Sweets Quotes Novels & Stories

Nabaling sa kaniya ang atensiyon ni Stefan. “Bakit marami kang sweets? Bawal ka riyan, ah,” sita nito. “Hindi naman bawal, kailangan lang kontrolin. Minsan kasi kapag magkasunod ang turok ko ng insulin, bumabagsak ang blood sugar ko. At saka binigay ito ni Lola para sa atin. Mahilig ka rin daw kasi sa chocolate.” Kinuha niya ang isang pakete ng candy na may chocolate sa loob. “Ito raw ang paborito mong candy since bata ka?” aniya. Pinakita niya kay Stefan ang pakete ng candy.

Isang mapaklang ngiti ang gumuhit sa labi ko sabay iling. "Busog pa ako! Hindi mo ba napapansin, ang dami kong nakain ng mga sweets oh! Pwede bang iwan mo na lang muna ako?" mahina kong sagot. Hindi naman siya nakaimik bagkos kitang kita ko sa mga titig niya ang awa!

tukso nito. “I can’t do it, Adam,” aniya. “I need rest. I’m not a gorilla like you.” Tumawa uli ito nang mahina. “Not that. I want to eat cake. Or donuts. Or anything sweet.” Inilayo niya sandali ang sarili rito. “Why would you need that? Dapat pala bumili na tayo kanina on our way home.” Pinisil nito ang ilong niya. “Sweets are for the troubled or the brokenhearted.”

Iniiwasan niya ang sweets o kahit anong may caffaine content kapag malapit na ang buwanang dalaw niya. "Hindi niya tatanggapin ito kaya itong bulaklak na lang," tugon niya dito saka binalik niya dito ang chocolates. Nilapag niya ulit sa kandungan niya ang bugkos ng sunflower saka tinuon sa labas ang kanyang atensyon. Bigla sila napahinto sa tapat ng billboard ng pasta dahilan upang mag-crave siya bigla doon. "Pinagpaalam kita kay Alfred today," ani Sixto sa kanya.

sabi niya at tumaas ang sulok ng kanyang labi. Napangiwi ako sa kanyang sinabi. I rolled my eyes to him. “Kuya Dustin, wala ka talaga ka—sweet—sweet sa katawan mo, ano? Kaya wala kang girlfriend. Sa akin pa nga lang ay hindi ka na sweet,” sabi ko at napanguso. “Sweet? Hindi ako candy. Hindi ako honey. Hindi ako cake. Hindi ako sugar. Hindi ako—”

KABANATA 93 “But I learned eating sugary pastries because of you. I never liked those stuffs but I learned to love those. At isa na iyon sa hindi nawawala sa tuwing kumakain ako. Kasalanan mo kaya hindi na pwedeng walang panghimagas pagkatapos kumain,” mahabang litanya niya kaya natawa ako. “Really? I love sweets also. It comforts me kahit nakakasira ng ngipin at nakaka-diabetes,” tumatawang wika ko.

Bakit ang sweet sweet mo ata ngayon? "Ngayon lang ba ako sweet?" Ngumiti ako, 'yong ngiting tipong kinilig. "Hmm palagi ka namang sweet. Kaya lang parang iba ngayon." "Kung pwede nga lang sanang maging sweet ako sayo hanggang dulo, gagawin ko." Napakagat labi ako para pigilan ang kilig na nararamdaman ko ngayon.

“Dito ka muna bibili ako ng cotton candy.” “No, I'll come with you.” Nang maibigay sa kaniya ang waffle ay hinila ko na siya. “Isn't it too sweet?” Tanong niya habang nakatingin sa batang may hawak na subrang laking cotton candy. “Bitter ka lang eh. Tara na, para magkaroon ka rin naman ng ka sweetan sa sarili.” Tinignan niya ako ng hindi makapaniwala. “What the hèck.”

"It's not like we eat it everyday. Kain tayo ng ice cream saka nuod ng tv dun sa sala." "Why is it that every time you want to eat sweet you often drag me with you?" Matamis na ngumiti siya kay Lucien. "Cause eating ice cream with company is much sweeter than eating alone."

pagkuwa'y sabi nito. "Just take your time, Sweetheart." "Huwag mo akong tawaging sweetheart!" sikmat nito. "Oh, sige, ano bang gusto mong itawag ko sa iyo? Sugar, marshmallow, lollipop, ice candy-" "Wala sa mga iyon." "Honey-" "Ang corny niyan!" "Pinipig? Sige, iyon na lang." "Wala kang talent mag-isip ng endearment," kastigo nito.