Tagalog Ng Introvert Novels & Stories

Halatang walang maisasago- "I would've gladly killed myself if nature is going to be sold to us." Napakurap ako sa sagot niya. Hindi ko alam kung dahil sa sinabi niya tungkol sa nature o sa sarili niya. Minsan talaga nakakatakot kausap ang mga introvert ano, kakaiba ang umikot sa kanilang mga utak. May murder doon, may suicide dito. Meron ding bad genius pero mad depressed. Sila yung perfect paradigm ng sobra kung mabiyayaan. Sobra sa talino pero sobra din ang sakit, malay ko lang sa isang 'to, para wala naman akong nakikita na talento.Pero dahil sa pagkabigla, wala na akong nasabi kundi ang mapatango at magdrive ulit ng pahinto-hinto sa kung saan ang ituturo niya.

Tahimik siyang tipo ng tao, ngunit kapag nakilala mo, hindi mo aakalain na marami rin pala siyang kayang ikwento. “Hindi ko talaga akalaing ganito ka pala ka-kuwela,” sabi ko habang pinupunasan ang labi ko gamit ang panyo. “Mukha ka kasijg introvert, akala ko hindi ka pala kwento.” Napatawa siya. “Depende siguro sa kausap,” sabi niya sabay ngiti. “Ikaw kasi, parang... madaling makagaan ng loob.”

Kinakabahan ako sa isasagot niya, hindi ko alam kung bakit. "Ay, ando'n sa likod. May inaasikaso. Kagagaling lang kase ni Tito Bert na kumuha ng mga kahoy kahoy." Tumango ako sakaniya. Tatalikod na sana ako at pumunta sa likod ng karinderya pero nagsalita ulit siya. "Teka, 'neng. Paano mo nakilala si Tita Melinda? Ngayon ko lang nakita mukha mo rito." Kita ko ang pagtataka niya. The two men glance at us but immediately go to work dahil marami ang tao ngayon. How should I say it? How should I label myself to introduce myself? Inalagaan ako ni Aling Melinda? Kaibigan? Inaanak? I don't know. Maybe I need really to think this through before going here.

Magkakamukha man ang tatlong kambal ngunit iba-iba naman ang personalidad ng bawat isa sa mga ito. Si Ahmed ay tahimik na bata lamang. Mas ginugusto lang nitong magkulong sa loob ng kwarto at doon ay maglaro o 'di kaya'y magbasa ng libro. Masyado itong introvert na malayo sa personalidad nang sumunod dito na si Ahnwar.

Mula sa distansyang ‘yon, may kakaibang sinseridad sa mata niya—malambot, kumikislap. “Alyssa,” mahinahon niyang sabi, “hindi ko alam kung sino ang nagsabi sa’yo ng ganyan kaya pakiramdam mo dull ka o boring. Pero para sa’kin, iba-iba ang personality ng tao. May extrovert, may introvert. Walang mataas o mababang uri ng pagkatao.” “Ganun ba talaga?” bulong ni Alyssa, mahina at parang hindi sigurado.

[Amoy rich daddy~] “Kaya nga e.” Mia stood again to get some water. “Saglit lang, kuha muna ako tubig. Nauubos na energy ko kakadaldal sa inyo.” As an introvert, this was not her expertise. Hindi niya nga na-consider dati na magganito. It was really an impulsive decision. Habang wala siya ay nagbalikan na naman ang mga nangmamanyak na comment, pero ang iba, mabuti ay galing sa kapwa niya babae.

Naka-ngiti siya sa akin, 'yung tipong palakaibigan agad ang dating. "Hi! I'm Joaquin. Co-intern mo rito sa Vanguard," pagpapakilala niya sabay abot ng kamay. "Kanina pa kita gustong i-welcome kaya lang baka masungitan mo ako sa sobrang seryoso mo riyan sa module mo. Nga pala, ang ganda mo.”

Hays! Nabalot ng kadiliman ang paligid ko. Nahulog na nga ako sa pagkatulog ko at nakaidlip. Di ko na nasundan ang mga pangyayari. Basta maaga akong nagising at tumulong sa ibang kasambahay na kasama ko. Ang iba ay dati ng nagtatrabaho dito, ang iba naman ay bago pa lang gaya ko. Nakakalungkot dahil wala pa akong ka-close, wala si Jane, di siya natanggap. Nahihiya naman akong makipagkilala, basta ayokong ako mismo ang gagawa ng hakbang. Introvert lang, ganon.

Sa tuwing naguguluhan ako o hindi ko maipaliwanag ang nararamdaman ko ay umiinom ako. May nobya na siguro ang taong iyon at simula ngayon ay hindi na ako lalapit pa sa kaniya. Lumalakas ang kabog ng dibdib ko at sa bawat pagkabog ay lalo lamang akong ginaganahan na uminom. Tutal narito naman ako sa Office ko sa Gallery at walang mang-iistorbo sa akin. Matapos kong inumin ang isang bote ay nakaramdam na ako ng pagkahilo kaya tinungo ko ang pinto ng gallery para isara na. Hindi ko na mai-e-entertain ang sinumang bibisita sa Gallery. Ngunit nagulat ako sa taong nasa tapat ng pinto. Si Drake. Saglit kaming nagkatinginan at sinamaan ko siya ng tingin. Ano na namang ginagawa niya dito? Muli kong b

Hindi ko masabing nasayang lang ang oras ko sa pagpunta rito kaya hindi na lang ako sumagot. Hindi pa buo ang mga impormasyon na nakuha ko tungkol sa mga Nayagi pero gusto ko na talagang umalis doon. Pakiramdam ko kasi ay nauubos ang lakas ko kahit ilang minuto pa lang ako na nakikipag-usap sa mga tao. Cons of being an introvert. Pag-uwi ko ng bahay ay naabutan ko si Mama na umiinom ng wine sa living room. Nang makita niya ako ay tumawa siya nang sarkastiko.