Tainted Love Novels & Stories

Halos mapunit ang labi ko sa sobrang lawak ng ngiti ko habang papunta ako sa apartment nila Vivi, bagong trabaho, dagdag kita, yes! Para akong tangang nakangiti habang abala sa paglilinis ng apartment nila Vivi, kung may makakakita sa akin ay aakalaing nababaliw na ako dahil ngiting-ngiti ako habang mag-isa. Well, we can't do anything about it, I love works because it give me money! (wink)

Sambit ni Erica kaya dumiretso kami sa Jollibee dahil favorite nya raw ito. Dahil nakaramdam ako ng pananakit sa pantog ko, nagpaalam ako kay bakla na magc-cr lang, agad nan itong tumango. Habang naglalakad ako papuntang cr may nabunggo akong lalaki. “Sorry po, nagmamadali po talaga ako.” Sabi ko sa kanya at naglakad ng mabilis ngunit hinigit ako notp pabalik kaya napapikit ako sa sobrang inis, ngunit nawala rin ito nang maamoy ko ang lalaki, parang napaka bango nya para saakin, ang tamis ng amoy nya. Unti-unti kong inilapit ang bibig ko sa leeg nya para maamoy pa sya ng maayos ngunit tinulak ako nito.

Tawag ni Tanya sa asawa at hindi ito tumugon sa pakiusap niya. Hindi na mabilang ni Darwin kung nakailang buntong hininga na siya mula nang malaman ang tungkol sa pagiging donor ng asawa. "Mahal na mahal kita, tulad ng sinabi ko kanina ay palakas ka at lumaban. Huwag mo akong alalahanin at tanggap ko noon pa man si Camela bilang anak. Ayaw ko nang lumayo muli ang loob niya sa akin."

Mga alala nila ay nanumbalik sa kanya hanggang sa hindi niya mapigilan ang unti-unting pagtulo ng kanyang mga luha. "I miss you, Love! Kamusta kana diyan? Sana masaya ka kung nasaan ka man." Ngumiti siya ng mapait. "Hanggang ngayon sinusubukan ko pa ring buuin muli ang sarili ko. Mahirap, Love. Ang hirap kalimutan ka, at maging masaya ng tuluyan. Dalawang taon na ang nakakalipas pero nandito pa din ang sakit. Sobrang daya mo eh, iniwan mo na lang ako bigla. You didn't wait me. Iniwan mo ako ng hindi tinutupad ang isang pangako mong sabay tayong tatanda. Maayos na ang lahat ng pinaghirapan natin, ang bahay at kompanya. Ikaw na lang ang kulang, Love. Sobrang miss na miss na kita, minsan nga na

At masaya ako na gano'n rin siya. Ibinigay ko ang sarili ko sa kaniya dahil mahal ko siya. Kalakip na rin niyon ay ang pagtitiwalang sa hinaharap, sabay kaming mangangarap sa maraming bagay. I trust him as much as I love him. I trust his love for me. He wiped my tears with his thumb. I smiled and leaned closer to kiss him. "Thank you for this. I love you," I whispered.

"Kahit alam mong kasal kami ng ama niya, pinatulan mo pa rin?!" Ainara sobbed. “I didn’t mean for this to happen, Ma. I tried to stay away. I tried to forget him. But I can’t.” Her mother’s fury flared, her voice breaking. “You can’t? You can’t? He is the one man you should never have touched! Do you understand what this means? Do you understand what you’ve done?” Ainara’s voice trembled, raw. “I love him, Ma. I love him, and I can’t stop.”

Because some loves aren’t meant to be safe. They’re meant to consume. And Alessandro Vallerio was the kind of love that burned everything it touched.

Gusto konpa siyang sumbatan dahil ang dali niyang naniwala sa doktora pero bakit walang salitang gustong lumabas sa bibig ko? "Lumaban ako, Love. Pinilit kong lumaban para sa inyo ng mga anak natin. Nakiusap ako sa Kanya na ibalik Niya ako sayo. Hindi pa ako pwedeng mawala dahil kailangan ko pang humingi ng tawad sayo at sa mga bata. Hindi pa ako pwedeng mawala dahil galit pa ang Rook ko sa akin, galit pa ang Reyna ko. Hindi pa ako pwedeng mawala dahil kailangan ko pang bayaran lahat ng mga kasalanan ko. Kailangan ko pang punan ang ilang taon nawala ako sa tabi niyo. Kailangan ko bang bumawi sa lahat ng sakit na binigay ko sayo."

"Naiintindihan mo siguro ang ibig kong sabihin." Morgan gave a curt nod. "What happened?...if you don't mind." There was loneliness on his voice. Hindi niya lang mawari kung para iyon saan. She shrugged, saka muling dumungaw sa labas. "As with famous love stories, I, too, have my own. `Yon nga lang ay malungkot iyon," sambit niya sa mahinang tinig. "I fell in love with a man who's not worthy to be loved. Iniwan niya ako matapos na makuha ang gusto niya. Hindi niya pinanagutan ang ipinagbubuntis ko. He's the worst man I have ever known!" Muli ay bumulusok ang poot niya para sa lalaking katabi. Hindi man sa kanya iyon nangyari, ngunit ramdam niya ang pait at sakit na dulot niyon para sa pinaka

F*ck! Hindi ko napigilan ang aking sarili ko at nasuntok ko ang wall kung saan nasugat at dumugo ang aking kamay. Alam ko na masakit iyon pero wala akong maramdaman na sakit. Manhid na kung mangid but I can't deny that I'm still f*cking in love with her! F*ck this love! Hinugasan ko ang aking kamay at wala akong balak na gamutin iyon, tanggalin ko lamang ang dugo nito.