Sumulat Ng Isang Maikling Kwento Mga Nobela at Kwento

Sabi ni Dan. Nanatili kaming lahat na nakatingin kay Tata Dodong. Hinihintay na simulan niya ang kwento. "Ang mahabang kwento ay gagawin ko na lang na maikli." Pagsisimula nito. "Alam niyo ba, nung una, ang pangit ng simula namin? May mga bagay na gusto kong sabihin sa inyo pero alam kong hindi niyo kayang paniwalaan dahil pati ako nung una'y hindi rin makapaniwala. Nung nangyari nga sa akin yon, napasabi ako na 'Bakit ako pa?' pero sa huli, parang mas pinili ko na maging ganoon na lamang habambuhay."

At alam kong simula na iyon ng pagkakahabi ng kasukdulan ng kuwento ng aming pag-iisa Iba siya nang gabing ito. Nararamdaman ko ang matindi at kakaibang init at sarap ng aming mga romansa. Parang sabay kaming sumasaliw sa kakaibang ritmo. Nang hinalikan niya ako sa labi ay nagtagal doon ng ilang minuto. Ninamnam naming pareho ang lambot ng labi ng bawait isa. Pakiramdam ko nagsanib na ang aming kaluluwa. Ang mga kaluluwang iyon ang nag-uusap, ang mga kaluluwa namin ang nagsisiping. Hanggang sa naglakbay ang halik niya sa aking leeg at masuyo niyang dinilaan ang aking dibdib na tumagal sa korona nito. Kakaiba ang ginawa niyang iyon sa akin. Parang tuluyan niyang sinakop ang aking pagsamba. Ha

Hindi na'ko nagsinungaling at nag kwento agad sa kanya. “Yesterday, I goes to Eya's House and suddenly I got hurt lang. She has a boyfriend na while we have a promised to each other na hihintayin ang isa't isa. Hindi n'ya man lang ako binigyan ng pagkakataong makapag paliwanag sa kanya ma, inignore nya'ko agad. Napaka sakit lang isipin na sa loob ng dalawang taong paghihintay ay mababalewala lang lahat.”

Tiyak na matutuwa rito si Mama kapag natikman niya. Tinatamad na ako ngayon dahil wala na akong ginagawa. Minabuti kong mahiga na lang muna sa may sofa at magbasa ng kung anu-anong story online. --- Inabot din ako ng kalahating mnuto sa pagbabasa ng maikling kuwento. Ilang saglit pa, napa-awts na lamang ako. Bakit gano'n ang nabasa ko? Ang sakit naman nito sa puso. Mabuti na lang at hindi dumating sa punto na nagtangka akong kitilin ang sarili kong buhay.

Nag kuro ang dalawa. Naupo ako sa mahabang sofa at saka nakipagsabayan na rin sa kanilang kwentuhan. But, I didn't expect na magkakainteres sila sa pusang itim na nasa labas ng bahay. Sabi ayalas raw iyon dahil itim. Pero para sa akin ay swerte siya sa akin, dahil ilang beses niya na akong niligtas iyan. May gabing kinakausap ko iyan. Alam mo 'yung sa pusa mo nalang talaga pwedeng ikwento lahat ng problema mo at galit. Saka, paano ko nasabi na, ilang beses niya na akong niligtas? Simple lang, may mga araw na gusto kong umalis ngunit kapag nakikita ko siya ay nauudlot iyon. Tapos mababalitaan nalang kinabukasan na may nangyaring hindi maganda doon sa lugar na gustong kong puntahan. So, iyon a

Ferrer. Kwento? Anong kwento ba? Kagabi s*x at love lang naman yata pinag uusapan namin dalawa, dapat ko pa bang sabihin yon sakanya? Wag nalang kaya baka kase akalain nyang kung ano-ano nalang ang tinuturo ko sa anak nya. Baka isipin nitong mga kabastosan tinuturo ko, nako mali yon no!

Mas maganda ng maging prangka sa kanila para wala akong masaktan. Matapos kong makapag-muni-muni ay nag-palit na ako ng damit kong pambahay. Tapos binalikan ko ‘yung gagawin ko sana kaninang umaga na isang short story. Siguro gagawin ko na ang kalahati nitong story dahil wala naman akong ibang gagawin, Isang short story lang naman ito. Hindi naman ako makababa dahil may bwisita kami. Sana nga mali ang iniisip ko na dito siya matutulog. Tinali ko muna pa-messy bun ang aking buhok bago binalingan ang aking laptop para sa gagawing short story.

Mark my words. Ang kwentong ito ay pawang kathang-isip lamang. Produkto ito ng malikhaing imahinasyon na nagmula sa isang ordinaryong utak sa katauhan ko. Anumang pagkakahawig sa mga tauhan, lugar, at pangyayari na nakapaloob sa kwentong ito ay pawang aksidente, hindi sinasadya at nagkataon lamang. Ang mga tauhan na nakapaloob ay hindi niya pag-aari. Maraming salamat sa pagbabasa! A/N: I hope you liked it! Ratings and comments are well appreciated! Thank you for supporting my story♡ Stay Safe and God bless!(｡♡‿♡｡).

“Your book is so good.” Ilang segundo pa akong naghintay ng magiging sagot niya pero ni isang imik ay wala akong narinig. “Hey. Are you there?” “Sus! Binobola mo lang ata ako ah.” “No, I’m telling the truth. It was so good. Are you sure you made it within a week?” “Ah, ‘yung short story?” “Yes.” “Naku. Hirap na hirap kong isinulat iyon kasi hindi masyadong mahaba katulad ng isang nobela. Masyadong masikip para maisiksik ko lahat ng mga gusto kong isiksik.”

si Matthew ang bumasag ng katahimikan. “Eh kasi lagi mong kausap si Papa. Ako laging utusan niyo, tsk. Tsaka ayaw mo naman kasi akong kinakausap dati diba, sasabihin mo pa ang bata bata ko pa para maintindihan yung mga kwento mo.” Ngumiti si Matthew pero tila may laman ang tingin. “Bata ka pa kasi talaga noon.” “Eh ngayon?”