Little Men Novels & Stories

Para ngang nasasanay na ako na paggising ko may natatanggap na goodmorning sa kaniya. Patuloy pa rin akong pinagnanasahan ng pamilya ko at hindi na ito ang naging mas sentro ng buhay ko. Dahil mas binibigyan ko na ng oras ang pag aaral ko. Magsasawa rin naman ata sila diba? Sana nga. " BAWAL MINOR " ito ang nakalagay sa isang inuman. Minor ba ang grade 8 at 14 years old?

bulong ni Blake na ayaw iparinig kay Munn. Look how sweet they are. Ayaw nilang masaktan si Munn. “Faster mommy. I think I’m gonna die,” OA na sabi ng anak kong si Kunn Tumabi ako at para silang mga maliliit na musketeers gaya sa tom & jerry (iyong gray na daga) na nagmamadaling lumabas palabas ng kwarto. Though in reality, all of them are tall. Taller than me. Pero kahit na, sobrang cute pa rin nila sa paningin ko. Kailan ba magmamature itong mga ito? They acting like a kid.

May mga batang iisang libro ang pinaghahatian. At ang iba, wala man lang school bag. Bigla akong lumuhod sa harap ng isang maliit na batang babae. "Hello." Ngumiti ako. "Anong name mo?" "Gracia po." Napansin kong halos mapunit na ang sapatos nito. "Anong Grade mo?" "Grade Two po." "Masaya ka ba sa school?" Malaki ang ngiti niyang tumango. "Opo."

tanong nito habang hindi mapalagay. Gusto ko na lang sanang maglaho sa lupa sa kahihiyan. Lalo na nang mapansin kong nakatitig nang mabuti si Primo kay Brent. Tinitigan niya ito mula ulo hanggang paa, at parang may kung anong kuryosidad at pagtataka sa mukha niya. “Who's that kid, Malia? Kaninong anak 'yan?” ✅

anito na may masayang tono at ekspresyon. May iba din pala siyang ekspresyon maliban sa pagiging moody. "What condition?"kumunot ang noo ko habang nagtatanong. "Wag mo na akong tawaging bata gaya ng ginawa ko kanina. Ang pinaka ayaw ko kase ay yung minamaliit ako." Maliit naman talaga siya eh!Geeze!! "Okay I promise."iniabot niya sakin as a deal.

Maaliwalas ang bahay dahil kulay puti ang nangingibabaw na kulay sa loob. Mula sa malawak na sala ay tumayo mula sa pagkakaupo sa sofa ang isang batang lalaki. Nasa tatlong taong gulang ito. Makinis at maputi ang maliit nitong mukha. Manipis ang labi nitong natural na mapula. Matangos ang ilong nito, kayumanggi ang bilumata at kulot ang kanyang buhok. Tila nanuyo ang lalamunan ni Amber sa nakita.

Namutla ang mukha ni Minzy. Hindi pa siya humarap sa kahit anong katulad nang nasa pelikula. Pulis ang tito niya at real estate mogul ang dad niya. Hindi sila ang pinakamayaman na pamilya pero nasa upper class sila. Hindi pa siya naharap sa ganoon sa proteksyon ng tito at dad niya. Malinaw ang ibig sabihin ni Waylon sa “magkaiba ang mundo’.

Ni hindi ko na nga kilala ang sarili ko. Pero sa kabila ng lahat, hindi ko iyon ipinakita sa kanya. I don't have to lose my confidence right now. Lalo na sa harapan niya. Everything will work out, I'll make sure everything will work out. Bumitiw na ako kay Elliot at hinayaang igiya ako ni Levim sa loob ng kasiyahan. That's when the music stops. And all eyes were unto mine. Nahinto sa kuwentuhan ang iba. Mostly at their mid-50s or below. Even the waitresses stops to their tracks like everybody else. At hindi ko nagugustuhan ang atensyong ito.

“Miss, hinahanap na po kayo ng mommy at daddy mo.” Napalingon kami sa medyo may edad na lalaki na bagong dating. Mukhang butler niya. “Okay, Uncle Lim.” Ngumiti siya bago tumingin ulit sa akin. “See you next time, Ashley.” Tumayo siya at inayos ang bag niya. “Nice meeting you.” Ngumiti siya. Pero… Hindi ko alam kung bakit… Yung ngiti niya parang ang creepy tingnan.