Novel & Cerita Tagalog Sermon About Commitment

komento ng Hari nang tuluyan na akong makapasok sa loob ng kanyang karwahe. Hindi ko pinansin ang sermon niya. Tinaasan ko siya ng kilay at tinapatan ang seryoso at walang ekspresyon niyang mga mata. "Hindi mo naman kailangang mangamba na hindi tayo matuloy sa paglisan natin dito." Pinagkrus ko ang aking dalawang braso. "Ang mahalaga naman ay makakaalis na tayo, Kamahalan." Mas lalo lang kumunot ang noo niya at tiningnan pa ako ng masama.

sagot ni Travis at nagpatuloy na kami sa paglalakad papunta sa pari. Nakangiti kaming lahat sa seremonya. Hindi ko maipaliwana ang sayang nararamdaman ko ngayon. May halo mang takot ang nararamdaman ko ngayon, pero siguro ay dahil lang ito sa kaba na baka ay may mangyaring masama. "In the name of the Holy Spirit, I now solemnly declare you husband and wife. Let no one put asunder those that have been joined together today in the presence of almighty God. You may now kiss the bride."

I*****k nila sa bituka nila si Ryker! Ininda ko ang mga sermon ni mama. “Where's your shame? Bakit kailangan mo pang tawagan ang lalaking yon na alam mo namang may nalalapit na engagement!” galit na galit na sabi niya. “Nakakahiya ka, Serenity. Hindi kita tinuruan ng ganyan!” After ng sermon niya, inutusan niya ang isang kasambahay namin na ipag-impake ako. Dahil sa kahihiyan niya sa akin, gusto niyang umalis ako ng Pilipinas.

pagkatapos namin kumain. Nang mapagod si Abe ay nakatulog ito sa may kandungan ni Mary Joy. Alam mo beshe nakakaingit ka Kasi may Abe kana nakasama mo sa buhay. Mayroon ka nang makakakulitan at may pinaglalaanan ka na sa buhay mo. Kasi beshe bakit Kasi Hindi mo na yayain si Joel na magpakasal. Hindi Kasi namin alam beshe Kong handa na kami sa responsibility.

sagot ko sa kanya. Tinaasan naman niya ako ng kilay " Aba't ako pa talaga maglalabas niyan? Ikaw kaya gumawa! Nagluto ka lang na pagod kana? Jusko Eneng mag-isip ka Hindi lang ikaw pagod dito!" Sermon niyang Sabi sa akin, "Tama si Loyser , Lahat kami nagtatrabaho dito kaya wag kang ano diyan!" Sangayon ng ibang katulong doon sa babaeng tinawag nilang Loyser.

"H'wag mo akong pigilan dahil wala kang alam sa mga pinagdaanan ko at problemang meron ako!" "Miss, kung tungkol 'yan sa batang dinadala mo. Tigilan mo ang plano mo at hayaan na mabuhay ang bata. Walang kasalanan ang bata!" sigaw pa niya kaya napabitaw ako sa salamin. Hinabol niya ang hininga niya at halatang kinakabahan. "Ang bata ay isang magandang regalo na matatanggap ng isang babae. Hindi po ba kayo nagtataka na buhay parin ang sanggol kahit na muntik na kayong mamatay. Pinipilit ng bata kumapit pero susukuan mo? Anong klaseng pag-iisip 'yan?" Sa narinig kong sermon, mas nagising ako sa katotohanan.

Assuming ako pero mukhang mas assuming siya 'no? Honestly, gusto ko siyang iumpog sa pader para malaman niya na hindi lang biro ang pinagsasabi niya eh. For heaven's sake. He's talking about commitment pero parang ang babaw lang ng pagkakasabi niya no'n eh. Hello? Hindi ito Babana Sundae o kaya Sunday Pinasaya na katuwaan lang, walang personalan. Hindi ko yata kinaya ang lakas ng loob niya eh.

Hindi mawawala ang sermon at pangaral nito sa kan'ya lalo na sa mga material na bagay. "Hmmmm! No choice, nabili ko na eh," rason n'ya na mas lalong ikinasama ng tingin nito sa kan'ya na sinuklian n'ya lang ng isang kindat at ninakawan ito ng isang halik sa labi. "Huwag ka ng magalit sweetheart, promise last na to," alo n'ya sa kasintahan. "Promise yan?" paniguradong tanong nito sa kan'ya.

ungot ko dito at agad na nagtalukbong nang kumot bago bumalik sa pagtulog "Bunso hindi naman pwede yan, kailangan mong kumain dahil hindi mo lang katawan yan, may buhay din na nasa sinapupunan mo na kailangan ding kumain dahil kung hindi siya ang mas maghihirap habang pinababayaan mo ang sarili mo" sermon nito sa akin kaya napilitan akong bumangon