Tagalog Ng Introvert Novels & Stories

Hindi lang kasi simpleng away o samaan ng loob ang mayroon sa amin na gaya ng iniisip niya. “I’m sorry… kasalanan ko. Mali naman talaga na hindi ko ipinaalam sa `yo kung ano talagang klaseng pill ang ibinigay ko sa `yo. Alam ko kasi kung gaano ka ka-prudish at gusto ko lang naman talagang makatulong. But instead of helping, I think I just put you into a big trouble. Sorry talaga, girl. Alam kong hindi maaayos ng ‘sorry’ ko ang lahat. Pero puwede kitang damayan sa lahat ng pinagdadaanan mo ngayon. Umiyak ka lang kung kailangan. Baka makatulong maski paano.”

biglang reklamo ni Cyprus. "Yeah, I want to meet friends and be like the other children," bulong ni Calvin. Napahinga siya nang malalim. Nakagat niya ang labi sa nararamdamang konsensya. Imbis nga naman na nakikipaglaro ang mga ito sa ibang bata ay nakakulong ang mga ito sa condo. Noon pa naman niya napagdesisyonan na pag-aaralin ang mga ito.

“Sumabog ang kotse kaya wala tayong naisalbang kahit anong dala nating gamit. Bibili na lang tayo ng bago para may pantawag ka sa akin kapag may kailangan ka.” “Bukod sa mga magulang ko, may mga kaibigan o iba pa ba akong kamag-anak? Pansin ko na wala masyadong dumadalaw s akin.” “Meron kang friends pero konti lang. You’re an introvert. You love to be alone,” sagot nito. Pansamantala siyang natahimik. Hinawakan niya ang kamay ng asawa. “May kasalanan ba ako sa’yo bago ang aksidente?”

Ilan lang iyan sa mga naririnig ko sa mga taong nadadaanan namin. Ginagap ni Carlo ang aking kamay. "Huwag mo na lang pansinin Sab. Kung may nakakakilala man sa sarili mo, ikaw iyon. Hindi ka dapat maging apektado dahil alam natin ang totoo." wika ni Carlo na pilit pinapagaan ang aking loob.

Sinalubong ako ng isang babae. ."I'm sorry! The elevator—" "I don't accept excuses." Napatingin ako sa lalaking nakatalikod. "I'm explaining." "Did I ask?" Saad nito nang hindi humaharap. “Don’t judge someone without knowing their reasons or explanation.” Matapang na sambit ko. “Who are you to say that to me?” “I spoke from the perspective of an applicant.” Giit ko. Unti unti itong humarap sa akin at nakita ko ang masamang tingin nito.

DarcyKim: [Bakit hindi nagsasalita si Alana? yesyo: [Lagi naman siyang introverted. Alam niyo naman na ayaw niyang magsalita noong nasa school siya. Hayaan niyo na lang siya.] Ayaw mapahiya ni yesyo, kaya nagpadala ng message si Alana sa group. Alana: [Hello po sa lahat] Pagka-appear pa lang ni Alana, lalong naging masigla ang group. Liana: [Oh, lumabas na rin sa wakas ang school beauty]

sabi niya sabay tawa at nagpatuloy naman sa pagsasalita, "Kaya siya open kasi may mga pagkakatao mo na alam mo na alam ko rin. Gaya nito, alam ko na Captain ka ng basketball team, alam mo rin na Captain ka ng basketball team. Gets mo?" Tumango naman ako sa kanya at nagpapatuloy na naman siya sa pagke-kwento, "Tapos ang pangalawa naman ay tinawag na hidden or close. Kaya siya tinawag na hidden is because may mga pagkakatao mo na alam mo pero hindi ko alam kung ano 'yun. Ang pangatlo naman ay ang Blind Area —" "Grabe 'no? Ang bintana, blind na pala ngayon?"

ani ni Adora. Adora is a half filipino kaya medyo marunong itong magsalita ng tagalog. Once in a blue moon lang nga lang mag-tagalog. Lumapit na ako sa kanila at kaagad na nilang ginawa ang dapat nilang gawin. While Eric is at the corner and busy accepting calls. Hindi na big deal sa kanya ang mang-turn down ng offer na sa tingin niya ay nakapa-waste of time lang.

Kalahating oras lang rin naman ang itinagal ng meeting nila dahil ipinaliwanag lang naman ng binata sa kanila na may bagong silang client. "Ay nako. Ang dungis muna." Saad niya at saka pinunasan ang bibig ni Carlo ng makitang nagkalat sa gilid ng bibig nito ang mga icing at tsokolate. Bumungisngis lamang ito sakanya. Napatawa naman siya ng makita niyang puno ng chocolate cake ang ngipin nito. "Tama na iyan. Inom ka na ng water. Masyado ng matamis ang nakakain mo." Abot niya dito na agad naman itong ininom.

Ganito yata talaga ang mga introvert. Sa isang iglap tumulo ang luha mula sa mata ko. Sobrang daming nangyari sa araw na ito. Halo-halong emosyon ang naramdaman ko. Simula sa verbal harassment mula sa mga kaklase ko, papunta sa biglaang date namin ni Yves, at ngayon naman narito ako sa kalsada, nilalamig dahil sa damit na suot ko. Sana may maligaw na taxi.