Tagalog Sermon About Commitment Novels & Stories

"To make your relationship work will take love. This is the core of your marriage and why you are here today. It will take trust, to know, that in your hearts, you truly want what is best for each other, And It will take dedication, to stay open to one another – and to learn and grow together, It will take faith, to go forward together, without knowing exactly what the future brings. And it will take commitment, to hold true to the journey you both have pledged to today. By the power vested in me I now pronounce you... Husband and Wife... "You may kiss your wife now. Pagkarinig ko sa sinabi ng priest agad kong hinawakan ang baba niya at hinalikan ito sa labi ng ilang minuto na parang walang

Isang pari naman ang nasa harapan ng mga ito at hawak ang isang bible. Pagkatapos ng maikling sermon ay ang pagbitaw ng pangako sa isa't-isa. Red kneeled in front of Serenity. Hinawakan niya ang manipis na kamay nito at hinagod, pagkatapos ay tumingala siya rito at tinitigan ng mataman ito sa mukha. “Serenity, I promised you seventeen years ago that I would always love you, that no matter what happens I will always stick with you, even in times of trouble. Because loving you is a promise to myself and a choice I made.”

Ilham held her hands, his palms warm against hers, his touch reassuring. The priest continued, "Marriage is a sacred institution, not to be entered into lightly but reverently, passionately, and with a deep sense of commitment." Sabay silang tumango at ngumiti ni Ilham kahit na puno ng mga luha ang kanilang mga mata.

Parang sinasabi ng hawak niyang iyon na nasa tamang lugar ako, sa tabi niya. Ang sermon ay payapa, puno ng mga salita tungkol sa pagmamahal, pagtitiwala, at sakripisyo. Paminsan-minsan, tinitingnan ko si Ethan, at hindi ko mapigilang mapangiti. Ang lalaking ito ang magiging kasama ko habang-buhay.

Walang pag-aalinlangan at hindi man lang kumurap! Seryoso nga siya. "Through poor and pain?" "Yes." "Bad or good?" "Yes." "In front of everyone and the heavenly father, do you swear that whatever will come to your relationship ay hindi mo susukuan at hindi bibitawan ang kamay ng babaeng mapapangasawa mo?" nagpatuloy ang seremonya, hindi ko alam kung ano ang trip ni Judge, kasi di'ba... sabi niya any last words daw namin?

Habang binabanggit ng pari ang mga salita tungkol sa pagmamahal at commitment, Hindi ko maiwasang balikan sa isip ko ang lahat ng pinagdaanan namin ni Sire; ang lahat ng ups and downs, ang mga panahong halos sumuko na ako, at ang mga pagkakataong pilit kaming pinaghihiwalay ng ibang tao. At ngayon, narito na kami, nakatayo sa harap ng Diyos, habang pinagmamasdan ng kalangitan, ng mga bituin, at ng buwan ang aming mga panata. Handa naming ipangako ang lahat sa isa’t isa—na magsasama kami sa hirap man o ginhawa, sa bawat unos man o tagumpay. At nang oras na ng vows, ako muna ang pinagsalita. Medyo nanginginig ang kamay ko, pero hindi ko inalis ang tingin ko sa kanya.

Literal na sarili lang namin ang dala-dala namin. “Marriage is a profound commitment, one that transcends fleeting emotions, circumstances, and moods. Its success is rooted in the unwavering loyalty and devotion of two individuals, bound together by the vows they exchanged on their wedding day. As you embark on this journey together, remember that your union is a beautiful fusion of two unique and extraordinary individuals. Acknowledge and cherish each other's distinctness, respect each other's thoughts and ideas, and strive to live each day with intention, gratitude, and love, that you may share it, forever.” nakikinig lang kami ni Stefan. Tinitingnan ko siya at masasabi kong san maging tah

sermon nito sa akin hindi ininda ang nakabukas na mga butones nito at lantad ang mamasel nitong tiyan. Napakayuko ako sabay lunok. Eto na nga ang sinabi ko. Isang katutak na sermon ang aabutin ko. "I-i am sorry I ate my l-lunch at hindi ko napansin ang oras," pagdadahilan ko na nanatiling nakayuko. "Is that it? I don't believe it, don't use the working hours for some useless thing I pay you to work!" nakatagis ang tingin nitong pinukol sa akin.

Wala akong nararamdaman kundi ang kagustuhang matapos na agad ang lahat ng ito. “Narito tayo ngayon upang ipag-isa sa banal na matrimonyo sina Larkin at Khaliyah…” Hindi ko na inintindi ang sermon ng pastor. Sa totoo lang, parang lumulutang ako. Ramdam ko lang ang bigat ng sitwasyon, pero hindi ko hinayaang lumabas sa mukha ko. Hanggang sa dumating ang bahagi kung saan kailangan na naming magsabi ng I do.

ngusong sabi ko at nag-iwas ng tingin. “Wala pang tayo, okay?” Ouch naman! “Okay…” Pag-tango ko. “At saka ayokong gumawa ng kasalanan. Lalaki ako, baka mapatulan kita sa ginagawa mo. Hangga’t kaya kong mapigilan ang temptation kasama ka, gagawin ko. Malaki ang respeto ko sa mga babae, siyempre lalo na sa ‘yo, ayaw kitang galawin, bata ka pa, marami ka pang magagawa at alam kong may pangarap ka pa. Ayokong sirain lang ‘yon. Huwag mo ng ulitin ‘yon dahil hindi maganda sa mata ng iba!” Sermon niya na mas lalong nagpababa ng nguso ko.