Sino Ang Ama Ng Maikling Kwento Novels & Stories

Hindi ko alam kong saan nanggaling ang mga salitang ‘yon, o baka galing talaga sa’kin para magising siya sa katotohanan na hindi lahat ng impormasyon na alam niya, tunay. Nakaka-insulto naman kung magsasabi ka ng gawa-gawang kwento pero hindi mo alam may nakakita pala sa lahat ng nangyari. Those questionable and doubtful stories. Of course, sino bang matinong tao ang magsasabi ng kwento para lang maging mabango ang sarili. I’m queit used with this kind of tactics. Marami na akong nakita at nasaksihan. Isa na doon siguro marahin ang dalang trauma ng paninirahan ko sa mundo ng mga tao.

Bakit ako ang sumalo ng sisi? Alam ko ang kwento dahil sa dami ng tsismosang kapitbahay. Una pa lang may gusto na si Marcela kay itay pero hindi naman ito pinapansin ng ama ko hanggang sa dumating sa buhay niya si Mama. Nagkagustuhan sila at tuluyan nang nabalewala ang nararamdaman ni Marcela ang kaso biglang iniwan ng ina ko ang ama ko. Noon naman bumalik sa bayan namin si Marcela mula sa Maynila dahil umalis ito nang malaman ang relasyon ng magulang ko. Sa kabila ng paglayo niya, hindi nawala ang pagmamahal niya sa ama ko at muli niya itong kinulit hanggang sa may mangyari sa kanila. Nabuntis si Marcela kaya pinakasalan ito ng ama ko. Iyon ang alam kong kwento.

Hindi ko na siya dapat tawaging ama dahil hindi naman siya nagpakaama sa akin. “Naku, kahit hindi mo sabihin ay alam na alam na namin. Sa una pa lang naman talaga ay hindi na namin kasundo iyang ama mo na iyan. Dati pa ay napakamatapobre, kung hindi mo naitatanong. Noong wala pang anak ang mga magulang mo, ayaw na ayaw magpunta rito ng ama mong matapobre. Kinakahiya niya ang angkan ng mga Villamor, napaiyak pa nga si Tata Ambo dahil narinig niya kung paano lait-laitin ng ama mo sina Nana Agnes at Tata Ambo sa harap ng mama mo. Ay, nakuwento iyon ni Tata Ambo noong nakainuman namin siya. Hanggang ngayon ay hindi ko malimutan kahit wala na ang Lolo mo,” mahabang kwento ni Tito Rolly.

Jusmiyo. Basta, ang alam kong natengga kong story ay si Cly lang (Never Tame A Beast) but nasa end part na rin naman yun. Happy ending na nga lang need no'n since short lang yun. So ito lang. Babalik pa rin naman ako dito. Hindi naman kasi pwedeng iwan ko tong story. Ngayon sana ma post ko yung ginawa kong tatlo kanina hapon pero may nabasa akong comments na medyo nakaka-offend. Haha. But understandable.

simula ni Amy's Real Mother, “noong mga unang taon ko sa Zamboanga, hindi ko na maalala kung paano ako napadpad doon. Wala akong maalala. May mga panahong parang nabura ang lahat sa aking isipan—pati ang mga alaala ko sa inyo, pati na rin ang aking sariling pangalan.” Nakatingin si Amy sa ina, ang mga mata ay puno ng malasakit. “At paano ka nakalabas doon, Mom? Bakit hindi mo kami pinuntahan?” Nagpatuloy si Amy's Real Mother sa kanyang kwento, “Sabi nila, anak, ako raw ay pinigil ng mga tao doon. Hindi ko matandaan kung sino sila, ngunit parang may mga bagay silang tinatago, at ako’y pinaghihigpitan. Isang araw, nagising ako na ako’y nakakulong sa isang bahay sa Zamboanga—isang malayong luga

Chapter 1 Pahayag ng May-akda: Lahat ng ito ay isang kathang-isip lamang. Kung may mga pangalan, lugar, o taong magkatulad sa bida ng kwentong ito, ito ay hindi sinasadya. May-akda: Inday Stories. --- Sky POV

pag-aaya nito. Nagtawanan naman ang mga ginoo na nasa loob ng maliit na kubo. Sinimulan na nila ang pagkain habang panay ang kwento ni Christian sa mga nasaksihan sa paligid sa Manila. Nais na rin niya sanang ikuwento na pinagkamalan siyang ama ng batang dinadala ng isang babae nang mapansin niyang nakatitig lang ang ama sa kanya. Sumenyas ito na sundan siya na para bang may sasabihin. Nagpaalam muna siya para masinsinang makausap ang ama patungkol na din sa mga plano niya pagkatapos umangat ng negosyo. Nagpunta sila sa maliit na opisina na malapit lang din sa kubo nila. Lumingon ang kanyang ama sa kanilang paligid upang makasiguro na walang makakapakinig sa kanila. Nagtataka man si Christia

sagot KO sakaniya habbang nag uusap kami ni Amy bigla nalang dumating si mama gaming siya sa school na aking lilipatan at nakita niya kami ni Amy na nag uusap tinanong ni mama si Amy kung sino siya " ano pangalan mo beh ?" tanong ni mama "Amy po " sagot niya nung sinabi na ni Amy yung pangalan niya Kay bigla na lang siya tumingin sa kin na may halong nigiting silent killer at nag usap na sila ni mama at Amy na biglang tinawag siya ng kaniyan mama at nag paalam narin siya .To be continued

Kahit isang hakbang lang. Lumapit siya, naupo sa tabi ni Lance. Hawak niya ang makapal na libro na ang pamagat ay “The Family Tree”. Si Amara ay pumwesto sa pagitan nila. Habang binabasa niya ang unang pahina, “Once upon a time, there was a tree that grew in love…”, parang may nabubuhay ulit sa puso niya. Bawat kwento ng puno, bawat dahon, bawat sangang lumalago—parang kwento nila. Wasak, pero pilit binubuo. Wasak, pero may ugat pa.

Tumingin siya kay Ethan. Hindi agad nakasagot si Ethan. Parang biglang bumalik sa kanya ang lahat ng nangyari kagabi. Dahan-dahan siyang lumapit. “Sa loob…” mahina niyang sabi, “doon ko ikukwento ang lahat.” Tahimik si Amara. Mahigpit ang yakap niya kay Amanda. Ngunit sa kanyang mga mata— alam niyang may mas malalim pang kwento kaysa sa simpleng “niligtas.”