Novel & Cerita Tagalog Kalibugan Stories

"Naalala mo ang sinabi ng albularyo kay Lola Asun dati?" Umiling si Birang. "Hindi. Bakit ano ba 'yon?" Nilapit niya ang bibig sa tenga ng kaibigan. "Di'ba no'ng bata pa tayo ay narinig natin na nagkukwento 'yong albularyo tungkol sa kapangyarihan?" Nagliwanag ang mukha ni Birang. "Ah, oo! Naalala ko na!" Hilig kasi ni Birang ang mga ganitong kwento-kwento ng maligno, engkanto, mga multo at kung ano-ano pa basta tungkol sa mga hindi natural na bagay.

“Dito tayo ikasal, at sama-sama nating itaguyod ang mga pangarap na ibinigay sa atin ng mga taong mahal natin. Ang kwento natin ay magsisimula dito, at tiyak na magiging kasing ganda ng kwento ng Mama at Papa mo.” Sa gabing iyon, nagtipon lahat ng tao sa bukid para sa isang handaan. Si Bulaklak at Miguel Jr. ay naroon din kasama ang kanilang mga dalawang bata – si Carlos na apat na taon na at si Dencio na dalawang taon na. Ang mga bata ay naglalaro sa bukid habang ang mga matatanda ay nagkuwento ng mga kwento mula sa nakaraan. Si Luna at Daniel ay tumutugtog ng gitara sa gitna ng bukid, at ang kanilang mga boses ay umaawit ng kantang “Musika ng Pag-ibig” kasama ang lahat ng tao.

Alam niyang nasa paligid lang ang mga kalab4n at baka ang babaeng nangungulit ay isa sa mga kalab4n. Gabi ngayon sa Pilipinas. Kitang kita ni Red ang buwan na nakabalik sa dagat. Masakit pa rin para kay red ang mga nangyari sa kaniyang buhay. Watak watak silang magkakapatid. At nag-iisa na lamang siyang nabubuhay sa isang isla. Simula ng mawala ang kanilang ama ay nagkaniya kaniya na silang limang magkakapatid.

The Battle of Blood. "Nagsimula ang kwento ilang taon na ang nakararaan, ngunit hindi pa rin natatapos. Sana ito na ang huli. Upang tuluyan ng maputol ang sumpa." Kinuha niya ang libro saka inilahad iyon sa akin. Kinuha ko ang libro, aanohin ko namna 'to? "Eleastein," tawag niya sa akin. Mabilis ko naman siyang nilingon. "I hope you prove yourself to them."

sabi ni Sebastian habang pinaglalaruan ang maliliit na kamay ng aming anak. Napangiti ako habang naghihiwa ng bawang. Ang bawat piraso ng bawang na ito, bawat sili na pinitas sa labas, at bawat bote na selyado—lahat ito ay bahagi na ng aming kwento. Isang kwento na hindi na lang tungkol sa pagtakas sa gulo ng Manila, kundi tungkol sa pagtatayo ng isang legasiya sa gitna ng Lupaing Maligaya.

Malakas ang pakiramdam kong may kakaiba kay Rebecca. Bakas ang pagkagulat sa mga mata ni Rebecca ngunit mabilis iyong napawi at napalitan ng confidence. "The Kai-La-An tribe of the Benguet mountains. What about it?" she replied. "Can we go there?" I directly asked her habang parang pelikulang naglalaro sa utak ko ang mga visions na nakita ko when we shook hands. I am bothered.

Sabi ni Dan. Nanatili kaming lahat na nakatingin kay Tata Dodong. Hinihintay na simulan niya ang kwento. "Ang mahabang kwento ay gagawin ko na lang na maikli." Pagsisimula nito. "Alam niyo ba, nung una, ang pangit ng simula namin? May mga bagay na gusto kong sabihin sa inyo pero alam kong hindi niyo kayang paniwalaan dahil pati ako nung una'y hindi rin makapaniwala. Nung nangyari nga sa akin yon, napasabi ako na 'Bakit ako pa?' pero sa huli, parang mas pinili ko na maging ganoon na lamang habambuhay."

Tanong ko "Dahil maraming alaala dito ang ayaw ko ng balikan kaya hanggat kaya kung bumalik dito babalik parin ako pero hindi katulad noon na masaya ako" saad muli nito pero naguguluhan parin ako

anito gamit ang lenguwaheng tagalog. "Istorbo naman ito sa tulog," reklamo ni Gerlie sa inaantok pang diwa. "Aray!" Sapo ang ulo na naumpog sa bubong dahil balak niyang tumayo sana. Nakalimutan na nasa sasakyan pala siya.

Makalipas ang ilang oras— Narating niya ang Cubao. Naghanap. Nagtanong. Hanggang sa mismong si Sabrina ang nakasalubong niya. At pagtagpo ng dalawang babaeng iyon— magsisimula na ang bagyong kayang gumuho ng isang tahanang bagong tayong-tayo pa lang.