Novel & Cerita Tagalog Water

Kaagad siyang nilapitan ni Professor Ricafort at ipinakita sa kanya ang code na nakasulat sa clay tablet. "Isipin mo kung ano ang ibig sabihin niyan," utos nito sa kanya. Kumunot ang kanyang noot at saglit na nag-isip. "Tubig na daanan sa ilalim ng lupa," banggit niya matapos basahin sa ancient language ang code na nakasulat at pagkatapos ay trinanslate niya sa Tagalog. "Yes. Tubig na daanan sa ilalim ng lupa. Ano sa tingin mo ang ibig sabihin niyan?"

“Why do I have to get you water anyway?” “Pampaligo ko syempre! ganon ang panliligaw, ipag-iigib ng baldeng tubig pang-ligo. Ipagsisibak ng kahoy pangluto. Matutulog sa sahig na may banig.” Pagbibilang pa niya sa kanyang daliri habang inaalala pa ang mga old tradition ng klase ng panliligaw. “Hmmm, ano pa ba?”

"Dalhin mo sa akin ang banal na tubig!" Inutusan ni James ang dalawang alagad sa sandaling dumating siya doon. Ang banal na tubig ay ang Forgotten Water. "Oo, Elder!"Isang alagad ang mabilis na tumugon at umalis upang gawin ang kanyang pag-bid. Di-nagtagal pagkatapos nito, bumalik siya kasama ang isang tasa ng Forgotten Water sa kanyang mga kamay.

biglang tarantang sabi nito sa kanya. Napangiti naman siya sa inakto ng dalaga.Dama niya ang pagkapahiya nito at the same time kabado itong nakaharap sa kanya na halos lantad na ang mahaba at mapuputi nitong binti sa suot nitong maikling puting shorts. "Oh, ahmmm... water will be fine, milktea has a lot of sugar a while ago so puwedeng tubig na lang...please..,"natatawa niyang sabi na pinapagaan ang atmosphere sa pagitan nilang dalawa.

malamig na tanong niya ngunit parang wala itong narinig. “Tubig.” sabi nito sa pangalawang pagkakataon kaya sa huli ay wala na lang siyang nagawa kundi ang magpakawala ng isang malalim na buntong hininga at pagkatapos ay kumuha ng tubig para rito. Wala na kasi siyang lakas na makipagtalo pa rito. ~~~

tanong niya. "Paolo, anak ko! Sa wakas ay nagising ka na!" umiyak ng mga luha ng kagalakan ang kanyang ina, habang yakap siya. Nagsimulang umubo nang walang oras si Paolo. "Mom, nasasakal ako. Kailangan ko ng tubig..." pinilit niyang magsalita ulit. "Oh, pasensya na, Paolo. Narito, uminom ka ng tubig." sabi ng kanyang ina, habang tinutulungan ang kanyang anak.

Doon niya rin nalaman na iyon pala ang tinatawag ng mga taga roon na ‘flowing’, dahil sa tuloy-tuloy na supply ng tubig mula sa poso. Napahinto siya nang may makitang ilang kababaihang naglalaba na sa flowing habang may ilang nakapila naman para mag-igib. She totally had no idea what she’s doing or how she’s going to do it, pero oo, wala siyang pera, wala rin siyang maipagmamalaki, pero may pride pa naman siya. Watch me, you wicked Macoy! Hinding-hindi na talaga ako hihingi ng tulong sa ‘yong creature ka! Galit niyang sabi sa isip tsaka tumuloy na sa labahan.

“See? Hindi naman masama ang maligo, e. At saka, mainit din ang tubig. Maligamgam, I mean. Masarap tumambay rito kahit saglit. H’wag ka munang umalis.” She looked at the water. Kitang-kita na niya ang maliliit na mga isadang lumalangoy sa ilalim ng tubig, lalong-lalo na sa gilid ng kanyang hita. It’s colorful. Sobrang linaw ng tubig kahit na papalubog na ang araw.

Hay. "Is it matagal pa to boil?" Kunot noong tanong ni Rio habang tinatanaw yung pinakulo kong tubig na may macaroni. Natawa ako nang bahagya. Nung una lang straight english pa s'ya kung mag salita pero unti-unting nagiging tag-lish dahil tag-lish din s'ya kausapin nila Rhys at Levi. Nahahawa tuloy. May mga pag kakataon pa na nabubulol si Rio sa mga tagalog na salita kaya sobrang cute.

Beer sa tanghaling tapat para sa tulad kong nasasaktan dahil sa pag-ibig. Humugot ako ng tissue saka suminga pagkatapos ipinasok ito sa loob ng isang medium size plastic na hiningi ko sa Ale nang bumili ako ng bottled water. Kahit dito pala sa Thailand may naglalako akala ko sa Pilipinas lang. Muling umagos ang mga luha ko habang ngumunguya ako nang chichirya. Mahirap din pala umiyak habang kumakain, hindi ako makahinga.