Tagalog Sermon About Commitment Novels & Stories

Wala pa kaming isang linggo dito, ang bait ko na. Ayokong pakinggan ang mga sermon nila. Mabibingi lang ako sa mga sermon nila na paulit-ulit na lang. Kasalanan ‘to ni Aragon, e! Siya dapat ang nasesermunan, hindi ako! Pabibo kasi ang lalaking ‘yon!

panimula niya. Teka, wala naman akong sinabing magkwento siya ah? Ano? Share niya lang? "Aminado ako sa sarili ko na hindi ako nagseseryoso sa babae. Alam mo kung bakit?" aniya and finally, hinarap niya na din ako. "Kasi takot ako mag commit. Alam mo yung feeling na hindi pa ko handang pumasok sa isang seryosong relasyon? Yung feeling na parang ang bata ko pa para ma engage sa ganyang sitwasyon. Kaya ako sinabi ko sa sarili ko na enjoyin ko muna yung gantong buhay habang bata pa ko kasi alam kong mamimiss ko yung ganto kapag dumating na yung oras na kailangan ko ng maging seryoso.. Kailangan ko ng maging responsable bilang isang tao at bilang isang lalaki.

Nagpatuloy lang ang pari na magsalita habang kami ay nakatuon lamang sa kanila at kumukuha rin ng larawan gamit pa ang cell phone ng asawa ko. “I, Sergio Arganza, promise to cherish you always, to honor and love you... in sickness and in health, in poverty and wealth... and to be true to you in all things...” wika ni Sergio nang puno ng emosyon. But Sergio stopped for a while. He swallowed hard after saying the last line. “Till death do us part.” Masayang reaksyon ng mga taong nasa loob ng simbahan. Kahit si Winston na nasa likuran namin ay mahinang nangantiyaw na naman.

She was the only person who knew about my plans. That was why I trusted her more than anyone. She raised her pinky finger in front of me. "That's a promise?" "Pinky promise!" She held her hand there patiently, waiting for me. I stared at her small pinky before slowly hooking mine around it. "Make it a commitment," I said as I looked into her hazel eyes. "Commitment? Ano 'yun?" "A commitment. Parang matatag na dedikasyon o pangako na dapat mong tuparin."

presenta ng binata. "Kaya ko nga, and please lang love ha, ngayong magkasama na tayo, huwag kang tatamad-tamad magluto, dahil I don't like eating outside food," nakapamewang na sermon n'ya sa lalaki. Napangiti naman ito at tumango.

Lee Chan. Pagkatapos uwian na. Kasama ang sampung million ko! Witwiw. Akin ka bebe ko! “And it will take commitment, to hold true to the journey you both have pledged to today.” Father… Napabuntong hininga ako. Kung tunay ata tong kasalan na ito sobra akong maiiyak. Ganto pala ang sinasabi ng mga pari. Commitment. Malakas ang salitang yan. Nakakakonsensya no Jeff?

Parang chine-check kung ready ba talaga kami, hindi lang sa pirma, kundi sa responsibilidad. Pagkatingin niya sa’kin, saglit siyang tumigil. Hindi ko alam kung imagination ko lang, pero parang may approval sa mga mata niya. “Remember,” sabi niya sa wakas, seryoso ang boses. “Hindi lang ito tungkol sa pera. Hindi lang ito tungkol sa fame. This is about commitment.” Tumango ako. Commitment. Hindi lang sa team. Hindi lang sa sponsor.

At iukol ang susunod na bahagi ng sermon sa pag-aanyaya sa madla na umawit ng patungkol sa kadakilaan ni San Diego de Alcala at manalangin ng isang "Aba Ginoong Maria." Ang unang bahagi ng sermon maingat na pinaghahandaan ni Padre Ignacio dahil ito ay sa Kastila niya binigkas ngunit ang huling bahagi ay hindi na niya pinaghandaan sapagkat bibigkasin niya ito sa Tagalog. Dahil ang tingin ni Padre Ignacio sa mga taga San Lorenzo ay tanga at walang kamalay-malay sa sining ng pagbigkas.

nagkatinginan kami at mas lalong humigpit ang hawak ko sa kamay niya. Mataman kaming lahat na nakikinig sa mga sinasabi ni Father. Sa sermon, sa pangaral at sa mga dapat namin matutunan bilang mag-asawa. "Hydra Katelyn, mahal ko, salamat..." tumigil siya at lumunok bago magpatuloy. "Alam ko na puro sakit nalang halos ang ibinigay ko sa'yo noon and instead of making you happy, ako pa yung nagiging rason kung bakit ka nasasaktan."

Gusto niya talagang makita o makausap ang mga anak niya, kahit na sandali lang. Mabilis na nagsilapitan ang dalawa pa at inalalayan siya. “Kath ano ka ba naman. Huwag mong pwersahin ang sarili mo. Hindi ka ba nakakaintindi? Kailangan mong magpahinga.” sermon sa kaniya ng kanyang in ngunit hindi niya ito pinansin.