Novel & Cerita Tagalog Water

Si Lolo Marcelino. "Oo nga Manang, ang layo ng iginanda nito kaysa noon. Nagtaka nga ako, kasi lagi kaming napapadaan dito dati. Ang dugyot-dugyot pa ng ilog sa tabi nito. Pero kita mo, sobrang linis at napakalinaw na ng tubig. Hindi ako magtataka kung may nabubuhay ng isda diyan,"singit naman ni Lola Devina.

Nakakatakot naman pala magalit ito. Bihira nga magalit, pero sobrang nakakatakot nanman. "S-sorry po sir.. S-sa labas po muna ako." "NO." "M-may ipag-uutos po kayo?" "Yeah. Bigyan mo ako ng tubig." "O-okay po sir." May nakita syang bottled mineral water sa mesa nito kaya kaagad na nagsalin sya ng tubig sa baso. "H-heto po sir.."

Foreigner na foreigner ang dating niya. "T-Tubig." "T-Tubig, ah tubig!" utal ko sa sarili. Mukhang ako pa yata ang natataranta nito. Nang tumayo ako, ay tiya Tiya agad ang nasa bungad ng pinto. Bitbit niya ang jug ng tubig at baso. "Tubig ba kamo? Heto!" Si Tiya na mismo ang nagbigay nito sa kanya, at inalalayan siya. Tulala akong nakatayo at tahimik na pinagmamasdan sila.

sagot ulit niya. "Okay, ano yun?" tanong ulit nito. "Ang di po niyang ipinatype. Pagud na pagod nga po ako. Sa inyo daw sana ipapagawa, pero ayaw niya daw na mapagod kayo." "Talaga?" napangiti ito ng maluwang. "Yes ma'am. At ang mga tubig na dala niya, may TLC daw yan." "Ano yun?"

"Taliwas na ako." Tumango siya sa akin kaya pinaandar ko na. Tuloy lang ako sa pagmamaneho dahil hindi ko alam kung saan ako pupunta. Hanggang mahinto ako sa tahimik na lugar, bihira lang ang mga bahay. Bumaba ako sa aking motor at naglibot-libot. May nakita akong ilog doon, agad ko itong pinuntahan. Napakalinis ng tubig at may mga water lily din. Umupo ako sa damuhan. Kapag may nahahawakan akong bato ay binabato ko sa ilog. Tanging pag-agos lang ng tubig ang aking maririnig. Ang sarap pala sa pakiramdam kapag wala kang iniisip.

Napansin ni marigold ang sobrang dami ng tubig na mga nasa paso, hose ang gamit ng mama niya sa pagdidilig. "M-mama... T-teka... Teka lang. Malulunod yan'g mga bulaklak kapag diniligan mo nang ganyan! Hindi ba turo mo sa 'kin alalay lang ang pagdidilig at huwag itong lulunurin sa tubig?"

nalilitong tanong ko. "Ah Poso na kuhaan ng tubig gawa sa kawayan para daanan ng tubig doon kanarin kukuha ng inomin malinis ang tubig na yon at palikoran yung cr o banyo" paliwanag nito malay ko ba sa mga ibang bagay na yun wala naman kasi sa manila ng mga yan oo nakapunta na ako dito noon pa pero hindi naman ako gumala sa mga lugar dito o alamin man lang mga ibang bagay nakikita dito napilitan lang naman ako sumama kila daddy noon.

Napansin ko ang maliit na patubig sa gilid, at sa tabi nito ay isang lata ng pandilig. Napangiti ako. “Siguro… puwede naman akong makatulong kahit papaano.” Binuhat ko ang lata at sinimulang diligan ang mga halaman. Sa bawat buhos ng tubig, ramdam ko ang lamig na dumadampi sa aking mga kamay, at ang amoy ng basang lupa ay tila nagpapaalala ng mga panahong wala pa akong iniintindihan sa mundo—noong bata pa ako, at ang tanging iniiyakan ko lang ay kapag nasisira ang mga laruan ko.

"Lolo, kong 'di lang talaga mahirap ang tubig dito ay araw-araw kong didiligan tong mga halaman." "Naku ka talagang bata ka. Hwag ka mag-aalala kapag naayos na ang ginagawang dam ay pa gusto na tayo dito sa tubig." "Talaga ba po? May pinagkukunan po dito ng water?" "Oo apo, sa unahan ay may maliit na talon." Napatango naman ang dalaga at na isip ang nakitang maliit na sapa kagabi. Marahil ang talon ang pinagmulan nun.

Most of the visitors are oldies at hindi ako makakapagsabayan sa kanila. Nagsalin na lang ulit ako ng tubig saka uminom. Medyo iba ang lasa ng tubig nila dito o baka yung panlasa ko lang ang nag-iba. "Gumagala ka tuwing gabi?" Napapitlag ako sa gulat nang may maramdaman akong presensya sa likuran ko. Halos masamid pa ako sa iniinom kong tubig dahilan ng pag-ubo ko.