Tagalog Ng Introvert Novels & Stories

tuwang-tuwang hayag no’ng dalaga. Iyong ate niya ay mukhang kaedaran lang din ni Lucho. May iba pa siyang kasama pero napapansin kong karamihan sa kanila ay mga lalaki. I cleared my throat. I don’t like this. Introverted akong tao at sa mga kakilala at kaibigan ko lang ako pumapalagay. Being surrounded by strangers made me feel somewhat uncomfortable. “Okay lang po kayo?” tanong noong dalagang nagdala sa akin.

Bakit ba napakabulgar magsalita ng babaeng 'to? “Uy! Namula ang bruha, nakarami kayo 'no? Hanggang umaga ba?” pang-iinis naman sa 'kin ni Kit. Kinagat ko ang pang-ibaba kong labi at nginisihan lang sina Yannie at Kit. Napansin kong wala ang intern kaya agad kong tinanong sina Kit. “Tapos na 'yung intern natin?” “Nope. May inaasikaso lang daw silang requirement sa school.”

aniya saka muling naglakad. Humugot ako nang malalim na hininga at pilit na kinalma ang aking sarili. Isa si Kyla sa mga anak na babae ng Vice Mayor dito sa San Lorenzo. Nagkakilala kaming dalawa nito noong unang taon namin sa high school. Malaki man ang pagkakaiba namin, pero naging mabuti naman kaming magkaibigan. Kung ako ay introvert,siya naman ang extrovert. Mahilig itong makipag-usap sa kung kani-kanino. Maingay rin ito sa klase kaya laging napapagalitan ng aming mga guro. At higit sa lahat, hindi ito ganoon kagaling sa pag-aaral. Pero kahit paano ay pumapasa naman.

"Ito ay walang galang." * Pumasok sina Fred at Amelia sa restaurant at umupo sa table na nasa gitna. "Ano sa tingin mo?" Tanong ni Fred, at tumawa siya. “Ang ganda talaga ng lugar na ito. Hindi ko pa napupuntahan ang napakaraming lugar, alam mo ba. Palagi akong introvert. Salamat sa pagdala sa akin dito." “Hindi, salamat sa pagpunta mo dito sa akin. Order na tayo, okay?"

He can be nice but he can be nasty too lalo na kapag walang modo din ang kan'yang kaharap. "Pumasok ka na sa loob," pukaw n'ya sa babae na nakatulala at parang ang lalim ng iniisip. Baka si Khairo ang laman ng isip nito at bago pa s'ya makapagsalita na naman ng hindi kaaya-aya dahil sa pagseselos n'ya ay inutosan n'ya na itong pumasok sa loob.

"Kaibigan nga po wala ako, kaaway pa kaya." Kumunot naman ang noo ng mag-asawa. "She's nice to everyone, pero hindi siya gaya ng iba na hilig makipag close. In short, lumalayo siya sa mga tao, introvert ang asawa ko." Introvert nga, yes, iyon ang right term. "Aalamin ko kung sino ang nasa likod nito." I felt guilty. Kasi hindi ko masabi sa kanila ang totoo. Gusto ko mang sabihin, pero natatakot ako na baka isipin lang nila na sinisiraan ko si Anthony. Natatakot ako na baka baligtarin ako.

Hindi kakayanin ng konsensiya ko na may madamay na inosenteng mga bata. Sapat na saakin ang makalt*kan lang sila ng isa bilang kabayaran sa ginawa nila saakin. *** Day off ko ngayon kaya naisip kong gumala muna sa Mall. Aayain ko sana mamasyal si Shane kaya lang busy daw sya ngayon. Real estate broker kasi sya kaya ako na lang mag isa ngayon ang gumagala sa Mall. Isa akong introvert. Konti lang ang sets of friends ko. Tanging si Shane na nga lang ang may communication saakin. Yung iba kasi ay nasa ibang bansa na nag wowork.

Yakap yakap ang aking mga braso ay tahimik kong pinagmasdan ang paligid. Maingay. Yan ang napansin ko. Kung sabagay maingay naman talaga sa Tondo. Kahit anong oras walang humpay ang ingay dito. As an introvert person— char! Oh sige half introvert and half extrovert di naman nila nabubulabog ang buhay ko. Pwera nalang may bibisita sa bahay namin which is our friends ni kambal. Sa sobrang kapal ng mukha doon pa talaga kakain at matulog. Ayos lang sana kung malaki ang inuupahan namin at may pandagdag sila sa upa. Susmiyo kahit piso wala talaga. Mayayaman pa naman pero buraot.

Walang ‘I think I saw you somewhere before? Wala as in Zero, hindi ko alam kung mas mabuti ba iyon na ganon or hindi, parang normal lang kasi ang lahat sa kaniya tapos ako ay kanina pa malalim ang iniisip, sana ay nakakasagot pa ako ng maayos sa interview. Sa wakas ay gumalaw na siya, narinig ko ang mahinang pag-click ng ballpen na ginawa niya.

“Ano?” “I wanted to know you.” Ngumiti ito ngunit hindi niya nagustuhan ang klase ng ngiti nito. “It’s pretty obvious to me that Venice is the ‘boring’ type of a person. Introvert, they call it. And you… you’re fierce… with a sharp tongue.” “Why do you want to know me?” Kumunot ang kanyang noo. “I still look like her. Pangalan lang namin ang magkaiba pero pareho kami.”