Struggle Tagalog Novels & Stories

Parang naramdaman kaagad ni Miguel ang emosyon ng dalaga kaya nag-alala ito. "Please, honey... stop your tears from crying. Ang layo mo sa akin ngayon para yakapin kita at aluin." pakiusap ni Miguel. "Promise... after the event, I'll find ways to be with you, just don't cry. Please?" nag-alala ang boses nito sa kabilang linya.

Jessa's POV PABABA siya ng hagdan habang paakyat naman si Xyrius. Kakauwi lang nito dahil hindi naman ito umuwi kagabi. Alam niya dahil lihim niyang inaantay na umuwi ito. Nag-iwas siya nang tingin at tinuloy ang paghakbang paibaba. Ganun din naman ang ginawa nito. Para silang mga estranghero sa isa't isa walang pansinan.

"what the? siya siguro ang step brother na sinasabe ni mom kanina. saad ko sa isip ko "yes why? may problema ka? talaga bang tititigan molang ako? "mata ko to. kaya tititig ako kung saan ko gusto my baby step sister. "baby step sister? sorry huh pero hindi tayo mag kapatid. pasaway na aso. saad ko at kinuha ang towel at isinuot ito

saad ng dalaga na may paghahalong pagbabanta kay Max. “Ang mga tao talaga kahit kailan ang hirap umintindi at paliwanagan. Ano bang mahirap intindihin at paniwalaan sa sinabi kong 'hindi kami? Anong mahirap sa dalawang salitang iyon? Kahit sabihin ko ang totoo ayaw pa rin maniwala, ano na lang ba ang gusto nilang paniwalaan na kami ng halimaw na iyon?” tanong ni Leigh sa kanyang sarili.

“Huwag mo nang pilitin isuot pa ulit ‘yan, sakit lamang ang maidudulot niyan sayo.” Maybe Apollo was right, sakit lang ang matatanggap ng isang tao kapag ipinilit pa ang isang bagay na hindi naman akma. “Paano kung yung sapatos na nagdadala sa akin ng struggle and pain ay dadalhin ako sa mga bagay na para sa akin? Sabi nga nila no pain no gain.”

Huminto muna siya sa pagsasalita at pinuno ng hangin ang dibdib bago nagpatuloy. "Nitong mga nakaraang buwan alam nating ang daming nangyari. Nagkasakitan, nagkatampuhan, nagkasumbatan pero ganoon nga siguro kapag nagmahal na kahit na anong mangyari ay hindi mo maiisipang mag-give up. Kahit masakit pero paggising mo araw-araw ay hindi ka nawawalan ng pag-asa." Tuluyan na itong bumaba at dahan-dahang naglakad papunta sa akin.

Hindi niya alam pero nang sandaling iyon ay nakaramdam siya ng kakaibang kaba sa kanyang dibdib. “Shit!” malutong na mura ni Iñigo at napatakbo nang mabilis hanggang sa dalhin siya ng kanyang mga paa sa pinakadulong bahagi ng punenarya kung saan naroon ang isang k’warto. “Putang ina mo talaga, Stefan!”

“Ano ba pangalan mo para matulungan kita?” “My grandma said I should not talk to strangers. I don’t know you po, ate kaya you’re a stranger.” Sagot nito sa paggitan ng paghikbi. Pinahid nito ang basang pisngi. Diyos ko po, englisera pala itong batang ito. Mapapasak ang pang-kanto kong englis dito. Sana naman nakakaintindin ito ng tagalog. Gusto kong mapakamot sa buhok ko pero pinigilan ko ang sarili.

“Wanna keep on staring? Alam ko gwapo ako kaya swerte mo.” “Oh shut up!” inis ko na sabi na ikinatigil niya. Nahihilo na ako lalo at hindi ko pa maintindihan mga sinasabi niya na iba. I can understand Tagalog but I am not fluent at anong swerte ko kasi gwapo siya? What is he saying? And what is ‘swerte’?