Maikling Kwento Meaning Novels & Stories

Mukhang namumuo ang isang away habang patuloy na nagbabangayan ang magkabilang puwersa. Gayunpaman, bago pa man magsimula ang isang eksena, isang binata na mukhang nanggaling sa M Country ang umakyat sa entablado at sinabing, “Hindi ba masyadong kayong naiinip, mga sir? Maging totoo naman tayo dito, lahat ng nakaupo sa front row ay mas mayaman kaysa sa inyo. Dahil diyan, wala kayong mapapala gaano man tayo kataas ang bid niyo para sa Ginseng King. Ang sinasabi ko ay walang silbi para sa inyong dalawa na magsimulang mag-away ngayon!" English ang pananalita ng binata, kaya ipinaliwanag ng kanyang verbal translator kung ano ang sinasabi ng bawat salitang lumabas sa bibig niya.

"Kain muna tayo." Mamaya na ako pipili ng bibilhing pampasalubong although hindi ko naman iyon madadala kina Mommy-bear. Wala pa naman akong nakilalang kinidnap tapos nagawang mag-uwi ng pasalubong. "Okay. Let's eat there." Itinuro nya sa akin ang isang malaking bahay-kubo na puno ng mga tao na nakapila papasok.

Parang hindi ko yata gusto ang tabas ng kaniyang dila. According to English thesaurus, midget is synonymous to Lilliputian, baby, diminutive, knee-high, miniature, minikin, pocket, teensy, teeny, tiny, short, small... “A-ano? Anong—hoy! Anong midget ang sinasabi mo, ha?” singhal ko sa kaniya saka ko siya tinaasan ng kilay. Ngumiti naman siya. “Midget,” ulit niya saka bahagyang yumuko upang tingnan ako nang malapitan. Dagdag pa niya, “Small. Short. Baby. Ah, no. Scratch that. Let’s say, minion. Gets?”

Hindi mapigilan ng walong taong gulang na si Lana na hindi pumalakpak nang marinig ang masayang kwento ng mama niya tungkol sa isang prinsepe na ginawa ang lahat, maprotektahan lamang ang prinsesa nito. "Mama, kapag lumaki ako ay gusto ko ring makatagpo ng prinsepe katulad ni Prince Charming. Pangarap ko na makapag-asawa ng katulad niya, Mama!" Masiglang sabi ni Lana. Magiliw naman na ginulo ng Mama niya ang buhok niya. "Ikaw anak, ha. Ang bata-bata mo pa, ang landi-landi mo na," natatawang biro ng Mama niya.

Okay lang naman yun diba? "Kung nahihirapan po kayo sabihin edi i-kwento niyo na lang po kung paano kayo nagkakilala ni Daddy. Syempre wag niyo pong kalimutan yung tungkol sa panliligaw." Nakangiting wika ni Mia. "Good idea." Nakipag-appear si Mike kay Mia. Napakamot ako sa aking ulo at bahagyang natawa at kunyaring nahihiya. Kailangan kong gawin ito para maging epektibo ang pagaacting ko.

Dito, sa bagong bahay namin ni Kalix, may halong asin, sikat ng araw, at kapayapaan. I stepped barefoot onto the wooden porch, mug of salabat in hand, habang nakasilong sa banig si Kai, our youngest, nakahiga pa sa maliit niyang beanbag with a storybook open on his chest. Tatlong taon pa lang siya, pero para siyang laging nasa sariling mundo—katulad ni Elle noong kaedad niya. “Mommy,” he murmured, half-asleep, “where’s the moon go?”

Ayaw kong mangyari ang bagay na 'yon kaya naman mabilis akong um-agree Kay Christelle pero mukhang delikado ako ngayon dahil may nakarinig sa usapan namin. "I heard you, your whole conversation with Ate Christelle. You said you are happy because finally makaka-bonding mo na ulit ang mga 'pamangkin mo' after ages." Nang huhuling sabi nito saakin, naupo s'ya sa gilid ng kama ko habang ako naman ay nakatayo sa tapat n'ya at pinagpapawisan ng malala. "Pamangkin means child of your sibling..." Napahinto s'y sandali para mag isip. "I don't have a boyfriend neither a child, so, it's not me... Hindi din ikaw kasi you said pamangkin, so..." Nanlaki ang pareho n'yang mga mata ng masagot n'ya ang saril

sagot ni Nikolo, habang ang kanyang boses ay puno ng pagmamalasakit. “Anong kwento ang gusto mong ibahagi sa akin?” tanong ni Abigail, umaasang mas mapapalalim ang kanilang usapan. “Marami. Pero isa sa mga paborito kong kwento ay tungkol sa isang batang lalaking lumapit sa akin. Sabi niya, ‘Kuya, gusto ko ring maging katulad mo.’ Tila ang simpleng pangarap na iyon ay nagbigay sa akin ng dahilan kung bakit ako nandito,” kwento ni Nikolo, ang kanyang mga mata ay nagliliyab sa pagkukwento.

mahinang tawag ko, kahit alam kong hindi niya maririnig. “Bakit parang hindi pa rin natatapos ‘yung kwento natin?” Tahimik ang gabi. Pero sa katahimikan, parang may sumasagot sa isip ko: Because some stories are meant to find their way back.

sabi niya sa akin kaya naman sumama na ako sa kanya pauwi sa bahay namin. Lumipas ang maraming taon… “Mommy, I’m sleepy na po,” sabi sa akin ng pangalawa kong anak. “Okay, sleep ka na po,” sabi ko sa kanya. “Okay, what story–” “Gusto ko po ang story ng isang prinsesa na matagal na nakakulong,” sagot niya sa akin. “Okay,” nakangiti na sabi ko sa kanya at nagsimula na akong magkwento.