Taglish Words Novels & Stories

Hindi lang kasi simpleng away o samaan ng loob ang mayroon sa amin na gaya ng iniisip niya. “I’m sorry… kasalanan ko. Mali naman talaga na hindi ko ipinaalam sa `yo kung ano talagang klaseng pill ang ibinigay ko sa `yo. Alam ko kasi kung gaano ka ka-prudish at gusto ko lang naman talagang makatulong. But instead of helping, I think I just put you into a big trouble. Sorry talaga, girl. Alam kong hindi maaayos ng ‘sorry’ ko ang lahat. Pero puwede kitang damayan sa lahat ng pinagdadaanan mo ngayon. Umiyak ka lang kung kailangan. Baka makatulong maski paano.”

Malayo na ito sa pinangyarihan ng landslide. Nakita sila ng mag-asawa na posibleng may-ari ng bahay. Mabilis silang sinaklolohan ng mga ito. "Dumanon kayo, apo!" sabi ng lalaking matanda na ibig sabihin ay tuloy kayo rito. Ilocano ang karaniwang linguwahe sa Baguio City. Agad naman nagdala ng basahan ang matandang babae at isang maliit na palangganang tubig.

nakangusong sabi ko dahilan para bumuntong hininga siya. “Sabihin mo sa akin kung may nananakit sa’yo at kakasuhan ko,” sabi niya kaya natawa ako dahil tagalog iyon at ang gara pakinggan sa boses niyang malalim. “Uy tagalog lahat ah? Nasasanay ka na ba sa bahay?” asar ko dahilan para ngumiti siya at tumango. “Jaidah and Tita Lavine is talking in Tagalog everytime, they also taught me some malalim words.” Nakangiti siya at sinulyapan pa ang pamilya ko.

Kulang na lang ay maiyak ito. Hinaplos naman din niya ang pisngi nito, napatitig sa kaniya si Michael. “Sabi ko naman sa ’yo huwag kang mag-English, hindi ko maintindihan,” biro niya na sinundan niya ng tawa. Ang totoo’y unti-unti ng nag-i-improve ang vocabulary niya dahil sa mga englisherong mga katrabaho. “Nagawa mo pa talagang mag-joke kahit na namamaga ang mukha mo,” pagsusungit nito.

No, kaunti lang. At bago pa siya makapagsalita ulit, mas mabilis pa sa kindat, nagligpit ako ng gamit at humarurot na sa takbo paalis at palayo sa eksena habang nakangisi. Fudge! That's the craziest thing I did today, and it indeed feels so fudging good. Yeah, I guess fudge is a good alternative for cussing too much F and P words. Ikukunsidera siguro ito ni Marge.

“I’m just… just don’t know what we are, Trace.” “Tao tayo, Chloe… Pero bagay tayo.” Tangina! Anong kakornihan ang sinabi ko. Pero sabagay at tanga ito sa Tagalog minsan, sure na hindi na naman niya naintindihan. “Ba-gay?” She grinned. “It comes from you.” She giggled. Tangina! Naintindihan niya ‘yon? Langya! “Kinilig ka naman…” Hindi na siya nagsalita. Natatawa na lang na tumingin sa grupo ng mga babae na tinuro ko kanina.

"What are you doing?!" "Landscaping." Kumunot ang noo niya. "In Tagalog, nagbubunot ng damo. Pinasosyal ko lang." Madami-dami na rin itong nabubunot. Tagaktak na ang pawis nito sa katawan at sa gilid ng mukha nito. Tumayo ito at lumapit sa kanya. "O, bakit sumisigaw ka? Ang aga-aga pa galit ka na naman."

Hindi naman mahirap aralin dahil halos kapareho lang ng English ang alphabet na ginagamit nila. Halos limang buwan ang itinagal ko sa pag-aaral ng Filipino, mabuti na lang magaling ang instructor na kinuha ni Tita Vel kaya mabilis ko rin nasaulo ang mga malalalim na Tagalog maging ang Taglish na isa sa nakasanayan ng mga Pinoy.

Ang babae naman ay nginitian lamang ako. "Magandang hapon din po." Sagot ko. Sa ilang araw na pananatili ko dito ay may ilang bisaya words na din naman akong naiintindihan. Bisaya words like what the old man just said, as well as Maayong Buntag which means Good Morning and Maayong Udto which means Good Noon. I was about to ask them kung ano ang kailangan nila when I felt Deolino's presence behind me. I even flinch when he spoke.

Namuo ang isang nagagalak na ngiti sa mukha ni Vahlia, “Yes, I do understand you. It feels so great to have someone to talk to. I mean, someone I can speak with another language a—” “Are you saying it isn’t convenient to speak with each other using tagalog?” “Hindi naman sa ganoon,” sagot ni Vahlia sa bata. Nagpakawala ng isang ngiti bago muling nagsalita, “Iba ang sitwasyong aking kinasasadlakan, taliwas sa iyong iniisip kung ano man iyan. Hindi ko na nga alam kung nabibilang ba ako sa mundong ito.”