Novel & Cerita Tagalog Kalibugan Stories

hindi makapaniwalang tanong niya. I smiled and slowly nodded. Umupo kami at nagkamustahan. Nalaman ko rin na sa Australia siya papunta. Ikinuwento ko na rin sa kanya kung paano nabuo ang kambal at kung bakit kami napunta ngayon dito.

Panay lang Ang kwento nito, hanggang sa mapunta Ang kwento nito sa una niyang amo. Kuripot daw Ang mga ito,kulang din sahod kada buwan at may pagka manyakis daw Ang amo nitong lalaki.Kaya ito umalis ng walang paalam.Kahit Ang buhay nila sa Cagayan ay nabanggit rin nito.Napag-alaman Kong Taga ilocos Pala Ang babae.Hindi Pala magkakalayo Kong saan ako lumaki at nagka-isip. Habang kumakain ako,abala rin ang babae Panay kwento ng nakakatawa sa buhay nito.Masayang kasama Pala Ang dalaga,kahit marami itong problema dinadaan sa biro.

natatawa kong sabi at ‘di pa rin nagpapaawat ang luha ko sa pagbagsak. “Carly, please ‘wag ka naman umiyak. Koreano lang ‘yon ako totoo. Totoong nagmamahal sa ‘yo. Hindi tulad no’ng koreanong iyon na hanggang telebisyon mo lang nakikita,” nakabusangot niyang sabi habang pinupunasan ang aking mga luha. Hindi ko alam kung tatawa ba ako o maiinis sa kan’ya. Para kaming ewan na matanda na may isip bata.

Bahagya siyang napaatras palayo rito at natutop ang bibig sa pagkabigla. Bagama't madalas silang magtalo ni Hera noong mga bata pa ay masasabi niya pa rin na naging malapit silang magkaibigan. Lumayo lamang ang loob nito sa kaniya nang nawala si Calista.

Natagalan ako sa pagligo. Habang nakikinig sa alon ay bigla kong naalala si Mama. She loves the sound from the shore. I know, she used to tell me that. Sa tuwing nag-uusap kami ay hindi pwedeng walang kwento tungkol sa dagat. “Mama...” I whispered. “Kumusta ka na po?” I hope you're well...

Pinaupo nila ako sa gilid ng kama at sila naman ay umupo rin sa kama, nakaupo sila sa harapan ko ngayon. "Oum, anong klaseng kwento ba ang gusto ninyo?" Takang tanong ko. "Kahit ano po hehe!" Bakas sa mukha nilang excited sila ah. "Hmm, english story ba gusto ninyo?" Tanong ko at tumango-tango lang sila. "Okay, ang title nito ay Prince Ariel."

Unti-unti, na-realize kong maling nagpaliwanag pa ako. "Bakit mo po sinuntok?" tanong ng isa pang reporter. "Ibig sabihin, totoong muntik ka nang makapatay?" Napalunok ako. Parang tinahi ang bibig ko dahil ayaw na nitong bumuka pa. Ang hirap mag-explain sa mga tao na ang gusto lang mangyari ay bumagsak ka. Dahil kahit ano'ng sabihin mo, papaikot-ikutin lang nila ang kuwento hanggang sa lumabas na ikaw pa rin ang mali.

Naamoy niyang bagong paligo ito, mukhang kanina pa ito nakauwi at hindi lang niya naramdaman dahil sa sobrang pagod. "Ipaghahanda kita ng food love," wika pa ni Calley sa asawa at saka nagtangkang bumangon subalit nagulat siya ng pigilan siya ng asawa saka mahigpit siyang niyakap sa baywang. Wala namang nagawa si Calley kundi muling mapahiga at yumapos sa leeg ng asawa.

"Natural nagulat ako Gen. Baka mamaya tiyanak pala yan at mangagat." "Walang tiyanak rito. Walang aswang. Halimaw meron." Sagot nito. "Alam mo nakakapagtataka lang na alam niyo yung mga folk tales. Alam niyo ba ang gamit niyong salita eh tagalog? Di ba pwede naman korean, japanese, russian, italian... Bakit filipino at english?" Nagtatakang tanong ko. Syempre pilipino ako, ngayon lang ako nagkataong magtanong rito.

Bulong ng isa na hindi naman nakaligtas sa pandinig ng lalake. “Well, Mr. Santos far as I know ay hindi blind date series ang pinuntahan natin para mamili ako ng isa sa kanila para dalhin sa isang dinner, and if you heard the gossip about me yet you don’t know the whole story behind it… Better not telling it to anyone.” He said seriously.