate lamang ang nandon. Sobrang tago ng lugar na iyon. Kaya naman my lungkot siyang naramdaman.Ganon ba talaga kawalang gana si Lanche na pakasalan siya? At sa ganitong lugar pa talaga para walang makaalam?

"Don’t struggle, babe. The more you struggle, the more lang akong n*********n sa iyo." Tila natauhan si Jolisa sa narinig. Dahan-dahan itong kumalma at hindi na muling nagmatigas. Nanatili na lamang itong nakahiga, walang kibo habang hinahayaan siya sa gusto niyang gawin.

Hindi niya ito kayang saktan gamit ang kamao kaya idinaan niya sa mapagparusang halik ang frustration nadarama. Ramdam ni Alexan ang pamamanhid ng labi dahil sa marahas na halik ng binata. Nalasahan niya rin ang dugo na nagmula sa labi at nagkaroon ng sugat. Hindi siya nanlaban, hinayaan niya lang na ilabas ng nobyo ang galit nito sa pamamagitan ng halik. Kahit papaano ay natuwa siya dahil hindi siya kayang saktan ng husto ng nobyo.

"Tigilan niyo nako parang awa niyo na please! pabayaan niyo nakong makatakas!! Sigaw ko "Oh bakit huminto ka sa pag takbo, napagod kaba o sadyang kunting hakbang mulang makikita muna ang langit? sige na maglakad kana para walang bahid na dugo sa mga kamay namen dahil ikaw din ang gumawa ng dahilan para mamatay ka!!! kaya ano pang hinihintay mo gawin mona!!! Pagtatawa nila "Pinahirapan mo pakami kakahabol sayo, hihinto karin pala, tapos ngayon takot ka ang bagal monaman talon na" hirit pa nung isa medyo matanda na

Kaagad na nanalaytay ang hapdi bunga ng tinamong sugat. "Isang malaking pagkakamali na pinasok n'yo ang aming teritoryo!" galit na sigaw ng mestisong lalaki habang nakatutok pa rin ang baril sa kan'ya. May tono ang pananalita nito, maging ang anyo ay mahahalatang hindi Pinoy.

Hindi lang kasi simpleng away o samaan ng loob ang mayroon sa amin na gaya ng iniisip niya. “I’m sorry… kasalanan ko. Mali naman talaga na hindi ko ipinaalam sa `yo kung ano talagang klaseng pill ang ibinigay ko sa `yo. Alam ko kasi kung gaano ka ka-prudish at gusto ko lang naman talagang makatulong. But instead of helping, I think I just put you into a big trouble. Sorry talaga, girl. Alam kong hindi maaayos ng ‘sorry’ ko ang lahat. Pero puwede kitang damayan sa lahat ng pinagdadaanan mo ngayon. Umiyak ka lang kung kailangan. Baka makatulong maski paano.”

Maglaho. Hilam sa mga luha akong pilit ba tumakbo paalis. Parang baliw na tumatakbo pero wala na akong pakialam pa. Kung mabangga man ako ay ayos lang basta huwag ko lamang maranasan pang muli iyon. But someone grabbed me, my heart beats fast in fear. Baka isa ito sa mga lalaki kanina. No. Ayoko na. Hindi ako papayag na mapagpatuloy nila ang gustong gawin sa akin. Mabilis akong nagpumiglas sa humawak sa akin. Ngunit napatigil rin ng maamoy ko ang napakapamilyar na pabango. Tumaas ang tingin ko sa taong nakahawak sa akin. "A-A-Azazel?"