Suddenly It's Magic Novels & Stories

Nakatingin kaming lahat kay Poppy, including Hope. “Poppy, sandali, ah? Magma-magic na ‘ko. Pagkabilang ko ng tatlo, ‘tsaka ka didilat, ah? Okay, game. Abracadabra, abracadabra, ang dalawang itlog ay magiging tatlo! One, two, three, voila!”

Sa gitna ay may nakalagay na mga upuang aming gagamitin para sa isang nakakapasong dance number. ( Now Playing: Earned It by: The Weekend ) [ You make it look like it's magic 'Cause I see nobody, nobody but you, you, you I'm never confused Hey, hey I'm so used to being used So I love when you call unexpected 'Cause I hate when the moment's expected]

Mas okay na iyon, I prefer to be alone. Pagkarating ko sa dorm ko, binuksan ko na at pumasok. Nanlaki ang mata ko dahil sa nakita. Puro pink ang gamit! What the f*ck? I irritatedly stomped my feet. Can I changed the color? I'll use a magic again. After doing what I need, I lay on the bed. Ang mundo dito at sa mortal world ay parehas lang pero dito ay may magic habang doon ay wala.

turan ko. "Wow, ang ganda naman. Pero 'yon nga, kahit na maganda ka, mayroon pang mas gaganda sa 'yo. Alam mo naman kaming mga lalaki, mabilis matukso," aniya. "Yep, alam ko naman 'yon. Pero sabi nila, iba ang magic ng love. Hindi natin masasabi kung ano ang mangyayari," tugon ko. "O sige, para maiba naman. Bakit ba patay na patay ka kay Amos?" nakangisi niyang tanong.

Pagkatapos paggising ko'y nasa Tenement na ulit ako no'n. Nakakainis naman ay kailangan kong linisin lahat ng iyon. Inabot na ng amag, nakakadiri nang ligpitin. "What if may magic ako, hindi ko na kailangang ligpitin lahat ito. Isang magic word lang ay mawawala na ang mga kalat." Napangiti ako sa isipin na 'yon, ang cool siguro maging katulad ni Victoria.

Usap-usapan ay naririnig niya pati ang mahinang tunog ng katawan ng ibang tao, kung saan ito papunta o patungo. Therefore, my conclusion is she may use her natural magic to avoid my attacks. Nang nagsimula na ang laban, hindi kami katulad ng kay Janus at sa kambal na mabilis na umatake. Nanatili kaming nakatayo, nagmamatiyag at pinapakiramdaman ang bawat isa. "Gawin ninyong miserable ang buhay ng inyong anak na si Artemis. Hanggang sa bumago ang kanyang ugali, magiging hindi kanais-nais."

Hindi naman kasi ako sanay ng nireregaluhan. "A-Ano ‘yan?" "Happy Motmot," he said with a playful smile. "Motmot, ugok, tigilan mo nga ako." iwas ko pero hinagip niya ang kamay ko. "Seryoso, sa’yo nga ‘to." aniya at inilagay iyon sa palad ko. "Wag na kasi, di naman kailangan." "This is pretty useful. I’m sure you will like it. Come on, open it." nakangiti pa ring pamimilit niya.

Paano kung isang araw magising ka na lang bigla na nagbago na ang takbo ng normal mong buhay? Paano kung dahil sa isang susi, ay dapat kang lumayo sa mga taong mahal mo? Paano kung nasa mga palad mo ang kinabukasan or ang pagkasira ng isang mundong di mo inaakala na totoo? Handa ka na bang pumasok sa isang paaralang ang kauna-unahang kailangan ay isang susi? Ito ang kwento ni Sunny Charm Athenson.

Frost commanded, Maica smiled at them as if they fully understood each other. "Hindi ba sabi mo pumunta kami kung saan hindi mo kami makikita?" Kampanteng litanya ni Maica nang makalapit ng mabuti sa nagsasalitang kweba at kinuha ang kanyang mahiwang panulat. "Word Magic: Acid." "Painting Magic: Kunai Daggers."

Hindi ko lubos maisip na magkauri ang utak nilang dalawa. “Magsama kayong dalawa! Celestial Magic: Cancer's Grip,” bulalas ko, at saka sabay ko silang itinulak sa sahig. Isang malaking alimango ang lumabas sa ginawa kong magic circle at ikinulong silang dalawa sa sipit nito.