Tagalog Sermon About Encouragement Novels & Stories

Ibig sabihin, importante siya para rito at may puwang siya sa buhay nito. “Oon a po, mama. Para kang mommy ko kung mag sermon, ah!” “Ganoon naman talaga dapat ‘di ba? Katulad kanina, hindi ka man lang tumakbo o tumakas sa mga nagkakagulong babae sa ‘yo. Paano na lang kung may nanakit o sumaksak sa ‘yo roon? Anong gagawin ko? Eh di, kargo de konsensya pa kita kung nagkataon. Doon pa lang pinabayaan mo na ‘yong sarili mo.”

"Magsuklay ka kaya, ang lagkit tignan niyang buhok mong basang basa." "Wag mong hahayaan na hindi siya kumain ha? Pilitin mo," bilin niya pa. "Alam ko na 'yon, magsuklay ka. Hindi porket ipinasan mo lahat ng problema sa mundo magpapakalusyang ka," sermon pa nito. Sanay na siya sa bunganga nito dahil noon pa man malakas na ang loob nitong pagsabihan siya.

“T-teka, paano mo nalaman?” “Katulad ng sabi ko kanina, naranasan ko na ‘yan. Hindi mawawala sa mundo ang ganyang mga tao, ang hilahin ka pababa hangga’t di ka na makabangon pero wag kang mawalan ng pag-asa. Dahil ang mga ganyang tao hindi ka lang kayang lamangan.” Natatawa niyang sabi bago tinanggal ang kamay niya sa balikat ko.

Lumingon siya sa akin at saka ngumiti. Isang ngiti na totoo na nagpangiti rin sa akin at saka napathumbs up pa sa kaniya. "That's why I learned in my past year without him na mahalin mo ang sarili mo, gawin ang nakapagpapasaya sa iyo at gunawa ng makabuluhan para sa ibang tao. Siguro ang Diyos na lang ang bahala sa susunod na bukas. Huwag lang tayo mawawalan ng pag-asa sa kaniya." Napatango-tango pa man din ako sa naririnig ko.

Hindi naituloy ni Michael ang sasabihin nang kurutin niya ito nang pino sa tagiliran. “Huwag mo na siyang sisihin! Ikaw ang may kasalanan! Kung hindi mo ako iniwan dito ng mag-isa, hindi sana ako matatakot! Alam mong solo lang ako rito pero nagpaabot ka pa ng dilim!” ganting sermon niya sa lalaki. Bumaling siya ng tingin kay Levi. “Pasensya ka na. Natakot lang ako.” Tumango lang naman ang lalaki. Nagpaalam na rin ito na aalis.

“Kung kaya ng anak mo, kaya rin ng anak ko!” Natawa ang binata at walang pakialam sa sermon ng kanyang ama. “Kayo pala ang Pangalawang Tito. Huwag kayong masyadong umasa. Ang landas ng paglilinang ay napakahirap. Isa lang sa sampung libo ang nagtatagumpay. Paano niya ako matatalo, gayong ako mismo ay personal na napili ng isang imortal na guro?”

“Seryoso?” Dahan-dahan itong tumango at niyakap ang maliit na unan. “Yep, may kutob ako. Medyo kinakabahan nga ako, e,” nakangusong sambit nito na lalo kong ikinamaang. Saglit akong natigilan habang nakatitig dito, nang mahimasmasan ay napatikhim. Kung ganoon, parehas kaming may kutob. Kapag nagkataon ay maaapektuhan talaga ang pag-aaral namin. “Try mo mag-PT, Thea. Naku, kapag totoo ’yang hinala mo ay maghanda-handa ka na ng sermon mula sa mga ate’t kuya mo,” sabi ko.

Muling sabi ng pare sa amin at inayos ang banal na aklat. "Mga anak ako lamang ay may munting tagubilin sa inyo bilang papasok kayo sa bagong yugto ng buhay niyo. At iyon ay ang buhay mag asawa at pag mamagulang. Ang pag aasawa ay hindi lamang puro saya at sarap dadaanan ninyo ang maraming problema paroon at parito. Unang una sa lahat gawin nyong sentro ng buhay pag ibig at pamilya ang ating panginoon. Nawa'y imulat ninyo ang inyong mga anak sa mabuting gawa ng ating diyos. Higit pa naman sa lahat daanin lagi sa malumanay na pag uusap bawat argumento walang superyor o nakatataas laging pantay ang katayuan ng bawat isa. Magbigayan kayo at laging hahanapin sa puso ang pagmamahal na siyang dahi

ungot ko dito at agad na nagtalukbong nang kumot bago bumalik sa pagtulog "Bunso hindi naman pwede yan, kailangan mong kumain dahil hindi mo lang katawan yan, may buhay din na nasa sinapupunan mo na kailangan ding kumain dahil kung hindi siya ang mas maghihirap habang pinababayaan mo ang sarili mo" sermon nito sa akin kaya napilitan akong bumangon

In return, we and the company will equip you with skills and knowledge in your chosen fields,” mahabang litanya ni Theo Hindi ko alam pero kahit dapat ay sermon yun ay ngayon lang ako napangiti dahil sa sermon. Napabalik lang ako sa realidad ng tumili rin ang mga babaeng intern ng tuluyan ng umalis si Theo. Matapos ang patuloy na sermon ng ginang sa akin ay pinapakinggan ko na lamang ito sabay labas na lamang sa kabilang tenga. Mabuti na lang din ay mabait itong si Maximo magturo sa akin, mahaba rin ang pasensya niya kaya sana ay ang lalaki na lamang ang mag-shadow sa akin.