Sword Snow Stride Novels & Stories

Nung una, ang itim na patalim ay may sampung yarda pa ang layo dito, ngunit sa hindi malaman na dahilan, ang pagitan nila ay biglang bumaluktot at sa sumunod na sandali, ang itim na patalim ay ilang pulgada na lang ang layo sa kanya! Dahil sa hindi ito inaasahan ng Frost Wolf ay hindi kaagad nakakilos at sa sumunod na sandali pa ay nasaksak an ito, at tumagas ang dugo mula sa katawan nito. May isa pang malakas na pagsabog na nangyari na dumurog sa Frost Wolf at bumagsak ito sa lupa kaagad ng may hagulgol. Sa katunayan, ang pisikal na pinsala na natamo nito ay pinapangalawahan lang ng soul damage na natanggap nito. Lalo na, ang Destroying the Void ay isang soul attribute technique.

Sa tuwing lalapag siya ay bahagyang nayayanig ang kaniyang paligid kaya naman mangilan-ngilan na mga nyebe ang nahuhulog mula sa matatas na batong kanilang kinalalapagan. He leaped higher and higher again, not minding the snow hurricanes that making his vision blurry. Whenever he landed on the snowy terrain, he's trying his best to ignite his eyes upang makakita siya ng malinaw sa kabila ng marahas at makakapal na pag-ulan ng mga nyebe. The harsh howling of cold breeze is a music to his ear and he leaped once again and even higher like he was the hulk from the avengers franchise but a prince version.

Ang hirap tanggihan. Naisipan niyang buhatin si Snow mula sa kama. Dinala niya ito sa loob ng banyo. Sandali itong napahiyaw sa lamig nang agaran niyang binuksan ang shower. In-adjust niya ang tubig into a lukewarm temperature at sinamahan nang maligo ang kanyang asawa. Nakatalikod pa rin si Snow mula sa kanya habang inalalayan ito upang hindi matumba. Halatang may tama pa rin ito dahil hindi makatayo ng tuwid.

Keilani POV Ang paglalakad sa niyebe ay parang isang panaginip para sa akin na hanggang ngayon ay hindi pa rin makapaniwala na nakakakita na ng snow sa personal—ang buong paligid ay nababalot sa malambot at makinis na puting snow, habang ang mga snowflakes ay marahang bumabagsak mula sa langit. Ang malamig na hangin ay dumadampi sa balat ko, ngunit hindi ko ito gaanong nararamdaman dahil mahigpit ang pagkakahawak ni Sylas sa kamay ko.

After a minute, ay nakabihis narin si Axel at hinila ko ito palabas ng bahay, mabuti nalang ay may lawn area ang bahay at doon kami naglaro ni Axel ng snow. Manghang-mangha ako sa snow. Sa sobrang tuwa ko ay napapatalon pa ako habang sinasalo ang mga patak ng snow. Since it's the first snow of the year, ay hindi pa gaano karami ang binabagsak na snow nito. "It would be nice to have a dance with you under the first snow. Will you dance with me?" Nilahad nito ang palad niya. And I giggled as he said that.

Ang dirt road ay mabilis na naging isang matarik at baku-bakong daan, tinakpan ng makapal na niyebe at itim na yelo. Ang lamig ay hindi lang humahaplos; ito ay sumisingasing at sumusugat. Ang bawat hakbang ni Mariel ay isang maingat na kalkulasyon. Walang ski gear, walang crampons, tanging ang kanyang alpine boots at ang determinasyon na mas mabigat pa sa mga bato.

Ang bawat hakbang niya sa snow ay nag-iiwan ng malalim na bakas, parang bawat yabag ay isang hakbang patungo sa digmaan na matagal na niyang iniiwasan. Sa di kalayuan, sa parehong lugar kung saan nakaparada ang itim na van ilang araw na, nakita niya ito. Nakatago pa rin sa likod ng puno, pero hindi na sapat ang takip ng gabi at snow. Ang ilaw mula sa dashboard ay bahagyang sumisilip, parang isang mata na patuloy na nagmamasid. Teddy: (bulong sa sarili, ang boses ay mababa at mapanganib) Sige... harapin na natin ‘to. Hindi na ako papayag na takutin niyo pa si Sophia.

Matapos ang ilang hakbang, namanhid ang kaniyang mga binti at nawalan ng lakas. Napaluhod siya sa gitna ng snow. Mabilis na kumalat ang lamig sa kaniyang katawan, pero halos hindi na niya ito naramdaman. Sinubukan niyang tumayo, pero hindi na magkatugma ang kaniyang mga binti, na para bang ang kaniyang mga buto ay hindi na sa kaniya. Samantala, nagmamadaling tumakbo si Charlie palabas, pasuray-suray sa kaniyang paghakbang. Napasandal siya sa pader para hindi matumba.

Nang mahuli niya si Tigris na nagpapababa ng kanyang bantay, Agad siyang tumalon sa hangin. Swoosh! Mabilis siya nang bigla niyang iwinagayway ang Dragonslayer Sword sa kanyang kamay. "Siyam na anino, ang unang hiwa..." Isang nakakatakot na enerhiya ng espada ang sumabog patungo sa Tigris sa lahat ng direksyon na sinusundan ng mga ingay ng pag-swooshing. Gayunman, ang pag-atake ay hindi nakatuon kay Tigris kundi sa setro sa kanyang kamay.

“Ayon sa mga tuntunin ng pamilyang Snow, kung gusto mo bumalik sa pamilyang Snow, kailangan mo pagtiisan ang 81 na latigo.” Kinilabutan ang katawan ni Rodney. Alam niya ang instrumento ng pagdisiplina ng pamilyang Snow. Hindi lang ito isang ordinaryong latigo. Ang latigo ay kailangan na nakababad ng isang gabi. Kapag naabot na ng elasticity nito ang maximum, ito ay bubudburan ng asin at chili powder. Sa dulo ng parusa, mas mararamdaman mo na ito ay parang nabubuhay ka sa impyerno.