Sweets Quotes Mga Nobela at Kwento

inagaw ko sa kaniya ang kutsara sa kamay niya saka kinain ang naroon. "Mahilig ka talaga sa sweets, 'no?" aniya. "Oo, prone ako ng diabetes," ani ko at mahinang tumawa. Napatitig naman ako sa mukha ni Jairus. Hindi siya kumibo at nakatitig lang sa labi ko. "Bakit?" tanong ko. Binitawan niya ang nutella. Tinuro niya ang labi ko. Pinunasan ko iyon. "Parang bata!" aniya.

"I don't like sweets." "I don't like daw, iniingatan lang 'yung maganda niyang katawan at abs, eh," pabulong kong asik sa kaniya. "Ito oh, may masarap na tinapay rito. Alok ko sa kaniya."

"Huwag mong uulitin ang maging sweet sa akin." "Bakit?" "Diabetic ako." Napangiti si Ponce. "Don't worry. I'm the best insulin that will keep you healthy." "Gosh! Hindi ko alam na ganyan ka ka-corny," sabay iling niya bago tumalikod. Umabay ito sa dalaga. "Anong sasabihin mo sa kanila?" Itinaas niya ang daliri na may singsing. "Gusto mo bang ipakita ko ito sa kanila?"

sabi ko sa kaniya. “Favorite mo ang macaroons?” Umiling ako. Hindi, kasi hindi naman ako mahilig sa sweets. “No. Hindi ako masiyadong kumakain ng sweets dahil sasakit ang lalamunan ko,” sagot ko at binalikan ang gatas at chocolate cupcake na tinda sa tinadahan. “I see,” tumingin ako kay Tei at nakita ko siyang nakangiti. Parang timang. “Anong ngiti-ngiti mo diyan?”

Medyo napahiya si Veronica, at tumigil sa kanyang ginagawa, at sinabing, "I'm sorry kung napahiya kita." Umiling si Ellen, "Na-curious lang ako. Ito ang unang pagkakataon na nakakita ako ng napakaraming sugar cubes na idinagdag sa kape." Humigop si Veronica at naramdaman na tama lang ang tamis, "Hindi ako mahilig uminom ng mga bagay na masyadong mapait."

Shete kinakabahan ako. "Okay lang naman, mas okay nga. Nakakairita kasi kapag tinatawag mo kong sweet, sweety." Seryoso niyang sabi habang nakatutok sa daan. Sweety? Ganun ka-corni ang kakambal ko? Shit lahat naman kasi nagiging corni kapag in-love, yun ang sabi nila. Hindi nalang ako kumibo. "Anong gagawin mo sa mabini street?"

Sweetheart? Hindi naman masakit sa tengang pakinggan nang tawagin siya ni Amelia ng sweetheart. In fact para iyong nakakakiliting sensasyon na gumapang sa buo niyang kamalayan na nakapagdulot ng takot sa kanya. Pero tinaboy niya ang naiisip, tumayo siya at kinuhanan ito ng dessert. Halos lahat ng klase ng dessert ay inilagay niya sa plato nito. "Heto, ubusin mo para tumaas ang blood sugar mo," may sarcasm na sabi niya pero nakaplaster pa rin ang mga ngiti sa kanyang mga labi, "Sweetheart," dagdag pa niya.

Nasa upper town kami dito sa bayan kaya sobrang refreshing dahil wlang masiyadong ingay at puro pa puno ang nakapalibot. “May gusto ka bang gawin?” tanong niya pabalik. Umiling ako at hindi alam anong magandang gagawin. “Gusto mo bang kumain ng sweets?” Ang unang pumasok na sweets sa utak ko ay ang honey na nasa puno pa at may mga maliliit na buyog buyog. “Anong naiisip mo?” nakangiting tanong niya habang nakatingin sa akin.

May nag-text. "Favorite dessert?" "Ayaw ko ng sweets." Nahiya tuloy ako. Body and health conscious talaga siya. Kitang-kita naman sa kaniyang katawan, na alagang-alaga. Okay, hindi na din ako magsi-sweets. Dark chocolate na lang kapag nag-crave ng chocolate.

"Mas masarap daw- " Pinutol na niya ang ibang sasabihin ng kausap na alam niyang uulitin din lang mula sa mga narinig na niya sa nauna, "Pakisabi sa kanya na may diabetes sa lahi namin kaya bawal sa akin ang mga sweets." "O-Okay po, Ma'am." Hindi na nga naulit ang pagpapadala ng kape at cake kay Yeonna. Pero napalitan iyon ng pagbibigay ng bulalak.