Sweets Quotes Novels & Stories

At mas gusto nito ang matamis kaysa maanghang. Si Mr. Smith na nasa gilid ay nakita ang ekspresyon ng amo kung kaya't agad itong nagsalita, "Boss, mas maiging palitan ko na lang ng sweet candies ang platong iyon. Ayaw pa naman ni Miss Nynaeve ang maanghang o menthol na pagkain.” Tumango si Aemond bilang sagot, "Sige, kumuha ka rin ng white chocolate sa kotse ko at ipadala mo rin sa mesa nila."

"Heto, para sayo, kumain ka ng sweets para magkaroon ka ng sweetness sa katawan. Saka swerte daw ang kumakain ng matamis kapag new year." "Naniniwala ka ba doon?" tugon niya na bahagyang nakatingin sa cotton candy. "saka sweet ako sayo ah.." Napangisi si Maureen sa kanyang narinig, "alam ko, pero pantaboy ito ng bad omen sa katawan. Ayaw daw ng masasamang espiritu ng matamis," sinusubukan niya kung maniniwala si Zeus sa kanya.

“Sweets are tempting lalo na po sa mga babae. Most women find it difficult to eat sweets because they are afraid to gain weight. And when they cave into their cravings, they think it’s a sin.” That’s how I got the name of my business. I am a woman myself and although I don’t worry about my figure, I care for my customer’s well-being. I want them to have a dessert that’s both healthy and tasty. “Are you one of them?” Seryoso ang tanong niya. I noticed how she put five sugar cubes and two milks on her coffee. That is one sweet coffee, pero ang mukha niya ay walang expression. It was as if lahat ng katamisan niya sa katawan ay artificial kung mayroon man.

Pabirong sabi ni Molly. Nakakailang baso na ako ng ice cream. Sabi nila kapag malungkot dapat kumain ng mga sweets para hindi maging bitter. Tangna magkakadiabetes na ako bakit ang sakit pa rin ng nararamdaman ko. "Bakit ba kasi nagpaghost ka rin?" Panenermon ni Molly.

Nasa upper town kami dito sa bayan kaya sobrang refreshing dahil wlang masiyadong ingay at puro pa puno ang nakapalibot. “May gusto ka bang gawin?” tanong niya pabalik. Umiling ako at hindi alam anong magandang gagawin. “Gusto mo bang kumain ng sweets?” Ang unang pumasok na sweets sa utak ko ay ang honey na nasa puno pa at may mga maliliit na buyog buyog. “Anong naiisip mo?” nakangiting tanong niya habang nakatingin sa akin.

Sino ba naman kasi ang mag-aakala na papatulan niya iyang endearment ko? Tuwang-tuwa ako nang mismong tauhan niya ang nagdala ng mga sweets sa mesa namin. Napapapikit ako tuwing susubo ng icing. Hindi sobrang tamis, sakto lang at sobrang lambot ng muffin na parang malulusaw lang sa bibig ko. Kinikilig ako sa sarap. “Too much sugar can make our child bigger in your tummy. So minimize sweets.” Warning niya sa akin.

"How about, honey?" "Masyadong matamis." "Sugar?" "Baka magkadiabetes tayo." "Can you suggest?" Napahawak siya sa baba, nag-iisip ng maaaring isagot. "Mas sweet kasi kapag unique para hindi nakakaumay sa pandinig." "So?" Naghihintay ito ng sagot niya. Nakatitig lang sa kanya habang nakapangalumbaba sa counter.

His face slightly fell like he did something wrong so I decided to continue talking. "But thank you though, I'll enjoy these since they're here already," I smiled widely. I saw him sighed in relief. "Basta next time pag may niretweet ako hindi mo naman kailangang bilhin para sakin," dagdag ko pa. "Why not?" kunot-noong tanong niya pa. I stared at him with a 'do you really have to ask that' look on my face. "Okay, okay," he sighed in defeat. I stuffed myself with the sweets in front of me. It tastes extra delicous more than I remembered it to be. I don't know why. I offered some to him but he politely declined.

biglang naputol ang aking pagsasalita ng bigla siyang sumulpot. "Mahal ano ba. Huwag ka ngang magsalita ng ganyan. Eh ano naman ngayon, ang mahalaga ay mahal kita at nagmamahalan tayong dalawa. Trust me mababait ang mga magulang ko hindi kagaya ng iniisip mo," pangiting sabi pa niya at agad na hinalikan ako sa aking labi. "I love you so much!" Dagdag pa niya at sabay na hinalikan ako sa aking noo. "I love you so much Marcelo mahal ko." At hinalikan ko rin siya sa kaniyang labi.

Aniya at uminom sa wine. I laughed with no humor when things in the past crawled somewhere at the back of my mind. “I'm sure he or she looks good,” I said, almost sad. “You need a drink?" alok ni Avi nang makita ang ekspresyon ko. Umiling ako at inaliwalasan ang mukha. “May party pa akong dadaluhan bukas, baka mamaga ang mukha ko." "For sure, Elias doesn't mind. Baliw na baliw iyon sa’yo,” may panunudyong aniya