Tagalog Ghost Novels & Stories

'' naiiyak na putol ko sa sasabihin n'ya. Nag-iwas s'ya ng tingin. ''You know what, babe? I think, there's a chance for us to be together.'' sabi n'ya bigla sa akin. ''A-Ano?'' tanong ko. ''I have seen many ghost movies. At base doon, kailangan ng empty vessel na pwedeng pasukan 'yung kaluluwa na—' ''Empty vessel?'' takang tanong ko. ''Yeah. Another term 'yon for dead body.''

Kaming dalawa na lang talaga. Tahimik si Penumbra. Tila may iniisip na kung ano. “Do you believe in ghosts, Peachy?” tanong niya na hindi man lang tumingin sa akin. Napakunot ang noo ko. “Ghosts? As in multo?” Tumango siya. “Yeah. Spirits. Lost souls.” “Why?” tanong ko habang inihilig ang likod ko sa damuhan. “You sound serious.”

“Magpahinga ka. At mag-isip-isip ka na rin.” Napatingin siya sa bahay. Pamilyar, pero parang hindi na. Parang ang layo na ng lahat ng alaala niya dito. Bata pa siya no’ng huli siyang nakapunta sa lugar ng kaniyang Lola. Nasa dulo ba naman ng Pilipinas. Hindi na siya nakasagot, tanging tango na lang ang nagawa niya sa kaniyang Mommy kahit ramdam niyang parang may unti-unting nadudurog sa loob niya.

sagot ni Sphinx. Anong pahinga? Bakit? "And the bad news is, the stunt that we made in Cebu went rival, you remember the "climbing the building scene" Phoenix? May nakapag record non at na-upload pa sa facebook.” napatingin silang lahat sa akin. Oh great.

Chapter 24: I fell in love with her! Jack's Perspective "Hahaha! Ganun ba! You can imagine whatever you want! But I'm a Goddess, baka nga mahulog ka sa akin kapag nakita mo ako!" - Sulat ni Star sa akin at hindi ko mapigilan ang mga tawang lumalabas sa aking bibig. Parang sira-ulo akong tumatawa mag-isa dito sa park habang binabasa ang sulat ni Star, at kasabay nun ang pagnanais kong makita siya sa personal pero kahit anong gawin ko, hindi ko siya mahuli-huli!

"Paulo Santiago pushed for a 'lifestyle-first' approach. Akala niya, kapag puro models sa mamahaling damit ang ipapakita, kusang susunod ang kita." Napatitig ako sa seryosong mukha ni Dante. Ito kasi ang unang beses na narinig ko siyang magsalita ng Tagalog. Kahit fluent siya sa English, kayang-kaya niya pa ding magsalita ng tuwid na Tagalog nang hindi bumabaluktot ang pronunciation niya ng mga salita. Nang tumingin siya sa akin ay kaagad akong nag-iwas ng tingin.

at agad akong nawalan ng malay dahil sa lakas ng pagkakabangga sa akin, laking gulat ko nang mapunta ako sa isang madilim na lugar. Nasan ako bakit andilim? bakit hindi ko maigalaw ang paa ko? Masakit auntie auntie. nasaan ka?kailangan kita ngayon auntie please help me i cant move my foot auntie where are you? Pinalayas kana diba bakit hinahanap mo pa? Sino ka?where are you? I am your savior dapat kang maghigati dapat mo silang PATAYIN.

Grabe kung makatingin porket mayaman na siya? Nadungisan ba ang ego niya dahil ang naka one night stand niya kagabi ay isang waiter lang? Well, hindi ko na iyon problema! Problema niya iyon! Kalandi landi kasi. Pinigilan kong umirap at umiwas na lamang ng tingin sa kaniya at nagpatuloy sa paglalakad ng parang walang nagyari, na parang hindi ko siya kilala. Hindi ko naman talaga siya kilala eh! Kilala ko lang sa mukha pero sa pangalan hindi.

Muling sambit ni Liza sa pangalan ng binata, at sa pagkakataong iyon ay halos isigaw na niya ang pangalan nito. Her body starts to shiver as Hunter's finger continues to touch her womanhood, at sigurado si Liza na kapag nagpatuloy pa ito ay tuluyan na talaga siyang mawawala sa katinuan ay aanurin na naman siya ng maka-mundong pagnanasa, at ayaw niyang mangyari iyon.

"Madame andito na po tayo" Napalingon naman siya at nagtaka. Dahil isang malaking gate lamang ang nandon. Sobrang tago ng lugar na iyon. Kaya naman my lungkot siyang naramdaman.Ganon ba talaga kawalang gana si Lanche na pakasalan siya? At sa ganitong lugar pa talaga para walang makaalam?