Novel & Cerita Tagalog Sermon About Commitment

Kung sinagot ko pa iyon ay baka wala na akong natutuluyan at trabaho. Grabe 'yung sermon niya. Halos umagahin na kami dahil doon pero worth it din naman dahil ilang araw lang ay may binigay siya sa akin na card. Aniya ay gamitin ko para rito sa bahay at hindi sa personal na kagustuhan. "Mas mahirap mag-jeep sa lagay mo na maraming dala mamaya," aniya at nauuna na lumabas sa pinto.

“Kung mahal, eh di mahal. Wag mong itanggi sa sarili mo para alam mo kung paano siya haharapin. Kaya ka nahihirapan dahil binabalewala mo ang totoo kaya ayan hindi mo alam paano dedepensahan yang sarili mo. Kita mo na kung anong nangyari, panay ang sabi mo na nakamove on ka na kahit alam mo sa sarili mo na hindi pa. Hindi mo naman kailangang aminin sa kanya…, aminin mo sa sarili mo.” Natahimik ako sa sinabi ni kuya. Tama siya, laging kong dene-deny ang totoong nararamdaman ko. Hindi pa ako nakakamove on, masakit pa sa akin ang nangyari at higit sa lahat ay mahal ko pa rin siya. Kailangang aminin ko sa sarili ang mga ito, para alam ko kung saan ako magsisimula.

Napasampal ako agad sa bibig ko. “Tsk! Zai! Magising ka sa katotohanan! Hindi ka pwedeng mahulog nang ganito kaaga! Kailangan mong maging matatag! Alalahanin mo, hindi mo pa alam kung seryoso ba talaga siya!” Sermon ko sa sarili habang tinatampal-tampal ang labi ko. “Kailangan ko nang makaalis, gutom na ako.” Mahinahon kong hinawakan ang braso niya para alisin sa bewang ko.

“Hindi ko gustong nag-aaway kami kaya lang . . .” “Kaya lang hindi ka sanay na nanunuyo? Na nauunang magbababa ang pride kahit alam mong ikaw naman ang may mali?” Umiling si Jacob. “Alam mong mali iyan. Kung mahal mo talaga ang asawa mo, gagawin mo ang lahat para sa kaniya. Handa kang magpakababa. Admit your mistakes. Hindi naman mahirap magsabi ng sorry,” sermon nito.

Kay umalis na Lang ako at sinarado Ang pintuan. Sa paglabas ko ay Nakita ko si Aloha papalapit sa akin. Nakita ko pa itong nagpapacute sa akin. Hi.... Honey...Saad sa akin ni Aloha. Pwede bang samahan mo akong magsimba bukas dahil Wala Kasi akong kasama eh di ba lagi Naman Tayong nagsisimba paglinggo.sabi nito sa akin. Noong Kasi sumasabay siya sa akin magsimba Kasi Tuwing linggo nagsisimba Kasi ako Kaya sinasabay ko na ito.

Himutok ko pa sa aking sarili. "Pumasok ka na dito. Anong oras na, magluluto pa tayo. Kakapusin na tayo nito sa oras." sermon niya pa sa akin na para bang ako ang may kasalanan. Malalaking hakbang na pumasok ako agad sa loob ng SM habang binubungangaan siya. Pinagtitinginan pa ako ng mga nakakasalubong ko pero hindi ko sila pinansin. Inis na inis akong deri-deritso lang ang lakad.

Nakatungo lamang siya habang panay pagtulo ng luha niya. Bumuntong-hininga si Akihiro habang pinagmamasdan ang umiiyak na babae. Bahagya rin siyang nakaramdam ng guilt dahil sa pagsesermon dito. "'Di naman tungkol d'on ang ikinagagalit ko, Kiah. Ang sa'kin lang, responsibilidad na kita ngayon. Kaya 'pag may nangyari sa 'yong masama, sagutin kita. Ang gusto ko lang naman, magsabi ka kapag may problema. Pa'no pala kung na-late ako ng uwi? E 'di baka patay ka na ngayon," himig nagpapaunawa niyang turan sa babae.

". . . se temtasyon at pagsusugal." Randam ko ang sakit sa kaniyang pagngiti. I am sensetive with this kind of conversation. If only every man had this perception, families will be strong and intact. If only every woman project the same intensity of love, then there will be no room for partation and brokeness. 'I love you' should be a commitment rather than an expression of romantic feeling. Commitment na hindi lang ang isa't-isa ang mamahalin kung hindi ang magiging bunga rin ng pagmamahalan nila.

At lumakad na sila patungo sa pari na naka tayo at nag hihintay sa kanila. Pagdating nila sa harap. "Welcome, loved ones. We are gathered here today to join Maximo and Lara in their special day," panimula ni Father. Priest: "We come now to the words Maximo and Lara want to hear the most today. The words that take them across the threshold from being engaged to being married. A marriage, as most of us understand it, is a voluntary and full commitment. It is made in the deepest sense to the exclusion of all others, and it is entered into with the desire and hope that it will last for life. Before you declare your vows to one another, I want to hear you confirm that it is indeed your intention

Last chance to choose differently? The priest began speaking. Habang naririnig ko ang mga salitang “marriage,” “commitment,” at “forever,” isang bagay lang ang malinaw sa akin— Pagkatapos ng araw na ito, wala nang atrasan. At ang lalaking tatayo rito ngayon, kailangan siguradong-sigurado sa pipiliin niya. Dahil ang kasal na ito, hindi lang magtatali ng dalawang tao.