روايات وقصص ضمن Tagalog Kalibugan Stories

galit kong sabi bago muling uminom pero tinawanan niya lang ako't ininom rin ang kaniyang kape. "May speedboat ka pala rito! Kung alam ko lang edi sana tumakas na ako!" Napapalakpak pa ako habang nakatingin sa sasakyang pandagat. Nakaparada ito di kalayuan sa kubo at natatakpan ng isang tela na pinapatungan ng mga dahon ng saging, niyog at kung ano-ano pang dahon. Iyon daw ang sasakyan namin para makalipat ng isla. Inihanda niya iyon dahil balak niya talagang mamasyal kami.

Hinayaan ko muna siyang magsalita. "Napulot ko lang 'yan sila sa kagubatan, mga nasa 10 gulang sila ng makita ko sila sa kagubatan, madumi, mabaho, parang isang taong hindi inaruga ng magulang. Noong una ay natakot ako sa kanila dahil nga sa kagubatan ko sila na kita, kaya agam-agam ko ay mga engkanto sila." Aniya. "Pero kalaunan, sumuka ng dugo ang isa sa kambal, dahil sa awa ay dinala ko sila sa bahay, dinala ko rin ang isa sa kambal na si Azul sa ospital dahil nga sumuka siya ng dugo. Napag-alaman kong ilang araw na silang walang kain. Dahil sa awa na rin ay inampon ko na sila. Ako na rin ang nagpangalan sa kanila dahil hindi naman nila alam kung ano ang mga panagalan nila." Kwento niya .

Ang Huling Kwento ng Pag-ibig Ilang taon pa ang lumipas matapos na matapos ang paaralan at ospital ni Isabela. Ang nayon sa Bicol ay naging isang malaking bayan — may maraming paaralan, ospital, at negosyo. Ang mga tao ay masaya at may trabaho, at ang lahat ay nagtutulungan para gawin itong mas maayos.

Ang lahat ng mga mata ay nahulog sa Banal na Magsasaka sa isang iglap. Ang Banal na Magsasaka ay nag- isip sandali at sinabing dahan- dahan, "Noong bata pa ako, minsan akong nakakuha ng isang sinaunang aklat na may rekord tungkol sa Dugo na lumalamon sa Kaluluwa. Ang uod ay nagmula sa kapangyarihan ng masamang kaluluwa, at walang paraan. upang gamutin ito sa Mundo ng Tao."

"Paano ko gagawin iyon kung sa bawat buka ng bibig nila ay siya namang galit ang nararamdaman ko? Gusto ko silang pakinggan pero nananaig talaga ang galit ko. Magpapalamig muna ako. Ire-ready ko muna ang sarili ko bago sila haraping dalawa." "Ayokong kumampi sa isa sa inyo kase pareho ko kayong kaibigan, at pareho kayong may mali. Mali sila kase tinago nila sayo ang anak mo at mali ka din kase hindi mo man lang pinakinggan ang paliwanag nila. Pareho kayong maling tatlo pero sana ay maayos niyo ito. Kase Zaicy, sayang eh.. yung ilang taong pagkakaibigan ninyong tatlo. Sa aming tatlo na kaibigan mo ay silang dalawa ang mas nakilala at nakasama mo ng matagal. Kaya kapag ready kana, please kausa

" Mukhang na gets naman ng lalaki dahilan para pumayag ito.Habang nakain sila, hindi niya maiwasan tignan ito dahil napapangiti ito ng wala sa oras kahit hindi naman sila nag uusap. Napaisip na lamang siya kung para saan iyong ngiting iyon. Matapos silang kumain, nagulat siya ng nagiimpake ito.Kaya naman tinanong niya ang lalaki. "Were going to vacation. On baguio" sabi niya at ngumiti.

“Invisibility ang allure ko. Ano ang ibig mong sabihin sa ibang ikinikilos?” Tinignan nya ako sa mata , tila kinikilatis ako lalo at inoobserbahan ako. “Dati ay normal na refuge tree sila, steady lang. Pero nang napadpad ka dito ay bigla na lamang silang kumilos ng ganyan. Wala pa sa bayan ang nakapagpagalaw sa kanila ng ganito. Baka ikaw na ang sinasabi sa legend.” “Legend?”

Saglit siyang bumaling sa'kin saka binalik ang tingin sa langit. I frowned. "Wala ako sa mood para sa story mo." Kilala siya ng lahat bilang story-teller sa eskwelahan. Once na bubuka ang bibig ay hindi na hihinto. "Ay, bahala ka. Basta ako makukwento lang. Baka mamaya magtatampo ang kalawakan at mamalasin ka," aniya na napalabi. Pinagbigyan ko siya. "At ano'ng kwento naman iyan? Hindi ka talaga napapagod sa kwento mo."

Hyacinth A/N: Bicol Language used, Tagalog translation provided Argus and I took a chopper ride para makauwi sa kanilang probinsiya sa Albay. Fiesta daw doon sa Legazpi City at ang tawag daw doon ay ang Magayon Festival.

Ysla Ang biglang pagbuhos ng malamig na tubig sa aking katawan ay siyang tuluyang gumising sa aking diwa, tuluyang binanlian ng katotohanan. Parang agos ng tubig na bumaligtad sa ilog ang lahat ng kaganapan kagabi. Mga alaala na gusto kong ilibing sa pinakatagong bahagi ng aking isipan ngunit ngayo’y nagsisiksikan, nagpapakilala, pinipilit akong harapin ang bangungot ng nagdaang gabi.