Student Poem In English นิยาย & เรื่องราว

At kahit maliliit lamang sila kumpara sa malawak na kadilimang bumabalot sa gabi, ang mumunting ningning ng bawat isa ay siyang dumaig sa naghaharing kadiliman sa kalawakan. Siguro kaya ko rin 'yan. Siguro kaya ko ring lumiwanag at manaig laban sa dilim. Just like how the stars shine so brightly until they die, maybe I too can shine with them. Hindi, hindi siguro lang, dahil sigurado na ako. I too can overcome this darkness in my life and shine with every piece of me. Sigurado na ako na katulad ng dati ay alam kong malalampasan ko rin ang pagsubok na ito. Masakit pero kakayanin ko. Kakayanin ko para sa anak ko...sa anak namin ni Manuel.

Melancholy In my every morning and midnight flight Start by picturing how you smile so bright I was lack of sleep And ending up thinking bout you so deep My life, how are you? Did you miss me too? This lovesick! It sucks and I can't bear I always longing for your care I always keep your picture in my pocket As my lucky charm, and a great bullet My life, my asset Your memories help me to deal with loneliness as I watch the sunset But just like the sunset Our story has come to an end Our memories together will not be forgotten I love you my queen maiden My tears fall down as I'm done reading his poem.

Stone," Enjoy reading po! 🫶🏻🌹🩵

"Mabuti na ang pakiramdam ko, ngayong nandito ka na." Hindi ko napigilan ang ngumiti nang malapad. "Hay nako! Ikaw talaga, pinag-alala mo pa ako, babanat ka lang pala." "You're like a poem, you know that? You make everything around you beautiful." Naramdaman ko ang pag-iinit ng mga pisngi ko dahil sa sunod-sunod na banat nito.

Habang lumalayo sila, ang himpapawid ay bumuhos ng isang mahinang tugtog ng gitara mula sa pavilion – isang bagong kanta na isinulat ng isang batang estudyante, na nagsasabing: "Mula sa isang gabi hanggang sa buong mundo, Ang himig ng pag-ibig ay patuloy na umaawit. Bawat puso ay may sariling tono, Isang walang hanggang symponiya ng pag-asa't pag-ibig." At sa sandaling iyon, habang ang araw ay tuluyang lumubog at ang mga ilaw ng Lunsod ay unti-unting nagsisindi, tila ang buong lugar ay nagsasabing: "Hindi ito katapusan. Ito ay isang bagong simula ng bawat himig na darating."Pagkatapos nilang marinig ang mahinang tugtog ng gitara, tumigil sila muli sa isang maliit na daanan na puno ng mga pun

Pero mas maganda sana ang pakiramdam ko kung napanood ako ni mommy. Sunod na ang mga contestant ng spoken word poetry at una si Delancy kaya nasa stage na siya ngayon. Habang ako naman ay nandito sa gilid at nakaabang sa tatlong araw niyang pinractice. Kung ikaw ay akin Kung ikaw ay akin, singtamis ng pulot ang bawat araw May kilig at lambing na kailanma'y hindi papanaw Ang bawat gising na malamig, ay pupunan ng kape sa umaga