Novel & Cerita Sword Snow Stride

Kung ihahalintulad, para itong gown ni Snow White. At para sa sapatos niya, isang glass-like sandals ang suot niya. May belt ito sa ankle at strap lang for frontier na may may white crystals na disenyo. Sa porma niya, hindi malayo ang mukha niya sa isang prinsesa. Halos hindi na nga niya makilala ang sarili niya eh.

' 'Yun na lang yung gagawin ko. Nakaramdam ng pananabik si Moriri matapos mapagdeisyunan iyon. Pagkatapos niyang magpahinga sandali, tumayo siya at inukit niya ang palatandaan ng snowflake sa isang puno gamit ang kaniyang mahabang espada. Pagkatapos noon, nagpatuloy siya sa kaniyang paglalakbay. Kasunod noon, inukit ni Moriri ang mga palatandaan ng mga snowflake sa mga kapansin-pansing mga lugar sa bawat dosenang metro na kaniyang nadadaanan.

“Dahil lahat ng miyembro ng Blood Cult ay nararapat na mamatay!” Malamig na sabi ni Nier habang nakatingin sa mga mata ni Snow. Pagkatapos, mabangis niyang pinilipit ang punyal sa kanyang kamay. Gumawa ng counterattack si Snow bago ang mga huling sandali ng kanyang kamatayan sa pamamagitan ng paghampas ng kanyang palad sa katawan ng Holy Maiden na si Nier.

Kailangan kong gumawa ng paraan. “Bitiwan mo ako,” nanggagalaiting wika ni Snow. “Ilang beses ko ba kailangang sabihin sa iyo na tigilan mo na si Katana, Snow,” matigas na wika niya at hinila si Snow palayo mula sa elevator. Dahil doon ay mabilis na hinawakan ko ang braso ni Snow na dahilan na mapatigil sila sa paglalakad.

Whoosh! Noong sandali na tatama na sa ulo ni Harevy ang dulo ng talim, humakbang siya paatras at winasiwas niya ang kanyang palad, nagpakawala siya ng isang napakalakas na blizzard.

Sa mismong sandali ng kapahamakan, may isang pigura ang mabilis na tumalon, niyakap siya at pinagulong sa lupa. Naiwasan nga nila ang pagbangga, ngunit ang dalawa ay gumulong pababa sa slope, mabilis na umiikot sa makapal na artificial snow.

Sumunod niyang pinuntahan ang dressing room at isa isa niyang binuksan ang mga pinto na para bang may hinahanap na sagot sa bawat sulok. Ngunit wala. Walang bakas. Walang kahit anong palatandaan na naroon si Dorryn. Isang malamig na hangin ang tila dumaan sa kaniyang likod. "Snow." Mabigat ang kaniyang boses nang tawagin niya ito. Agad namang lumapit si Snow na halatang kinakabahan na rin. "Boss, akala ko talaga na nandidito lang po si Lady Dorryn."

Muli na naman akong napadaing dahil sa lakas ng pagkabagsak ko sa marmol na sahig. Dahan dahang tumayo si Snow White atsaka niya dahan dahan inangat ang dalawang kamay niya dahilan para muling magsisulpotan sa paligid ang mga hugis patulis na mga yelo at nakatutok ito ngayon sa direksyon ko.

Pero bago pa siya umabot ng dalawang hakbang, may isang pigura nang nauna. Isang mabilis, matalim, halos hindi makita— Si Natalie. Sakay ng snowboard, para siyang espada ng hangin na dumulas pababa ng slope. Umiiwas siya sa mga tao, dumaraan sa makikitid na pagitan ng mga skiers, at bawat galaw niya ay eksaktong-eksakto. Tumalon pa siya sa maliit na jump sa gilid, gamit ang momentum para mas mapabilis ang pagbaba.

Tumayo agad si Zarah nang mawala ang hangin saka siya tumakbo pero muli siyang inatake ni Kaycie para habulin siya. "Ano? Tatakbo ka na lang ba?" tanong ni Kaycie saka muling umatake ng wind blade. Umilag si Zarah pero napansin niyang dumiretso ang wind blade papunta sa puting lion. "Snow!" sigaw ni Zarah sabay takbo palapit dito. Tumalon siya papunta kay Snow upang maabutan niya ito bago tamaan ng wind blade. Napakagat ng labi si Zarah nang maramdaman niya ang pagtama ng wind blade sa likod niya.